Η μισή αλήθεια των αριθμών

Ο Νεϊμάρ πλησιάζει το ρεκόρ τερμάτων του Πελέ στην Εθνική Βραζιλίας. Ο Λιούις Χάμιλτον ίσως και στο επόμενο γκραν πρι θα σπάσει το ρεκόρ νικών του Μίχαελ Σουμάχερ. Ο Ράφα Ναδάλ έχει πια τα ίδια τρόπαια σε τουρνουά γκραν σλαμ με τον Ρότζερ Φέντερερ. Ο ΛεΜπρον Τζέιμς γέμισε τα δάκτυλά του με δακτυλίδια πρωταθλητή στο NBA και ζητά αναγνώριση.

Τη σύγκριση των σημερινών υπερπρωταθλητών με τους μύθους του παρελθόντος την προκαλούν οι αριθμοί. Πόση αλήθεια ωστόσο κρύβεται στις αναθεωρητικές δυνάμεις που προσπαθούν να συγκρίνουν το σήμερα με το παρελθόν;

Μπορεί ένας απλός αριθμός να πει με βεβαιότητα ότι ο Νεϊμάρ είναι καλύτερος του Πελέ; Πως ο ΛεΜπρον είναι ανώτερος από τον Τζόρνταν;

Σε ανάλογα κρας τεστ συνήθως δεν λαμβάνονται υπόψη οι εξωτερικές συνθήκες κάτω από τις οποίες έδρασαν οι πρωταγωνιστές.

Τα γήπεδα, ο τρόπος που έκαναν προπονήσεις, η διατροφή, η ποιότητα του αθλητικού υλικού που χρησιμοποιούσαν και το σημαντικότερο, ο ανταγωνισμός που είχαν να αντιμετωπίσουν.

Τη δεκαετία του 1980 οι πρωταγωνιστές στα γήπεδα του τένις δεν ήταν μόνο τρεις που μοιράζονταν τα τρόπαια. Λεντλ, Κόνορς, Βιλάντερ, ΜακΕνρο, Μποργκ, Μπέκερ, Νοά, Λεκόντ, Κας, Εντμπεργκ. Ξεκινούσε ένα τουρνουά και ποτέ δεν ήσουν βέβαιος για τον νικητή.

Τώρα ακούς Ρολάν Γκαρός και ξέρεις πως ο Ναδάλ θα κάνει περίπατο. Τη δεκαετία 1981-1991 επτά διαφορετικοί τενίστες κατέκτησαν το τρόπαιο. Και ήταν όλοι τους κολοσσοί.

Ο Μάικλ Τζόρνταν χρειάστηκε να νικήσει τον Μάτζικ Τζόνσον για το πρώτο του δακτυλίδι. Επαιξε εναντίον του Λάρι Μπερντ, του Αζάια Τόμας, του Ρέτζι Μίλερ και του Κλάιντ Ντράξλερ.

Αμούστακο παιδί ο Πελέ, σήκωσε στις αδύναμες πλάτες του τις προσδοκίες ενός λαού στην κατάκτηση του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Είναι πάντα πιο δύσκολο να κατακτήσεις το πρώτο παρά το έβδομο ή το δέκατο.

Οι αριθμοί λένε μόνο την αλήθεια της στατιστικής και όχι της πραγματικότητας και οποιαδήποτε σύγκριση είναι άδικη για κάθε πλευρά του χρόνου.