Προϋπολογισμός μελλοντολόγων

Ελάχιστοι πιστεύουν ότι το προσχέδιο του πρώτου «πανδημικού» προϋπολογισμού είναι ρεαλιστικό. Συμπεριλαμβανομένων και των συντακτών του. Λόγω της συγκυρίας, το έργο τους είναι χωρίς αμφιβολία δύσκολο. Προσιδιάζει με αυτό των μελλοντολόγων και ουχί των οικονομολόγων.

Ακόμα όμως και κι αν προς στιγμήν αφαιρέσουμε την τεράστια αμφιβολία για το μέλλον της πανδημίας. Ακόμα και αν θεωρήσουμε ως δεδομένες τις ικανότητες της ελληνικής οικονομίας να αυξήσει το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν στα επίπεδα που εκτιμούν ο Χρ. Σταικούρας και ο Θ. Σκυλακάκης και πάλι τα νούμερα δεν βγαίνουν. Μια σειρά από μεγέθη έχουν υπερεκτιμηθεί.

Ας υποθέσουμε κόντρα σε όλες τις προβλέψεις, χωρίς καμία σοβαρή ένδειξη βελτίωσης από το μέτωπο της πανδημίας, ότι το θεωρητικό V θα λειτουργήσει στην ελληνική οικονομία. Μετά δηλαδή τη μεγάλη πτώση του ΑΕΠ το 2020 κατά 7,9% (-17 δισ. περίπου) η οικονομία θα ανακάμψει την αμέσως επόμενη χρονιά κατά 7,5% (περίπου 15 δισ.).

Πώς θα επιτευχθεί αυτό;

Στο κείμενο του προσχεδίου οι συντάκτες του ισχυρίζονται ορισμένα πρωτάκουστα και άλλα απίστευτα πράγματα, κόντρα σε κάθε λογική.

Μιλάνε για αύξηση των επενδύσεων κατά 30,4%. Οταν το θετικό από κάθε άποψη, μεταμνημονιακό 2019, είχε καταγραφεί αύξηση 4,7%. Προφανώς ποντάρουν στα 5,5 δισ. του Ταμείου Ανάκαμψης. Αλλά και αυτό για να υλοποιηθεί και να απορροφηθούν τα χρήματα, θα πρέπει να αποσαφηνιστούν πολλές γκρίζες ζώνες.

Εκτός λογικής, αλλά και κάθε πρόβλεψης, αποτελεί το γεγονός ότι στα βασικά μεγέθη του προσχεδίου του προϋπολογισμού περιλαμβάνεται αναφορά ότι οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών (δηλαδή ο τουρισμός), θα ανακάμψουν από το -24,8% το 2020 στο +22,2% το 2021. Μόλις την περασμένη Παρασκευή ο πρόεδρος του ΣΕΤΕ Γιάννης Ρέτσος προέβλεψε ότι στην καλύτερη περίπτωση ο τουρισμός θα επιστρέψει στο 50% του 2019, την επόμενη χρονιά.

Εξωφρενική από κάθε άποψη, φαίνεται και η εκτίμηση για το ποσοστό της ανεργίας. Εκτιμάται ότι το 18,6% στα τέλη του 2020, θα βρεθεί στο 16,5% στα τέλη του 2021. Καλύτερα δηλαδή και από το αντίστοιχο ποσοστό του 2019 (17,3%) πολύ πριν δηλαδή την εμφάνιση της πανδημίας. Μάλιστα η βελτίωση της κατάστασης στην αγορά εργασίας εκτιμάται ότι θα αυξήσει την κατανάλωση. Πρόβλεψη που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με αναλύσεις που κάνουν λόγο για κύμα αυξημένων απολύσεων και λουκέτων που έρχονται τους επόμενους μήνες.

Το προσχέδιο δείχνει ότι στην κυβέρνηση προσδοκούν και το κυρώνουν με τον πιο σημαντικό νόμο του κράτους, αυτόν του προϋπολογισμού, ότι όλη η ζημιά ή το μεγαλύτερο μέρος, θα καλυφθεί σε 12 μήνες και από το 2022 θα ζούμε σαν να μην υπήρχε ποτέ κορωνοϊός.

Περισσότερο όμως το εύχονται, παρά το πιστεύουν. Το λένε στη σελίδα 23 του κειμένου: «Μια παράταση του επιδημιολογικού φαινομένου μέτριας έντασης, κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2021, θα οδηγήσει σε μείωση του ρυθμού ανάπτυξης κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες (από το 7,5% στο 4,5%)».

Το γιατί έβαλαν ως βασικό σενάριο 7,5%, όταν ρεαλιστικά αναγνωρίζουν ότι πάνε για 4,5%, το εξηγούν επίσης στην ίδια παράγραφο. Δεν είναι άλλη από την επιδείνωση του πρωτογενούς αποτελέσματος. Ελλειμμα -1% στο καλό σενάριο του 7,5% ανάπτυξη. Ελλειμμα -3% στο κακό σενάριο του 4,5% ανάπτυξη.

Αρα όσο το ΑΕΠ του 2021 θα πέφτει χαμηλότερα, τόσο του κοντέρ του ελλείμματος θα γράφει περισσότερα δισεκατομμύρια. Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί άλλο ένα 5,7% ελλείμματος που ξεκίνησε να γράφει το κοντέρ από φέτος.

Πώς το είπε ο ισραηλινός ιστορικός και συγγραφέας Γιοβάλ Χαράρι, «βρισκόμαστε σε ένα τεράστιο πάρτι όπου όλοι ξοδεύουν. Θα υπάρξει μέρα πληρωμής»…