«Η βαρβαρότητα βρίσκεται στις πόρτες μας»

Με μεγάλη, είναι η αλήθεια, καθυστέρηση, ο Εμανουέλ Μακρόν είχε απευθύνει στις 2 Οκτωβρίου, μόλις λίγες ημέρες μετά τον σοβαρό τραυματισμό με μπαλτά δύο ανυποψίαστων ανθρώπων από έναν νεαρό Πακιστανό έξω από τα παλιά γραφεία του Charlie Hebdo, μία σημαίνουσα ομιλία με θέμα τον «ισλαμικό αυτονομισμό»: είχε βάλει τότε ξεκάθαρα στο στόχαστρο το ριζοσπαστικό Ισλάμ, χωρίς να αποσιωπήσει την ευθύνη των αιρετών της Ρεπουμπλίκ στην «γκετοποίηση» ορισμένων γαλλικών εδαφών. Ηταν μια ομιλία ισορροπημένη, που είχε γίνει θετικά δεκτή, εν αναμονή του σχετικού νομοσχεδίου. Ο αποκεφαλισμός του Πατί από έναν 18χρονο Τσετσένο, ωστόσο, την έκανε να μοιάζει παρωχημένη. Ο γάλλος πρόεδρος κατάλαβε πως οι πολίτες ήθελαν πράξεις, άμεσα. Η κυβέρνησή του υιοθέτησε λοιπόν μία πολεμική ρητορική – «ο φόβος πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο», δήλωσε ο ίδιος ο Μακρόν, «ο εχθρός είναι εδώ», δήλωσε ο πρωθυπουργός του, «η βαρβαρότητα βρίσκεται στις πόρτες μας», προειδοποίησε ο υπουργός Δικαιοσύνης, «ούτε μία στιγμή ανάπαυλας για τους εχθρούς της Δημοκρατίας», υποσχέθηκε ο υπουργός Εσωτερικών – πολλαπλασιάζοντας παράλληλα τις ανακοινώσεις:

Δεκάδες αστυνομικές επιχειρήσεις εναντίον ατόμων που κινούνται μέσα στο ισλαμιστικό κίνημα, επικείμενη απέλαση 231 υπόπτων ριζοσπαστικοποίησης που βρίσκονται παράτυπα στη Γαλλία, άμεση διάλυση της Κολεκτίβας κατά της Ισλαμοφοβίας στη Γαλλία, της σαλαφιστικής ΜΚΟ BarakaCity και της φιλοπαλαιστινιακής συλλογικότητας Cheikh Yassine, έλεγχος κάπου 50 ακόμα συλλογικών δομών με τον ίδιο σκοπό, κλείσιμο για έξι μήνες του τεμένους του Παντέν, δημιουργία ενός νέου αδικήματος «έκθεσης σε κίνδυνο μέσω της δημοσίευσης προσωπικών δεδομένων» στο Ιντερνετ – και ο «πόλεμος», όπως ανακοινώθηκε, θα ενταθεί. Με την επικαιρότητα να εντείνει τη δεξιοποίηση της προεδρίας του, σε μια Γαλλία βυθισμένη στον διπλό φόβο του κορωνοϊού και της τρομοκρατίας, ο Εμανουέλ Μακρόν καλείται να κρατήσει εφεξής δύσκολες ισορροπίες. Το διακύβευμα, 18 μήνες πριν από τις επόμενες προεδρικές εκλογές, είναι ούτως ή άλλως μεγάλο: όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ένα μεγαλοστέλεχος του κόμματός του, «η εθνική ενότητα, σήμερα, υπάρχει στην προσμονή των Γάλλων. Είτε θα την κερδίσει ο Μακρόν, ή θα το κάνει η Λεπέν».