Ο πρύτανης ήταν φιλελεύθερος!

Εκεί φθάσαμε. Να αναφέρεται από διάφορα ΜΜΕ πως ο βάναυσα προπηλακισθείς πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου ήταν «φιλελεύθερος». Σαν ένα είδος αιτιολόγησης της βάρβαρης επίθεσης των αποβρασμάτων του κοινωνικού περιθωρίου εναντίον του. Βέβαια, θα μπορούσε κάποιος δικαιολογημένα να αντιτείνει, μόνο σαν τέτοιος θα μπορούσε να δικαιολογήσει την παρουσία του στην κορυφαία θέση του κύριου ελληνικού οικονομικού ακαδημαϊκού ιδρύματος.

Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για τους θρασύδειλους βάνδαλους. Ωστε είναι οπαδοί των καταλήψεων και της αποτελμάτωσης στο βαλκανικό του υπόστρωμα, μακριά από κάθε προοπτική εξευρωπαϊσμού, του ελληνικού πανεπιστημιακού συστήματος. Αγκαλιάζοντας την αποπνικτική δυσοσμία της ακαδημαϊκής μετριότητας και την αδυναμία άρθρωσης του όποιου ορθολογικού λόγου και επιχειρήματος οι οπαδοί της οπισθοδρόμησης επιλέγουν τη βία για την προβολή θέσεων και αρχών.

Ενθουσιάζονται όμως προφανώς με ακαδημαϊκούς δάσκαλους που δεν είναι «φιλελέδες». Που ασπάζονται τα ίδια αναχρονιστικά πολιτικά και οικονομικά δόγματα που κι αυτοί ενστερνίζονται. Που δεν μπορούν να διακρίνουν κάποιους δρόμους για ένα δυναμικό και δημιουργικό μέλλον. Που προπαγανδίζουν τον συντηρητισμό του τίποτα να μην αλλάξει. Εκτός ίσως από την κατεδάφιση όσων ακόμη υπάρχουν και την καταβύθιση στην ανυπαρξία και την αδράνεια. Μήπως είναι τυχαίο πως τα περισσότερα Νομπέλ στην οικονομία των τελευταίων 30-40 ετών έχουν απονεμηθεί σε επιστήμονες που υποστηρίζουν την ελεύθερη αγορά; Δεν ξεχωρίζουν σε τέτοιο επίπεδο θεωρητικοί μαρξιστικών αντιλήψεων ή οπαδοί του κεντρικού οικονομικού σχεδιασμού.

Οπαδοί τέτοιων αντιλήψεων, όχι ακαδημαϊκοί βεβαίως, συνήθως ξεχωρίζουν σε πράξεις διάλυσης θεσμών και διαδικασιών. Αυτοί αρνούνται την ευρεία συμμετοχή φοιτητών ή και συνδικαλιστών σε ανοιχτές εκλογικές διαδικασίες. Αντί της αναμέτρησης στην κάλπη πολλοί απ’ αυτούς επιλέγουν τη βίαιη διαμαρτυρία, τις καταλήψεις και το χτίσιμο των γραφείων των καθηγητών τους. Γιατί στις επιλογές άραγε της Ακρας Αριστεράς και των μπαχαλάκηδων αριστερών είναι ανάθεμα η συμμετοχή σε ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες; Μήπως επειδή οι απόψεις ανθρώπων, όπως του φιλελεύθερου πρύτανη που προπηλάκισαν, συγκεντρώνουν την επιδοκιμασία όσων ελεύθερα και ορθολογικά σκέπτονται;

Τι κυρώσεις θα επιβληθούν; Αν κρίνω από την αθώωση των μελών του Ρουβίκωνα για τους λογής τραμπουκισμούς που είχαν επιτελέσει δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος. Τσαλακώθηκε η αξιοπρέπεια του πρύτανη, εξευτελίσθη το ελληνικό Πανεπιστήμιο και οι τραμπούκοι οργανώθηκαν και κινήθηκαν σαν συμμορία. Εχουν διατυπωθεί ανάλογες κατηγορίες; Είχαν αυτοί καταφύγιο μέσα στα υπόγεια του ΟΠΑ; Κι αν συμβαίνει κάτι τέτοιο ποιο είναι το νόημα της κατάργησης του ασύλου; Η νομοθεσία πρέπει να αυστηροποιηθεί και οι ποινές να γίνουν αμείλικτες. Οι καθηγητές να αφυπνισθούν, ενεργοποιώντας την υπάρχουσα νομοθεσία και να πάρουν παράδειγμα από την κραυγή αγωνίας του πρ. καθηγητή Γ. Μαυρογορδάτου για τα αίσχη στα ΑΕΙ («Αναμνήσεις ενός μολυβένιου στρατιώτη», Πατάκης, 2019). Πουθενά στον κόσμο η είσοδος στα Πανεπιστήμια δεν είναι ελεύθερη για κάθε άσχετο. Αυστηροί έλεγχοι την περιορίζουν. Ελεγχος κι εδώ…