Με δύναμη από τον… πάγκο!

Το κάτωθι γεγονός έχει δύο αναγνώσεις. Οπως αρκετά πράγματα που συμβαίνουν στη ζωή και απαιτείται ψαγμένη προσέγγιση. Οταν δύο ποδοσφαιριστές κλασάτοι μένουν στον πάγκο και έρχονται και βοηθούν καταλυτικά την ομάδα τους σε κάποια χρονική στιγμή ενός αγώνα, αρκετός κόσμος εκτιμά πως θα μπορούσαν να είναι βασικοί. Λένε, ορισμένοι, πως αδικούνται. Οτι θα άξιζαν να δουν το όνομά τους στο χαρτί με τις ενδεκάδες. Το βλέπουμε, για να φτάσω και στο προκείμενο, με τους Φορτούνη και Μάνταλο και την παρουσία τους την προηγούμενη αγωνιστική με τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ αντίστοιχα.

Ναι, δεν αποκλείεται αμφότεροι να είχαν μια πίκρα. Αλλά παράλληλα, με την απόδοσή τους όταν τους κάλεσε ο προπονητής (τους) να αγωνιστούν, έδειξαν διάθεση για προσφορά! Πείσμωσαν! Και έπεισαν πως θα κάνουν τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να επανέλθουν δριμύτεροι, αποφασισμένοι, δημιουργικοί, δυνατοί. Αυτό που για κάποιους αποτελεί… τροφή για συζήτηση, προφανώς και αποτελεί καύσιμο στο ρεζερβουάρ των ομάδων που έχουν στη φαρέτρα τους ποδοσφαιριστές του υψηλού βεληνεκούς ενός Φορτούνη και ενός Μάνταλου. Αλλαξαν όλη τη μορφή των παιχνιδιών. Με τα αγγίγματα στην μπάλα  αιχμαλώτισαν το βλέμμα όσων παρακολουθούσαν τις αναμετρήσεις. Και με τα γκολ τους επιβεβαίωσαν πως διαθέτουν (και) το ένστικτο του σκόρερ.

Oντως είναι μεγάλη υπόθεση ένας τεχνικός να έχει τόσο γεμάτο πάγκο. Το απολαμβάνει εδώ και κάμποσο καιρό ο Μαρτίνς και στη μεσοεπιθετική γραμμή έχει πληθώρα επιλογών. Ασων ολκής. Δεν είναι παράδοξο πως αυτός που εισέρχεται στο ματς έχει να δώσει, όχι σπάνια και πιο πολλά από κάποιον άλλο. Γιατί πολύ απλά δεν του λείπει το ταλέντο. Στη δε περίπτωση του Φορτούνη, αυτή η σπάνια περίπτωση χαρισματικού παίκτη, δεν κρύβεται. Στην ΑΕΚ, ο Μάνταλος που ήταν να φύγει και τελικά έμεινε, κάθε άλλο παρά ως βαρίδι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Χρόνια στην ομάδα, την ξέρει και τον ξέρουν. Εχει την ικανότητα να καθορίζει τις τύχες ενός ματς με μια του ενέργεια, αλλά τούτη τη σεζόν αναμφίβολα στα χαφ μαζεύτηκαν αρκετοί στα Σπάτα, έστω κι αν δεν έχουν όλοι την ηγετική στόφα του αρχηγού της ΑΕΚ.

Οι λύσεις είναι χρυσάφι στα χέρια του εκάστοτε προπονητή. Τα χαρτιά δεν ανοίγονται, άλλωστε, όλα μαζί. Και όταν έρχεται η κρίσιμη στιγμή, μπαίνουν στη μάχη και «μιλούν»  με τον τρόπο τους. Το είδαμε στο Γ. Καραϊσκάκης. Και στο Αγρίνιο. Γιατί όταν μια ομάδα έχει πληθώρα εναλλακτικών λύσεων δικαιούται να έχει βλέψεις για το καλύτερο.