Το όριο του lockdown

Δεν θέλω να υποδυθώ τον μάντη Τειρεσία, ούτε την Πυθία, ούτε κάποιον άλλο από τους συναδέλφους τους μάντεις του αρχαίου κόσμου, οι οποίοι με αμφίσημες φράσεις, μερικές από τις οποίες έμειναν στην Ιστορία και έφτασαν ως τις ημέρες μας, προσπαθούσαν να μαντέψουν το μέλλον: «ήξεις αφήξεις ου εν πολέμω θνήξεις» σου έλεγε η άλλη, αφού είχε μασήσει ένα ματσάκι χορταράκι του Θεού, και μετά εσύ έπρεπε να συμβουλευτείς δέκα… «αποκωδικοποιητές» του χρησμού για να καταλάβεις τι ακριβώς σου είπε και τι ενδεχομένως σε περιμένει. Διότι ένα κόμμα άλλαζε τα πάντα. Ενα κόμμα μετά το «ου». Χωρίς το κόμμα, η Πυθία, με το «μπουρλότο» στο στόμα ακόμα, υποτίθεται ότι σου είπε «θα πας, θα γυρίσεις, δεν θα σκοτωθείς στον πόλεμο».

Αν εσύ χαρωπός και ξένοιαστος χωρίς χόρτο δεν είχες αντιληφθεί ότι μετά το «ου» η «μπαρουτοκαπνισμένη» μάντισσα είχε κομπιάσει κάπως, είχε βάλει ένα κόμμα δηλαδή, και σου είχε δηλώσει ξεκάθαρα ότι «θα πας, δεν θα γυρίσεις, θα σκοτωθείς στον πόλεμο», πρόβλημα δικό σου. Εσύ δεν το κατάλαβες, και μετά φυσικά ήταν πολύ αργά για να της ζητήσεις και τα ρέστα για την πρωτοβουλία και την αποφασιστικότητά σου να μετάσχεις στη χαρά. Αφού δεν θα επέστρεφες. Εκεί θα έμενες να αναρωτιέσαι πώς σου διέφυγε το… κόμμα.

Τούτων δοθέντων και χωρίς «ου» («δεν θέλω ουουουουου», που έλεγε και ένας μακαρίτης ευπατρίδης της πολιτικής, ο Γεώργιος Ράλλης), θέλησα να διακινδυνεύσω κάποια πρόβλεψη για το τι θα συμβεί σε σχέση με την εξέλιξη της πανδημίας. Είχα κάνει και το ρεπορτάζ μου στις «πηγές», αλλά… Αλλά μια η φράου Ανγκελα που έβαλε χέρι στους ευρωπαίους ηγέτες επειδή δεν πήραν τα κατάλληλα μέτρα πριν από την έλευση του δεύτερου κύματος, μια ο σεισμός στη Σάμο που επέβαλε την αναβολή του διαγγέλματος Μητσοτάκη, πήγαν στράφι οι δικές μου προβλέψεις. Στον κάλαθο των αχρήστων, όπως εμφανιστικά δηλώνουμε για καθετί που πετάμε. Για την Ιστορία και μόνο αναφέρω ότι η κυβέρνηση (προ Μέρκελ και προ έκρηξης του κορωνοϊού στη Βόρεια Ελλάδα) είχε αποφασίσει ότι όσο κρατιέται το σκορ κάτω από τα 2.000-2.500 κρούσματα τα μέτρα θα αφορούσαν τον περιορισμό της εστίασης και την αύξηση των ωρών απαγόρευσης της κυκλοφορίας. Ητοι, η χώρα επί του παρόντος δεν μπαίνει σε γενικό lockdown για «χ» λόγους, τους οποίους όλοι γνωρίζουμε και εγώ ψιλοβαριέμαι να αναλύσω…

Πάνω από αυτό το νούμερο ή εκεί γύρω, τέλος πάντων, εισερχόμαστε χωρίς δεύτερη συζήτηση και χωρίς αναστολές σε φάση lockdown, διότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ξεφύγει εντελώς το πράγμα και να τρέχουμε και να μη φτάνουμε – να γίνουμε δηλαδή, όπως μου ειπώθηκε, Ιταλία (Μπέργκαμο) ή Ισπανία. Θα δείξει τις επόμενες μερικές ημέρες. Εντάξει;

Περιμένοντας τη βοήθεια

Πάντως, η κυβέρνηση, το Μέγαρο Μαξίμου, και ειδικότερα οι περί τον πρόεδρο Κυριάκο, δεν τραβάνε και κανένα ζόρι που θα δοκιμαστεί εκ νέου η οικονομία από ένα νέο lockdown στη χώρα. Οπως μου ανέφερε δε στέλεχος του οικονομικού επιτελείου προχθές Πέμπτη που συναντηθήκαμε στην οδό Βουκουρεστίου και τα είπαμε στα όρθια, «τα νέα από τη Φρανκφούρτη είναι καλά, θα πάμε σε καινούργια βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εφόσον κριθεί αναγκαίο. Αυτό μας διευκολύνει να χαράξουμε μια πολιτική η οποία δεν θα είναι υπό το κράτος της πίεσης, αλλά έπειτα από σχεδιασμό».

Η αλήθεια είναι ότι είχα διαβάσει κι εγώ τις σχετικές δηλώσεις της αγαπημένης κυρίας Κριστίν Λαγκάρντ, αλλά, για να είμαι ειλικρινής, δεν πολυπίστεψα ότι το πράγμα θα είναι τόσο εύκολο. Αλλωστε θυμάστε τι είχε γίνει με την πρώτη φάση της πανδημίας, όταν τέθηκε για πρώτη φορά το θέμα της παροχής βοήθειας από το νεοσύστατο Ταμείο Ανάκαμψης στις χώρες που επλήγησαν από την πανδημία. Οι σκληροί Βόρειοι της Ενωσης απαιτούσαν να εγγραφεί η βοήθεια στο εξωτερικό χρέος των χωρών που θα τη λάμβαναν. Και βρέθηκε μια μεσοβέζικη λύση για να επιτευχθεί η συμφωνία. Λεφτά πάντως δεν έχουν έρθει ακόμη – να εξηγούμαστε…

Η «μομφή» σώζει

Στο μεταξύ, όπως ευρέως κάνουν καλαμπούρι μεταξύ τους οι υπουργοί της κυβέρνησης, επαρκείς και (πολύ περισσότεροι) ανεπαρκείς, ο μόνος τρόπος να διασωθεί κανείς από τον προσεχή ανασχηματισμό είναι να τον στοχοποιήσει η αντιπολίτευση, και δη η αξιωματική. Πώς έκανε ο πρόεδρος Αλέξης με εκείνη τη φαρσοκωμωδία της πρότασης μομφής κατά του υπουργού Οικονομικών Χρήστου Σταϊκούρα; Ε, έτσι ακριβώς. Υπάρχει περίπτωση μετά τα όσα διημείφθησαν μεταξύ κυβέρνησης – αντιπολίτευσης για την πορεία της οικονομίας και την απόδοση του Σταϊκούρα ως υπουργού να την αλλάξει ο Μητσοτάκης σε δεκαπέντε ημέρες ή σε έναν μήνα, που ενδέχεται να κάνει ανασχηματισμό; Θα ήταν τρελό. Τουλάχιστον. Ο προσεχής ανασχηματισμός ξεκινάει από το νούμερο ένα Σταϊκούρας – Οικονομικών. Και μη σου πω και Βρούτσης – Εργασίας. Δεν μιλάμε για τίποτε καινούργιο. Πάντα έτσι συνέβαινε. Στη λογική (του κάθε πρωθυπουργού) «ε, όχι και να του κάνω τη χάρη, να του δώσω τη χαρά ότι έχει δίκιο». Κι ας είχε ο άλλος όλα τα δίκια του κόσμου…

Ελλάδα 1821-2021

Συνέδριο διαδικτυακό φυσικά λόγω κορωνοϊού, πολυσήμαντο και άκρως ενδιαφέρον, ανοίγει τις πύλες του (διαδικτυακώς επαναλαμβάνω, μέσω Facebook και YouTube) τη Δευτέρα στις 3 μετά το μεσημέρι, με ένα πλήθος ομιλητών. Οργανώνεται από τον ασίγαστο Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Κύκλο του, σε συνεργασία με την Πρωτοβουλία 1821-2021, την οποία συντονίζει ο ευπρεπής και αγαπητός μου Γιάννης Μάνος.

Στο τριήμερης διάρκειας συνέδριο θα μετάσχουν έλληνες και ξένοι επιστήμονες που θα καλύψουν με εισηγήσεις και συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης το κεντρικό θέμα του συνεδρίου, που είναι «Εργαστήριον η Ελλάς» – θεσμοί και καταστάσεις που δοκιμάστηκαν στην Ελλάδα από την Παλιγγενεσία έως τις ημέρες μας.

Κατά τους οργανωτές, αντικείμενο του συνεδρίου είναι η Ελλάδα της 200ετίας 1821-2021 ως «εργαστήριο» στο οποίο δοκιμάζονται θεωρίες, έννοιες, θεσμοί και καταστάσεις, η εφαρμογή των οποίων επεκτείνεται στη συνέχεια και σε άλλες χώρες.

Εν συντομία και ενδεικτικά αναφέρω ότι κατά τη διάρκεια του συνεδρίου θα εξεταστούν οι παρακάτω επιμέρους θεματικές:

– Η ελληνική Παλιγγενεσία και τα εθνικά κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη

– Πρώιμη εγκαθίδρυση και δοκιμασίες της δημοκρατικής αρχής

– Η Ελλάδα ως δοκιμαστήριο της αυτοκεφαλίας των εθνικών ορθόδοξων εκκλησιών

– Η Ελλάδα μεταξύ των μεγάλων πολέμων: από τους Βαλκανικούς ως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (1912-1940)

– Η Ελλάδα ως δοκιμαστήριο του εθνικού φαινομένου

– Η Ελλάδα ως δοκιμαστήριο ευρωατλαντικών θεσμών

– Δανειστές και επόπτες, βοήθεια και εξάρτηση…

Νομίζω πως είναι μια σοβαρή πρόκληση για να καθίσει κανείς να παρακολουθήσει κάτι εξ όλων αυτών ή και το σύνολο. Κίνητρο, άλλωστε, αποτελεί το γεγονός ότι ο Κύκλος του Ευάγγελου Βενιζέλου πιστώνεται με ένα πλήθος σοβαρών επίκαιρων παρεμβάσεων στον δημόσιο προβληματισμό…

Ελλειψη

Και φτάνουμε στο επίμαχο. Συνέδριο για την Εθνική Παλιγγενεσία χωρίς την παρουσία της κυρίας Γιάννας (Αγγελοπούλου) γίνεται; Γίνεται, είναι η απάντηση των οργανωτών. Διότι όλο αυτό που είναι μια επιστημονική προσέγγιση στα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ’21 «δουλεύεται» εδώ και δύο χρόνια περίπου – πριν καν περάσει από τον νου κάποιου ότι επίκειται το 2021 και άρα συμπληρώνονται 200 χρόνια από την Επανάσταση. Ηταν βέβαια και… ΣΥΡΙΖΑ τότε, σιγά να μην απασχολείτο ο Τσίπρας με τέτοια επουσιώδη θέματα – το πλάνο που ίσχυε ακόμη τότε ήταν πως θα αλλάξει την Ευρώπη ο άνθρωπος. Και εν συνεχεία την… υφήλιο. Πλάνο σοβαρό, όπως γίνεται αντιληπτό. Πού να βρεθεί χρόνος να ασχοληθεί με την επέτειο…

Η κυρία Αγγελοπούλου, λοιπόν, μου ξεκαθαρίστηκε ότι δεν θα παρέμβει στο συνέδριο. Είναι μια έλλειψις αυτή…