Τα κείμενά του διαθέτουν τη στιλπνότητα της καθαρής λογοτεχνίας και παράλληλα την εγρήγορση της κοινωνικής συνείδησης. Εχοντας μεταφράσει πολλούς τίτλους σχεδόν όλων των λογοτεχνικών ειδών, ο Μιχάλης Μακρόπουλος λογίζεται σήμερα ως ένας από τους ικανότερους «μεσολαβητές». Αν και γεννήθηκε στο Παγκράτι της Αθήνας, τα βιβλία του «αναπνέουν» τον βουνίσιο αέρα της Ηπείρου. Η τελευταία του νουβέλα – υπό τη μορφή αφηγήματος -, με τίτλο «Η θάλασσα» (Κίχλη), είναι ένα σονέτο πάνω στην εξαφάνιση του κόσμου μας, της ενηλικίωσης, της προσωπικής εξερεύνησης. Το άγγιγμα της φύσης πάνω στη φευγαλέα ανθρώπινη οντότητα, υπαρκτό και ζωοποιό σε κάθε σελίδα.
Το παρόν άρθρο, όπως κι ένα μέρος του περιεχομένου από tanea.gr, είναι διαθέσιμο μόνο σε συνδρομητές.
Είστε συνδρομητής; Συνδεθείτε
Ή εγγραφείτε
Αν θέλετε να δείτε την πλήρη έκδοση θα πρέπει να είστε συνδρομητής. Αποκτήστε σήμερα μία συνδρομή κάνοντας κλικ εδώ
