Θα μείνω σπίτι reloaded

Θα ‘ναι, σαν να μπαίνει η άνοιξη, θα ‘ναι. Αλλά και δεν θα ‘ναι. Πίσω στο σπίτι, όπως τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, τώρα όμως χωρίς την προοπτική ενός καλοκαιριού. Τούτη η «άνοιξη» μας οδηγεί σε έναν μετέωρο χειμώνα που άντε να τον διαχειριστούμε, έτσι όπως θα είμαστε ζαβλακωμένοι από τη χλαπάτσα της επανάληψης. Στο ίδιο έργο θεατές, άρα χωρίς την αθωότητα της πρώτης φοράς. Εν τω μεταξύ κουραστήκαμε, εξαντληθήκαμε, πολωθήκαμε, οξειδωθήκαμε. Τα αδιέξοδα – οικονομικά, επαγγελματικά, προσωπικά, ψυχικά – ήρθαν πιο κοντά. Προσεχώς, αν όχι ήδη, μετωπικές και καραμπόλες.

Αντε να μαζευόμαστε. Αρχισαν ήδη τα αστεία στα σόσιαλ μίντια για κατοικίδια που νοικιάζονται ως άλλοθι για μήνυμα στο 13033, για κιλά που θα πάρουμε στον δεύτερο γύρο της καραντίνας ενώ δεν έχουμε χάσει αυτά του πρώτου, για μαγιές και αλεύρια που εξαντλήθηκαν στα σουπερμάρκετ, για κουρέματα που έγιναν ή δεν έγιναν, για χειροκροτήματα στα μπαλκόνια. Και για το γκαντέμικο 2020 που έβαλε σημάδι τη χώρα μας. (Ενώ, ας πούμε, στη Γαλλία την καταδιασκεδάζουν αυτή τη σύνοδο ευνοϊκών πλανητών, ο Μακρόν δεν ξέρει πού να κρύψει τις χαρές του. Και στις ΗΠΑ καίγεται το πελεκούδι με την ευθυγράμμιση του Ερμή.)

Αυτά στην αρχή. Μετά θα αρχίσουμε, ή μάλλον θα συνεχίσουμε, να πλακωνόμαστε. Εννοείται στο Διαδίκτυο, εκεί όπου θα αναπτυχθεί η ζωή μας τις επόμενες εβδομάδες. (Προηγουμένως, θα έχουμε πλακωθεί, δι’ ασήμαντον αφορμή, με αυτούς που μοιραζόμαστε τους χώρους του lockdown μας.) Θα γίνει χλαπαταγή για τα επιδόματα, το σύστημα υγείας, τις ΜΕΘ, τις επιπτώσεις στην οικονομία. Και συγχρόνως για τα μπιζού της Μαρέβας, το λανγκάζ του Πολάκη, το σπικάζ του Μητσοτάκη, για τσιμέντα, μπετά, κροκάλες και φρόκαλα. Στην επέτειο του Πολυτεχνείου, από τον σχολιασμό του τι θα γίνει ή δεν θα γίνει, θα πέσει το Ιντερνετ. Και τα καλύτερα έρχονται, σαν να τα βλέπω. Θα στολίσει ο Μπακογιάννης την Αθήνα; Και αν τη στολίσει πώς θα τη στολίσει και γιατί να τη στολίσει και να μη δώσει τα χρήματα σε ΜΕΘ και νοσηλευτικό προσωπικό;

Είναι τότε που θα βγουν στους δρόμους, πριν από εμάς, τα Χριστούγεννα. Ο χρόνος έως τις γιορτές που μας φαινόταν ότι κυλάει σαν νερό, εφέτος θα σέρνεται πίσω από τις μέρες της καραντίνας. Η αντίστροφη μέτρηση, αυτή που αρχίζει όταν ανοίγει το πρώτο παραθυράκι στην παιδική κατασκευή που μετράει ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα, θα μας βρει στο δόξα πατρί του lockdown. Με άβαφη ρίζα στα μαλλιά και ξεχειλωμένες φόρμες. Θα γεμίσουν τα σόσιαλ με κουραμπιέδες και μελομακάρονα, θα επινοηθούν καινούργια μιμίδια για το 2021 που θα το περιμένουμε, σαν Παλιγγενεσία. Οτι τι θα γίνει δηλαδή; Θα σκάσει ο κόσμος στα χέρια μας; Μεγάλη ιδέα έχουμε για τον εαυτό μας αν το νομίζουμε. Ας σώσουμε λοιπόν, με όποιον τρόπο τα Χριστούγεννα μήπως σωθούμε κι εμείς γρηγορότερα. Αντε μωρέ, θα τα καταφέρουμε.