Voucher {LF}στους νέους

Η επιβολή περιοριστικών μέτρων στους ηλικιωμένους προκειμένου να προστατευθούν από την πανδημία είναι ένα μέτρο που έχει συζητηθεί επανειλημμένα τους τελευταίους μήνες σε πολλές χώρες. Και έχει ως τώρα απορριφθεί, είτε με το σκεπτικό ότι συνιστά «ηλικιακό ρατσισμό» είτε με το επιχείρημα ότι δεν μπορείς να προστατεύσεις κάποιον παρά τη θέλησή του. Στο κάτω – κάτω, έχει αποδειχθεί ότι οι ηλικιωμένοι είναι πολύ πιο προσεκτικοί από τους νέους σε ό,τι αφορά την τήρηση των κανόνων. Αν πρέπει λοιπόν να επιβληθούν σε κάποιον «κυρώσεις», είναι στις μικρότερες ηλικίες.

Το ηλικιακό κριτήριο στην εφαρμογή των μέτρων επανέρχεται τώρα με ένα ενδιαφέρον άρθρο που δημοσίευσαν αυτή την εβδομάδα στην εφημερίδα Il Foglio τρεις ιταλοί ειδικοί, ο Αντρέα Ικίνο, ο Κάρλο Φαβέρο και ο Αλντο Ρουστικίνι. Και μάλιστα το κρίσιμο όριο κατά την άποψή τους δεν είναι τα 65, όπως έχει αναφερθεί στις περισσότερες συζητήσεις, ούτε καν τα 60, αλλά τα 50 χρόνια! Οχι, δεν προτείνουν την απομόνωση όσων έχουν μπει στην έκτη δεκαετία της ζωής τους, αλλά τον διαχωρισμό τους από τους νεότερους. Μόνο έτσι, λένε, θα αποτραπεί το γενικό λοκντάουν.

Ο συλλογισμός τους ξεκινά από το γεγονός ότι από τους 37.000 ανθρώπους που είχαν χάσει μέχρι πρόσφατα τη ζωή τους στην Ιταλία από τον Covid-19, μόνο 409 ήταν κάτω από 50 ετών και μόνο 19 κάτω από 30 (στην Ελλάδα η αντιστοίχιση των θανάτων γίνεται με άλλες ηλικιακές κατηγορίες, οπότε δεν είναι εύκολη η σύγκριση). Παρόμοιες είναι οι αναλογίες και για όσους χρειάζονται νοσηλεία: ο λόγος που οι ΜΕΘ κινδυνεύουν να καταρρεύσουν είναι οι άνω των 50. Αν λοιπόν η κυβέρνηση είχε προχωρήσει στον ηλικιακό διαχωρισμό από τον Σεπτέμβριο, το δεύτερο κύμα θα έπληττε κυρίως τους νέους.

Πώς μπορεί να γίνει αυτός ο διαχωρισμός; Στα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα πηγαίνουν μόνο οι κάτω των 50, ενώ οι υπόλοιποι θα διδάσκουν από το σπίτι. Τα μέσα μεταφοράς θα χρησιμοποιούνται σε διαφορετικές ώρες από τους νέους και τους ηλικιωμένους. Το ίδιο θα συμβαίνει με την προσέλευση στα καταστήματα και τα σουπερμάρκετ. Το smart working φυσικά θα επεκταθεί. Και το πιο προχωρημένο: θα δοθούν voucher από την κυβέρνηση στους νέους που συγκατοικούν με ηλικιωμένους προκειμένου να μεταφερθούν προσωρινά στα άφθονα άδεια ξενοδοχεία και να τρώνε σε εστιατόρια χωρίς πελάτες. Ετσι, εκτός από τον περιορισμό της μετάδοσης του ιού, θα ενισχυθεί και ο πληττόμενος τουριστικός τομέας. Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια.

Είναι βέβαιο ότι αυτά τα πράγματα ακούγονται λίγο σουρεαλιστικά. Αλλά έτσι κι αλλιώς σουρεαλιστικές μέρες ζούμε. Οι τρεις επιστήμονες καταλήγουν σε δραματικούς τόνους: αφού στερούμε από τους νέους το μέλλον, ας μην τους στερήσουμε και το παρόν!