Η σφαγή και τα λασπόνερα

Εχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να το επαναλαμβάνω συνεχώς και σε πρώτη ευκαιρία, αλλά θα το κάνω, έως ότου γίνει κοινή συνείδηση: όλα είναι ΠΑΣΟΚ! Oλα! Kαι στο θέμα της δίωξης της Χρυσής Αυγής θα το πω αυτό, καθότι παρατηρώ πώς σφάζονται αλύπητα και ανελέητα ο ΣΥΡΙΖΑ με τη Νέα Δημοκρατία, με αποτέλεσμα να επικρατεί ένα απίστευτο μπάχαλο. Οπου ο ΣΥΡΙΖΑ αμφισβητεί ότι ο Σαμαράς συνέλαβε τη Χρυσή Αυγή και ο Μητσοτάκης τη χώνει, οσονούπω, βαθιά στη φυλακή, και διεκδικεί για την πάρτη του τα σχετικά εύσημα (και… ένσημα).

Τακτική αναμενόμενη έχω να επισημάνω – και λογική επίσης: αφού εμείς είμαστε η Αριστερά, είναι δυνατόν η Δεξιά, η καθαρόαιμη από κοινού με την ιμιτασιόν, να καθαρίζει τη χώρα από την κόπρο του Αυγείου που συνιστά η Χρυσή Αυγή; Δεν είναι, διότι εμένα, κύριε, μου παίρνεις την μπουκιά μέσα από το στόμα και πάει περίπατο να κόψει ρόδα μυρωμένα η αντιφασιστική, αντιρατσιστική, αντιναζιστική, αντί… αντί… ρητορική μου. Εξού και θα σ’ την πέσω όπως μπορώ για να έρθεις στα ίσια σου. Ολα αυτά είναι έργο του τεράστιου Αλέξη Τσίπρα, και εσείς οι δύο, Σαμαρά και Μητσοτάκη, είστε συνεργάτες της Χρυσής Αυγής, των γερμανών κατακτητών αν ήταν ακόμη εδώ, γερμανοτσολιάδες, αλήτες, χίτες, ταγματασφαλίτες (ωραία μου βγήκε αυτό το αριστερό…).

(Επεξηγώ τρόπον τινά το πρωτοσέλιδο της κυριακάτικης «Αυγής», το οποίο υπερασπίστηκαν σημαντικές προσωπικότητες της χώρας, όπως μέρος της οικογένειας Τσίπρα – η αδελφή Γιαννούλα και ο ξάδερφος Γιώργης. Αλλά και μερικοί ακόμη αξιόλογοι παράγοντες της δημόσιας ζωής, όπως ο Πολάκης, ο γνωστός Θανάσης, ο Νίκος ο Παππάς ο κοσμοναύτης κ.ά., των οποίων η αστική… ευγένεια και κυρίως η… πίστη στο δημοκρατικό πολίτευμα νομίζαμε ότι θα τους απέτρεπαν – φευ – να πέσουν με τα ρούχα στη λάσπη, μιμούμενοι εκείνα τα χοντρόπετσα συμπαθή τετράποδα τα οποία το μόνο που κάνουν είναι να τρώνε και να γουργουρίζουν ηδονικά, γρούτσου γρούτσου, την ώρα που κυλιούνται στα λασπόνερα)…

Η προειδοποίηση…

Ενημερώνω λοιπόν και τους δύο ότι πλακώνονται σε ξένο αχυρώνα και πως – γατάκια!.. – πολύ έγκαιρα, ήτοι προ 28 ετών ακριβώς, ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, ονόματι Ανδρέας Φούρας, εκ Πατρών ορμώμενος, υφυπουργός αργότερα Αθλητισμού, είχε χτυπήσει τις (πολλές) καμπάνες του Αγίου Ανδρέα (μεγάλη η χάρη του) προκειμένου να προειδοποιήσει ότι υπάρχει μια ναζιστική οργάνωση, ονόματι Χρυσή Αυγή, η οποία θρασύτατα υπογράφει με τη σβάστικα τα συνθήματά της και συνιστά απειλή. Ωστόσο, επειδή τότε ήταν η Δεξιά στα πράγματα, η Δεξιά του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη συγκεκριμένα, τον Ανδρέα Φούρα και τις ανησυχίες του η τότε κυβέρνηση τα έγραψε εκεί όπου συνήθως δεν πιάνει μελάνι ή, για να γίνω πιο ευγενής, στα παλαιότερα των υποδημάτων της.

Και όμως. Διαθέτω αντίγραφο από ερώτηση που κατέθεσε ο Φούρας στις 15 Δεκεμβρίου 1992, επαναλαμβάνω 15 Δεκεμβρίου 1992, όταν στην Αθήνα κοιμόντουσαν τον ύπνο τον βαθύ περί τη Χρυσή Αυγή και τα έργα της.

Εγραφε λοιπόν στην προς τον υπουργό Εσωτερικών ερώτησή του ο Ανδρέας Φούρας: «Προκλητική αδιαφορία και επικίνδυνη ανοχή επιδεικνύουν οι Αρχές στη δράση νεοφασιστικών οργανώσεων ειδικά τον τελευταίο καιρό. Παράλληλα με τη ναζιστική πρόκληση και την ανατριχιαστική ρατσιστική δράση των νεοναζιστών στη Γερμανία, έκαναν ορατή την παρουσία τους και στην πατρίδα μας φασιστοειδή, γεγονός που πρέπει να συνεγείρει και να ευαισθητοποιήσει μέσα ενημέρωσης, πολιτικά κόμματα και πολίτες» έγραφε ο τεράστιος Φούρας. Και συνέχιζε: «Μεταξύ 10 και 13 Δεκέμβρη 1992 οι τοίχοι της Πάτρας γέμισαν με συνθήματα νοσταλγών του φασισμού και του ναζισμού με την υπογραφή της οργάνωσης Χρυσή Αυγή. Για να μη μείνει καμία αμφιβολία σχετικά με την ταυτότητα και τους στόχους τους, τα μέλη αυτής της οργάνωσης υπογράφουν με τον αγκυλωτό σταυρό και προκαλούν τη δημοκρατική κοινή γνώμη της χώρας με τη δραστηριότητά τους. Επειδή η αδιαφορία και η σιωπή σε ένα ζήτημα σαν αυτό είναι συνενοχή, ερωτάται ο υπουργός Εσωτερικών…» και λοιπά και λοιπά αν λειτουργεί νόμιμα η οργάνωση Χρυσή Αυγή, ποια πρόσωπα ασχημονούν, αν σκοπεύει η κυβέρνηση να πάρει μέτρα και λοιπά και λοιπά.

Προσέξτε τώρα τι απάντησε στον Φούρα ενάμιση μήνα αργότερα ο τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Γκελεστάθης, ο οποίος δεν ζει σήμερα, αλλά έχει αξία η απάντησή του: «Σε ερώτηση που κατέθεσε ο βουλευτής Φούρας και μας διαβιβάστηκε σας γνωρίζουμε ότι το υπουργείο μας δεν γνωρίζει για οργάνωση με την αναφερόμενη επωνυμία (σ.σ.: δεν γνώριζαν δηλαδή οι Αρχές ότι ο Μιχαλολιάκος έπαιρνε τις “ντουλάπες” παναγιώταρους, λαγούς, μίχους, περίανδρους κ.λπ. και έκανε παιχνίδι στην περιφέρεια). Το όλο θέμα της αναγραφής συνθημάτων παρακολουθείται από τις αρμόδιες υπηρεσίες μας, οι οποίες έχουν εντείνει την αστυνόμευση και ενεργούν έρευνες και αναζητήσεις για την ανακάλυψη των δραστών και την παραπομπή τους στη Δικαιοσύνη. Αποτέλεσμα των προσπαθειών αυτών ήταν η σύλληψη για αναγραφή συνθημάτων του Γ.Σ., ο οποίος οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη». Τουτέστιν, πιάσ’ το αβγό και κούρεψ’ το.

…και η δεξιά κολοκυθιά

Ο Φούρας τώρα, παιδί του Ανδρέα και με μύστακα φαρδύ, παλαιάς κοπής, δεν το έβαλε κάτω και με βάση την απάντηση που του έστειλε ο Γκελεστάθης καταθέτει νέα ερώτηση. Αυτή τη φορά απαντάει η κυρία Ψαρούδα – Μπενάκη, υπουργός Δικαιοσύνης. «Σας γνωρίζουμε ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης δεν έχει αρμοδιότητα επί του θέματος που θίγεται σε αυτή την ερώτηση, ότι δηλαδή υπάρχει μια νεοναζιστική οργάνωση που λέγεται Χρυσή Αυγή. Αρμόδιο να απαντήσει επ’ αυτού είναι το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως», το οποίο κατά τον Μάρτιο του 1993 πλέον απαντάει στη νέα ερώτηση που έχει καταθέσει ο Φούρας και επαναλαμβάνει: «Το υπουργείο μας δεν κατέχει στοιχεία για οργάνωση με την αναφερόμενη επωνυμία (σ.σ.: Χρυσή Αυγή – μαύρα μεσάνυχτα!). Το θέμα της αναγραφής συνθημάτων παρακολουθείται» και λοιπά και λοιπά. Και εκεί που λες, δεν μπορεί να είναι τόσο τυφλοί, έρχεται απάντηση του τότε υφυπουργού Εσωτερικών Αγγελου Μπρατάκου, ο οποίος γράφει: «Εξ όσων είναι γνωστά, η οργάνωση Χρυσή Αυγή δεν έχει νομική προσωπικότητα και κατά συνέπεια δεν είναι γνωστά τα ιδρυτικά της μέλη και η διοίκησή της. Πλην όμως, για να σταματήσει να αναγράφει στους τοίχους συνθήματα που συνοδεύονται και από τον αγκυλωτό σταυρό, αρμόδιες να επιληφθούν είναι οι αστυνομικές Αρχές, για τον λόγο αυτό η ερώτηση να διαβιβαστεί στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης». Κολοκυθιά, δεξιά, υπέροχη!

Εγώ ρωτώ τον σκύλο μου και ο σκύλος την ουρά του και πάει λέγοντας. Και κάπως έτσι το φίδι που μόλις είχε ξεμυτίσει από το αβγό, είκοσι χρόνια μετά, έμπαινε στη Βουλή…

(Α, να μην το ξεχάσω: κλείνω όπως άρχισα. Ολα είναι ΠΑΣΟΚ, δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή αμφισβήτηση επ’ αυτού!).