Ποιον θα (πρωτο)πάρει τελικά ο… δαίμονας;

«Μη μου αναφέρετε κάτι για το Αλ Τζαζίρα να μη σας πάρει ο δαίμονας», είπε μπαίνοντας στους δημοσιογράφους. Ηταν Δευτέρα βράδυ, μερικές μόλις ώρες μετά τη δημοσιοποίηση από το καταριανό κανάλι του ντοκιμαντέρ στο οποίο ο πρόεδρος της κυπριακής Βουλής Δημήτρης Συλλούρης και ο βουλευτής του Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζόμενου Λαού (ΑΚΕΛ) Χριστάκης Τζιοβάνης παρουσιάζονταν μέσω κρυφών βιντεοσκοπήσεων να διαπραγματεύονται με τους φερόμενους ως εκπροσώπους κινέζου εγκληματία, στην πραγματικότητα υπό κάλυψη δημοσιογράφους του καναλιού, προκειμένου να παρακάμψουν τη νομοθεσία και να εκδώσουν στον φερόμενο ως ενδιαφερόμενο διαβατήριο, «αφού στείλει πρώτα τα λεφτά εδώ», όπως λέει στο βίντεο ο πρόεδρος της Βουλής.

Ομως, η ουδόλως κολακευτική για τους δημοσιογράφους, δεδομένης της συμμόρφωσής τους τελικά στην προσβλητική υπόδειξη, ατάκα δεν προήλθε από τον πρόεδρο της Βουλής, ο οποίος επίσης παρέστη σαν να μην έτρεχε τίποτα στην εκδήλωση στην οποία έγινε η δήλωση αυτή, αλλά από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη. Το βίντεο διέρρευσε την επομένη στα social media, το #θασαςπάρειοδαίμονας έγινε trending hashtag και ένα μέρος της κοινής γνώμης διερωτάται τι ήταν αυτό που προκάλεσε μια τέτοια απώλεια ψυχραιμίας, ειδικά του Νίκου Αναστασιάδη.

Οι απαντήσεις είναι δύο, χωρίς η μία να αποκλείει την άλλη κατ’ ανάγκην. Η πρώτη είναι το αυτονόητο μάλλον, ότι με το σκάνδαλο, το οποίο το Αλ Τζαζίρα αφήνει να εννοηθεί πως μόλις τώρα αρχίζει να βγαίνει προς τα έξω, να αφορά τα χρόνια του Νίκου Αναστασιάδη και την προκλητική αδιαφορία της κυβέρνησης έναντι των υποδείξεων τόσο από τον πρώην επίτροπο της Κύπρου Χρήστο Στυλιανίδη όσο και από την υπόλοιπη Κομισιόν να κλείσουν οι τρύπες από τις οποίες πολιτογραφούνταν έναντι αδρής, όπως αφήνεται να εννοηθεί από τις δηλώσεις των εμπλεκομένων στο βίντεο του Αλ Τζαζίρα αμοιβής, ο πρόεδρος φέρει ακέραια την ευθύνη για αυτό το πρωτοφανές ακόμα και για τα δεδομένα της Κύπρου σκάνδαλο. Πόσω μάλλον, όταν τόσο το δικηγορικό γραφείο τού ιδίου όσο και άλλων μελών και πρώην μελών της κυβέρνησης – του κυβερνητικού εκπροσώπου Κυριάκου Κούσιου, της υπουργού Δικαιοσύνης Εμιλης Γιολίτη και του πρώην υπουργού Αμυνας και νυν βοηθού γενικού εισαγγελέα Σάββα Αγγελίδη μεταξύ άλλων – έχουν δραστηριοποιηθεί στη χορήγηση διαβατηρίων, το ζήτημα είναι πλέον τεράστιο.

Υπάρχει όμως και η δεύτερη απάντηση. Και αφορά διαρροές και φήμες προς ΜΜΕ, με βάση τις οποίες οι επόμενες αποκαλύψεις του Αλ Τζαζίρα φέρεται να αφορούν τρεις συγκεκριμένες κατασκευαστικές εταιρείες – καθώς τα διαβατήρια χορηγούνταν με την αγορά ακινήτων -, μία από τις οποίες σχετίζεται με το οικογενειακό περιβάλλον του Νίκου Αναστασιάδη.

Κανείς δεν μπορεί να ξέρει εάν αυτό ευσταθεί και βέβαια εάν οι όποιοι ισχυρισμοί που θα προκύψουν σε ένα ντοκιμαντέρ θα έχουν βάση. Ομως, το θέμα για τον πρόεδρο δεν είναι νομικό. Είναι ήδη ζήτημα πολιτικής ηθικής και δεοντολογίας. Μετά τις αποκαλύψεις της Δευτέρας οτιδήποτε τον αγγίζει, πολιτικά και πολύ χειρότερα προσωπικά, πλήττει την εικόνα του τρομερά και μάλλον ανεπανόρθωτα.

Μια ματιά και μόνο στις αντιδράσεις του κόσμου στα social media και αλλού είναι αρκετή για να προσέξει κανείς ότι δεν υπάρχει ίχνος σχολίων με κάποια στήριξη στον Νίκο Αναστασιάδη, κάτι που πάντα συνέβαινε. Υπάρχει μόνο οργή, πρωτοφανής μάλιστα ακόμα και από οπαδούς του κυβερνώντος κόμματος, και η αναχώρηση του Νίκου Αναστασιάδη για τις Βρυξέλλες, η οποία άφησε τον υπό κατηγορία πρόεδρο της Βουλής Δημήτρη Συλλούρη να προεδρεύει και της Δημοκρατίας, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια αποφυγής αυτής της εξέλιξης από τον πρόεδρο, έκανε τα πράγματα απείρως χειρότερα.

Η κυβέρνηση μάλιστα διά του υπουργού Εσωτερικών Νίκου Νουρή είχε παράσχει πλήρη κάλυψη στον Δημήτρη Συλλούρη για τα όσα αποκαλύφθηκαν, προκαλώντας οργή και στον πολιτικό κόσμο. Χθες ο ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος (ΔΗΚΟ) Νικόλας Παπαδόπουλος, παραπέμποντας και στα ευρήματα έρευνας του γενικού ελεγκτή της Δημοκρατίας, υπέδειξε ότι η έρευνα αυτή κατέδειξε παρεμβάσεις του υπουργού Εσωτερικών στη χορήγηση διαβατηρίων. «Εξαπλώθηκε η διαφθορά στη χώρα μας», είπε. «Δεν είχαμε ξανά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας τόση διαπλοκή και διαφθορά που να κατευθύνεται από το προεδρικό».

Σε όλα αυτά και στη γενικότερη εικόνα της Κύπρου διεθνώς ως άντρου διαφθοράς θα πρέπει να προσθέσει κανείς άλλη μία είδηση, τη σύνδεση των αναζητούμενων από την ΕΕ κεφαλαίων του δικτάτορα της Λευκορωσίας Αλεξάντερ Λουκασένκο με δύο εταιρείες ανάπτυξης γης – πού αλλού; – στη Λευκωσία. Ο Βιάτσεσλαβ Ντούτκιν, πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας κατά της διαφθοράς στο υπουργείο Εσωτερικών της Λευκορωσίας, ο οποίος διέφυγε στο εξωτερικό το 2012, είχε κατονομάσει τη γυναίκα τού γιου τού Λουκασένκο, Λάιλα Λουκασένκο, ως τη διευθύντρια της μιας από αυτές και είχε πει πως η εταιρεία ήταν αναμεμειγμένη σε απάτες της οικογένειας.

Με όλα αυτά να είναι ένα μικρό μόνο μέρος της εικόνας και τις αποκαλύψεις να αυξάνονται εν μέσω καταιγιστικών εξελίξεων, επιστρέφει κανείς στο βασικό ερώτημα: τελικά ποιον θα (πρωτο)πάρει ο δαίμονας; Ή, καλύτερα, ποιον θα αφήσει;