Αν δεν αλλάξει, {LF}θα χάσει {LF}τη σεζόν {LF}από τώρα

Θα περίμενε κανείς πως με μια εβδομάδα ακόμα δουλειάς και με έναν αντίπαλο χαμηλού βεληνεκούς, όπως ο Λεβαδειακός, ο Παναθηναϊκός θα έδειχνε κάτι διαφορετικό σε σχέση με αυτό που είδαμε στην Τρίπολη. Φευ. Τίποτα δεν άλλαξε. Και όχι μόνο δεν άλλαξε, αλλά η ομάδα του Πογιάτος έκανε βήματα προς τα πίσω. Με το ζόρι δημιούργησε δύο φάσεις απέναντι στον Λεβαδειακό, με το ζόρι άλλαζαν 3-4 πάσες οι παίκτες, με το ζόρι κυκλοφορούσε η μπάλα.

Αντί να δούμε μια βελτιωμένη έκδοση του Παναθηναϊκού, είδαμε μια ομάδα που… αγκομαχούσε να κερδίσει τον Λεβαδειακό, που ανήκει σε χαμηλότερη κατηγορία. Αντί να λυθούν οι απορίες που υπήρχαν, μεγάλωσαν: γιατί ο Χατζηγιοβάνης είναι εξαφανισμένος; Τι περισσότερο μπορεί να δώσει ο Σαβιέρ; Ποιος ο λόγος να επιμένει ο Πογιάτος στο 4-3-3, ενώ το υλικό του δεν ταιριάζει σ’ αυτό το σχήμα;

Οσο κι αν επιμένουν κάποιοι πως είναι νωρίς, τα πράγματα μπορεί να πάρουν τέτοια τροπή που ο Παναθηναϊκός θα τρέχει και δεν θα… φτάνει. Διότι αν δεν κερδίσει στη Λάρισα κι αν το βαθμολογικό κοντέρ γράφει «1» ή «0» μετά από δύο αγώνες, οι Πράσινοι θα κινδυνεύουν πολύ νωρίς να χάσουν μια ολόκληρη σεζόν. Δεν είναι υπερβολικό, αλλά η πραγματικότητα. Εχουμε σταθεί πολλές φορές στην υπομονή και στον χρόνο που ζητάει ο Πογιάτος, αλλά χρόνος δεν υπάρχει. Ο Ισπανός ή πρέπει να αλλάξει τώρα την εικόνα του Παναθηναϊκού ή θα κινδυνεύσει να «καεί» μαζί με τις ποδοσφαιρικές του ιδέες. Και να τις πάρει μαζί του στον δρόμο της επιστροφής, ώστε να τις χρησιμοποιήσει στην επόμενη ομάδα του.

Πολλές φορές λέμε πως μια ομάδα χρειάζεται ένα… ηλεκτροσόκ, έκφραση που χρησιμοποιείται όταν πια έχει έρθει η αποτυχία. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται άμεσα ένα ηλεκτροσόκ. Για να μη φτάσει σε εκείνα τα επίπεδα. Και ο προπονητής του είναι εκείνος που πρέπει να βρει τον τρόπο.