Το τέλος των πειραμάτων

Ο Γιάννης Αλαφούζος είχε ένα όνειρο. Εκτός αν είδε κάποιο όνειρο. Πως, δηλαδή, οι ομάδες χτίζονται με πειράματα ή με θεωρητικές πρωτοποριακές μεθόδους. Αν, όμως, συνέβαινε αυτό, μάλλον θα το είχαν ανακαλύψει νωρίτερα πολλοί άλλοι, κυρίως δε άνθρωποι προηγμένων ποδοσφαιρικά χωρών.

Ετσι, λοιπόν, αποφάσισε να επενδύσει σε έναν ισπανό τεχνικό διευθυντή γιατί έκανε – λέει – καλή δουλειά στην Κύπρο. Και έφερε έναν προπονητή με μοναδικό παράσημο τη θητεία του στους μικρούς της Ρεάλ. Νωρίτερα ο Ρόκα είχε λειτουργήσει ως ζιζάνιο που ενοχλούσε τον Δώνη, η συνεργασία μόνο αγαστή δεν μπορούσε να θεωρηθεί, η όποια επικοινωνία ήταν άγνωστη λέξη και το πλάνο με τον έλληνα κόουτς οδηγό σύντομα πήρε κατεύθυνση για τα βράχια. Προτού καν φτάσει στην κορύφωσή της η όλη διεργασία, πριν μάθουμε τι θα μπορούσε να πετύχει ο τόσο ικανός και εργατικός Γιώργος Δώνης.

Πού βρίσκεται τώρα το Τριφύλλι; Στο σημείο μηδέν! Χωρίς ορατό στόχο. Δίχως σχέδιο. Μοιάζει με ναυαγό στο πέλαγος και η ιδιοκτησία θέλει να ρίξει ένα σωσίβιο μήπως και σωθεί η κατάσταση. Ωστε να μην πνιγεί ο τόσο ταλαιπωρημένος Παναθηναϊκός.

Οι ομάδες δεν δημιουργούνται  όταν ξαφνικά και βίαια μειώνεται το μπάτζετ. Ούτε όταν βαφτίζονται προπονητές άνθρωποι που δυσκολεύονται να τα φέρουν βόλτα. Και πάνω απ’ όλα δεν μπορείς να είσαι μονίμως με ένα χαρτί στο χέρι και να μετράς τη λίστα με τα έξοδα και τα έσοδα. Τότε, πολύ απλά, μετατρέπεσαι σε λογιστή. Οχι σε άνθρωπο με φιλοδοξία να χτίσει κάτι σημαντικό.

Ο Παναθηναϊκός πόνταρε στην ελληνική διάθεση για δημιουργία και τεχνογνωσία. Μετά πέταξε στο ισπανικό μοντέλο που δήθεν θα έφερνε άνεμο αλλαγής στο Κορωπί και τα πράσινα αποδυτήρια. Τώρα, μετά την τόσο άσχημη αρχή που ουδείς ανέμενε, μάλλον αναζητεί κάτι άλλο. Ο χρόνος πιέζει και οι ισχυρές ομάδες με το δυνατό όνομα, ουδέποτε μπορούν να περιμένουν. Δεν γίνεται αυτή τη στιγμή κάποιος να κουνήσει λευκή πετσέτα και να παραδοθεί στη μοίρα του. Αλλά προλαβαίνει να συνειδητοποιήσει πως ο ΠΑΟ δεν μπορεί να προχωρήσει με μια μεθοδολογία ολότελα αμφισβητούμενη και συζητήσιμη. Δεν γίνεται να παραμένει εγκλωβισμένος και κομπάρσος. Θέλει πυξίδα και κάποιον που θα μπορεί να εμπνεύσει τους πάντες. Τόσο στο προπονητήριο, όσο και τους οπαδούς. Αραγε,  αυτός γίνεται να βρεθεί και να μπουν οι βάσεις για την επόμενη ημέρα;