Το ξεχαρβάλωμα{CR}

Συζήτηση για τα μέσα συγκοινωνίας στη Βουλή ζήτησε ο ΣΥΡΙΖΑ και επειδή ο Πρωθυπουργός δεν αποδέχτηκε την πρόταση, μετατρέποντάς τη σε συζήτηση εφ’ όλης της ύλης για την πανδημία, άρχισαν να κατηγορούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη για φυγομαχία και για φόβο.

Και όλα αυτά τα λένε λίγες ημέρες μετά την πρόταση μομφής κατά του Χρήστου Σταϊκούρα, που μετατράπηκε σε πανωλεθρία για τον πρόεδρο Αλέξη Τσίπρα.

Αραγε, όμως, φυγομαχεί ο Πρωθυπουργός όταν δεν πηγαίνει στη Βουλή να συνομιλήσει για τις συγκοινωνίες της Αττικής και της Θεσσαλονίκης; Δεν έχει επιχειρήματα για να απαντήσει στον αντίπαλό του;

Ο Τσίπρας ξεχνάει ότι προέρχεται από μια ταραγμένη δεκαετία, στην οποία πρωταγωνίστησε τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια ως πρωθυπουργός. Ηταν ένα διάστημα κατά το οποίο ψωμίστηκε από το χάος και την καταστροφή, επιδιώκοντας έτσι να μεγιστοποιήσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Μια δεκαετία στην οποία έβαλε τη σφραγίδα του, κι αυτός και το κόμμα του, σε πολλές πτυχές της δημόσιας ζωής. Ανάμεσά τους και στις συγκοινωνίες.

Αξίζει να θυμηθούμε ακόμα μία φορά τις μεγάλες καμπές στον δρόμο προς τη διάλυση των συγκοινωνιών. Στα αστικά λεωφορεία της πρωτεύουσας, αλλά και στο μετρό, η πρώτη μεγάλη παρέμβαση του μετώπου των αριστερών δυνάμεων ήταν το κίνημα «Δεν πληρώνω». Πρώτα κερδήθηκε η αίσθηση ότι, αφού οι συγκοινωνίες είναι δημόσιες, δεν υπάρχει λόγος να πληρώνουμε κόμιστρο, εμπεδώθηκε λοιπόν η ιδέα του τζάμπα. Το τζάμπα ενισχύθηκε με την πολιτική εργαλειοποίηση της έννοιας της καταστροφής: τα σπασίματα και οι φθορές εκδοτηρίων, σταθμών και συρμών έγιναν καθημερινότητα για πολύ καιρό. Οι ελεγκτές ουσιαστικά καταργήθηκαν, αφού συκοφαντήθηκαν και στοχοποιήθηκαν ως αυταρχικά όργανα ενός καθεστώτος που διώκει τους αδύναμους. Και οι συγκοινωνίες βυθίστηκαν. Εκεί που το 2010 το μετρό περνούσε ανά τρία λεπτά από τους σταθμούς, έφτασε στα τέλη της συριζαϊκής διακυβέρνησης να σέρνεται στα έξι και τα επτά λεπτά – κι ας μη μιλήσουμε για Σαββατοκύριακα και τις περιόδους αδειών.

Στα λεωφορεία, τα πράγματα έγιναν χειρότερα. Ο στόλος διαλύθηκε, ό,τι κυκλοφορεί σήμερα είναι ερείπια που ρυπαίνουν και τρίζουν. Ούτε ο Σούπερμαν δεν θα μπορούσε να ανασυγκροτήσει αυτό το χάλι σε έναν χρόνο, πόσω μάλλον σε μια έκτακτη περίοδο στην οποία η οικονομία αντιμετωπίζει τεράστια ύφεση λόγω της πανδημίας. Η μόνη εφικτή λύση, η δρομολόγηση λεωφορείων του ΚΤΕΛ, βρίσκει τον ΣΥΡΙΖΑ στα κάγκελα, δήθεν ότι μπαίνουν τα ιδιωτικά συμφέροντα στις συγκοινωνίες. Αντε να τους πιάσεις.

Κι αν θα χρειαζόταν μια φωτογραφία για να επιβεβαιωθεί η παραπάνω ανάλυση, αυτή δεν θα ήταν άλλη από του Στέλιου Παππά, του ανθρώπου που ανέλαβε να ανασυγκροτήσει το αστικό δίκτυο μεταφορών στη Θεσσαλονίκη. Που, όπως θα ‘λεγε και ο Ντίνος Χριστιανόπουλος, τον πήραν να το επισκευάσει κι αυτός το ξεχαρβάλωσε.