Κάνει αντιπολίτευση στον εαυτό του…

Η Ολιμπίκ Μαρσέιγ, εναντίον της οποίας κάνει πρεμιέρα ο Ολυμπιακός απόψε στο Τσάμπιονς Λιγκ, έχει σπουδαία παράδοση στο Καραϊσκάκη, στο οποίο έχει κερδίσει δυο φορές, πράγμα σπάνιο για ομάδα που δεν αγωνίζεται και κάθε χρόνο στο Τσάμπιονς Λιγκ. Κυρίως όμως είναι μια ομάδα σε εξαιρετική κατάσταση.  Οποιος είδε το σαββατιάτικο παιχνίδι της αποψινής αντιπάλου του Ολυμπιακού με την Μπορντό θα το κατάλαβε. Η Μαρσέιγ είναι πολύ καλά, όχι γιατί κέρδισε την Μπορντό με 3-1 (κι έχασε και πέναλτι…) αλλά γιατί κάνει κάτι που έχουμε σταματήσει να βλέπουμε φέτος: τρέχει σαν κανονική ομάδα ποδοσφαίρου και μάλιστα το κάνει για 90 λεπτά.

Υποχρεώσεις

Πριν από το ματς με την Μπορντό, η Μαρσέιγ είχε τρεις ισοπαλίες στη σειρά. Ομως ο μόλις 43 χρόνων, αλλά παρ’ όλα αυτά έμπειρος προπονητής της, Αντρέ Βίλας Μπόας, είχε δηλώσει πως η ομάδα του θα αρχίσει να τρέχει όταν οι υποχρεώσεις της θα μεγαλώσουν: έτσι κι έγινε. Δουλεύοντας στη Γαλλία ο Βίλας Μπόας είχε τη δυνατότητα να κάνει κάτι που λίγοι προπονητές μπορεί να κάνουν, δηλαδή κανονικό προγραμματισμό. Το πρωτάθλημα Γαλλίας διακόπηκε πέρυσι τον Μάρτιο και δεν ξεκίνησε ξανά το καλοκαίρι όπως τα άλλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι γαλλικές ομάδες έκαναν μια κανονική προετοιμασία που, όπως κάθε χρόνο, ξεκίνησε τον Ιούλιο και ολοκληρώθηκε στο τέλος Αυγούστου, όταν και το νέο πρωτάθλημα άρχισε. Η Παρί Σεν Ζερμέν, που έπαιζε στο Τσάμπιονς Λιγκ μέχρι τον Δεκαπενταύγουστο, παρόλο που κοστίζει όσο όλες οι υπόλοιπες γαλλικές ομάδες μαζί, είχε για πάνω από ένα μήνα του κόσμου τα προβλήματα: έχασε μάλιστα εντός έδρας και από τη Μαρσέιγ με 0-1 σε ένα ματς που είχε πέντε αποβολές! Οχι γιατί ο Νεϊμάρ και ο Εμπαπέ ήταν αδιάφοροι. Αλλά γιατί οι παίκτες της Παρί δεν έτρεχαν, ενώ οι αντίπαλοί τους το έκαναν κανονικά.

Ηγέτες

Η Μαρσέιγ έχει μερικούς πολύ καλούς παίκτες. Ο δεξιός εξτρέμ της, ο Φλοριάν Τοβέν, είναι αυτό που λέμε «ηγέτης και σκόρερ». Ο Ντμίτρι Παγιέτ, κάποτε κινητήριος μοχλός της Εθνικής Γαλλίας, είναι ένας υπέροχος δημιουργικός μέσος. Ο τερματοφύλακας Ματαντά έχει προσόντα και πείρα. Η άμυνά της δεν είναι η πιο αξιόπιστη γραμμή της, αλλά είναι ομάδα που παίζει ποδόσφαιρο και πολλές φορές η επίθεσή της καλύπτει τα λάθη που γίνονται στα μετόπισθεν: η ομάδα του Βίλας Μπόας κερδίζει συνήθως βάζοντας ένα γκολ παραπάνω από τον αντίπαλο. Ομως η μεγάλη διαφορά της από τον Ολυμπιακό που βλέπουμε στην αρχή της χρονιάς είναι ότι τρέχει από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Αν ο Ολυμπιακός απόψε δεν αλλάξει ταχύτητα και ελπίζει πάλι πως παίζοντας ένα ημίχρονο σε κάπως υψηλή ένταση μπορεί να πάρει αποτέλεσμα θα βρεθεί προ εκπλήξεων. Αν καταφέρει να γυρίσει τον διακόπτη και να τρέξει κανονικά, παρά το γεγονός ότι ακόμα δεν έχει ενσωματώσει τους νέους του παίκτες, είναι ικανός για πολλά γιατί είναι ομάδα έμπειρη. Και δεν φοβάται…

Φιάσκο

Το φιάσκο με την ανακοίνωση ματαίωσης της απόφασης περί επιστροφής του κόσμου στα γήπεδα (έστω και σε ένα μικρό ποσοστό…) μου θύμισε μια ωραία εικονογραφημένη ιστορία του σκιτσογράφου Γιώργου Ιωάννου, που βρίσκεται στο αριστουργηματικό του άλμπουμ «Ο Τρίτος Δρόμος». Θα σας τη διηγηθώ.

Κριτική

Είμαστε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 – φυσικά πρώτη τετραετία ΠΑΣΟΚ,  εποχή που δεν υπάρχουν ακόμα ελεύθεροι ραδιοφωνικοί σταθμοί. Ξαφνικά ένας ραδιοπειρατής αρχίζει να εκπέμπει και να κάνει σκληρή κριτική στην κυβέρνηση. Ο μακαρίτης ο Κουτσόγιωργας και ο πανταχού παρών Κώστας Λαλιώτης ανακαλύπτουν τον πειρατή χάρη στα πανίσχυρα ραδιογωνιόμετρα. Οταν μπουκάρουν στο διαμέρισμά του, βρίσκουν τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου να κάνει αντιπολίτευση στον εαυτό του και φυσικά τα χάνουν! «Τι έγινε βρε παιδιά;» τους λέει ο Ανδρέας. «Νοστάλγησα λίγη αντιπολίτευση και δεν ήξερα άλλο τρόπο να την κάνω» τους εξηγεί και τους παρακινεί να καθίσουν μαζί του να κάνουν δυο ώρες πρόγραμμα. Ετσι συμβαίνει και με τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη που με προσωπική παρέμβαση ματαίωσε την απόφαση που πήρε η κυβέρνησή του είκοσι τέσσερις ώρες πριν: αφού αντιπολίτευση να του κάνει κριτική δεν υπάρχει, έχει ανάγκη ο άνθρωπος να κάνει πού και πού καμία χαζομάρα για να μην ξεχνάμε πως προΐσταται μιας ελληνικής κυβέρνησης…

Λάθος

Επί της ουσίας τώρα πρέπει να πω ότι η όλη αυτή ιστορία ήταν ένα λάθος από την αρχή. Πρώτα από όλα αν δεν έχεις εξασφαλίσει τη συγκατάθεση των λοιμωξιολόγων δεν έχεις κανένα απολύτως λόγο να φωνάξεις ως κυβέρνηση την Παρασκευή την αντιπροσωπεία της Σουπερλίγκας για να συζητήσεις την πιθανότητα να ανοίξουν τα γήπεδα. Γιατί συνέβη αυτό; Γιατί όλοι οι κυβερνητικοί εμπλεκόμενοι παράγοντες, από τον Αυγενάκη μέχρι τον Χαρδαλιά και από τον Μαυρωτά μέχρι τον Γεραπετρίτη, ήθελαν να επιστρέψει ο κόσμος στα γήπεδα και ήλπιζαν ότι παρά τις αντιρρήσεις τους οι λοιμωξιολόγοι δεν θα τραβήξουν το σχοινί και θα δείξουν μια κάποια ανοχή: άλλωστε το σχέδιο ήταν πιλοτικό. Τι συνέβη; Κάτι πολύ απλό. Εντός της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής οι ψήφοι ήταν μοιρασμένοι: για την ακρίβεια τα ναι ήταν ελάχιστα, τα όχι σχεδόν τα μισά, ενώ υπήρχαν και κάποια λευκά. Αυτή η εικόνα έκανε τους κυβερνητικούς παράγοντες να πιστέψουν ότι οι λοιμωξιολόγοι θα δεχτούν τελικά την απόφαση, που ήταν αμιγώς πολιτική, όπως κι αυτές που αφορούν το άνοιγμα των θεάτρων, των σινεμά κ.λπ. Ομως δεν ήταν έτσι ακριβώς. Την Τρίτη το πρωί ο Πρωθυπουργός (που ήδη είχε εισπράξει γκρίνιες από τη Δευτέρα για την απόφαση αυτή) πληροφορήθηκε ότι διαπρεπείς λοιμωξιολόγοι ήταν έτοιμοι να παραιτηθούν από την επιτροπή καταγγέλλοντας ότι οι εισηγήσεις τους έχουν πάψει να γίνονται δεκτές. Ο Μητσοτάκης μπορεί να αντέξει τις γκρίνιες των αθλητικών παραγόντων και των ποδοσφαιρόφιλων. Οχι όμως και μια παραίτηση του Σωτήρη Τσιόδρα π.χ.

Πλάτες

Αυτό που μάθαμε από αυτή την ιστορία είναι ότι οι λοιμωξιολόγοι θα ήθελαν να είναι όλα κλειστά: ένα

lockdown δεν θα τους χαλούσε καθόλου. Το επέβαλαν στα γήπεδα – απλά δεν τους έχει περάσει σε άλλα πράγματα, ίσως γιατί οι πιέσεις των καλλιτεχνών π.χ. είναι πιο οργανωμένες από αυτές των οπαδών (ποιος θα το ‘λεγε…). Ο Πρωθυπουργός ελπίζει ότι η ακύρωση της απόφασης θα του πιστωθεί ως διόρθωση ενός λάθους, ενώ το υποτιθέμενο λάθος θα τα φορτωθεί ο υφυπουργός Αθλητισμού, που δεν φταίει σε τίποτα σχεδόν, αφού για τις συζητήσεις με τη Λίγκα το Μαξίμου ήταν ενήμερο και είχε δώσει το πράσινο φως. Γιατί θα το φορτωθεί; Γιατί όπως μου είπε κάποιος από την κυβέρνηση «έχει πλάτες κι αντέχει…».