Το αστέρι και το κάρο

Πολύς λόγος έγινε για το νέο λογότυπο και σήμα του ΣΥΡΙΖΑ, και οφείλω να ομολογήσω ότι οι κρίσεις επί του προκειμένου κυμάνθηκαν από την πλήρη απόρριψη έως την απόλυτη αποδοχή και τα ενθουσιαστικά λόγια. Φυσικά η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Και πάντως δεν είναι με το μέρος εκείνων οι οποίοι άρχισαν να βρίσκουν ομοιότητες πότε με το αστέρι της «17 Νοέμβρη» και πότε με την… πεντάλφα του Ισραήλ, που δεν είναι πλέον πεντάκτινη αλλά εξάκτινη! Φυσικά και το άστρο του Δαυίδ έχει μια ομοιότητα, άλλα το κυριότερο είναι ότι φίλος μου, παλιός και καλός συνάδελφος στο συγκρότημα Λαμπράκη, μου απαρίθμησε δεκαοκτώ με είκοσι χώρες ανά την υδρόγειο οι οποίες έχουν στη σημαία τους ένα άστρο ίδιο ή παρόμοιο με αυτό του ΣΥΡΙΖΑ. Απόρροια όλων αυτών ήταν ακραία συμπεράσματα, τα οποία αρνούμαι και να αναφέρω, διότι τα περισσότερα με ξεπερνούν.

Ας πούμε, ο προαναφερόμενος πρώην συνάδελφός μου μού είπε «είναι φανερό, παιδί μου, είναι ισλαμοφασίστες», γι’ αυτό έφτιαξαν τέτοια σημαία…

Ισλαμοφασίστες δεν είναι ούτε και θα γίνουν. Μια προσπάθεια έκαναν προκειμένου να επανεκκινήσει το κάρο και να προχωρήσει παρακάτω, διότι εδώ και 14 μήνες μένει σταθερά κολλημένο στις λάσπες, και δεν πρέπει. Και το λέω σοβαρά ότι δεν πρέπει. Η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να βρει γρήγορα τον βηματισμό της, διότι είναι θεσμικός παράγων – ελέγχει την κυβέρνηση. Μια καλή αντιπολίτευση εξαναγκάζει και την κυβέρνηση να βελτιωθεί εκ των πραγμάτων.

Επανέρχομαι: προσπάθεια κάνουν, θα φανεί σύντομα αν τα κατάφεραν. Αλλά ας μη βιαζόμαστε να τους αποκηρύξουμε…

(Και αν θέλετε να ξέρετε, αστέρια σαν αυτό στο καινούργιο λογότυπο του ΣΥΡΙΖΑ έχει και η «αστερόεσσα», η σημαία των ΗΠΑ. Καμιά πενηνταριά συνολικά…)

Κυνήγι φαντασμάτων

Η βασανισμένη εστίαση, η βασανισμένη λόγω κορωνοϊού και μέτρων που παίρνονται και είναι συνεχώς εις βάρος της, αν και δεν έχει αποδειχθεί από πουθενά ότι φέρει την κύρια ευθύνη για την έκρηξη των κρουσμάτων, δίνει ραντεβού απόψε στις 12 στην πλατεία Συντάγματος να εκφράσει τον πόνο της. Και το παράπονό της. Οτι η κυβέρνηση της την πέφτει συνέχεια, την έχει κάνει τον καρπαζοεισπράκτορα του κορωνοϊού (κάτι σαν τον Τζανετάκο, που ό,τι και να έκανε στις ταινίες, μια τουλάχιστον καρπαζιά θα την άρπαζε).

Ανακεφαλαιώνω, γιατί κινδυνεύω να χαθώ πάλι: όπως σημείωνα και προχθές, αν υπάρχει πρόβλημα διάχυσης του κορωνοϊού, αυτό δεν έχει να κάνει με την εστίαση, έχει να κάνει με τα καφέ και τη διασπορά του ιού από τους πιτσιρικάδες που αράζουν στις καφετέριες. Και επειδή τα επιδημιολογικά στοιχεία υπάρχουν, η πολιτεία γνωρίζει ότι το μεγάλο πρόβλημα εστιάζεται σε Κηφισιά, Γλυφάδα, Βουλιαγμένη, άντε και δυτικά προάστια, Μπουρνάζι κ.λπ. Εκεί πρέπει να παρέμβει. Και όχι να κλείνει τον φουκαρά τον ταβερνιάρη ή τον αντίστοιχης κατηγορίας σουβλατζή, κυνηγώντας φαντάσματα.

Εσωσε το lockdown

Δεν ξέρω τι λένε και σε ποιον απονέμουν εύσημα διότι η κυβέρνηση τελικά δεν αποφάσισε να κλείσει θέατρα και κινηματογράφους και αίθουσες εκδηλώσεων, εγώ ένα ξέρω, και το γνωρίζω από πρώτο χέρι που λένε: στην προσωπική απόφαση του Πρωθυπουργού Κυριάκου να μην επιβάλει lockdown σε αυτούς τους τομείς της ψυχαγωγίας τον κύριο ρόλο τον έπαιξε το υπουργείο Πολιτισμού και η υπουργός Μενδώνη. Οπως είμαι σε θέση να γνωρίζω, πλην του γραπτού κειμένου που το υπουργείο Πολιτισμού απέστειλε στο Μέγαρο Μαξίμου με σειρά επιχειρημάτων κατά του lockdown σε θέατρα κ.λπ., σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι προφορικές εξηγήσεις επ’ αυτών που έδωσε η κυρία Λίνα Μενδώνη.

Και κάπως έτσι πάρθηκε πίσω μια ειλημμένη απόφαση, η οποία θα αναστάτωνε ακόμη περισσότερο τον δεινά δοκιμαζόμενο καλλιτεχνικό κόσμο (που ευτυχώς θα πω έχει φέτος ένα κομμάτι ψωμί να φάει, λόγω των σίριαλ που γυρίζουν αφειδώς τα κανάλια, κρατικά και ιδιωτικά. Αλλιώς, πένητες. Στον δρόμο…

(Και προσθέτω, επί του πιεστηρίου που λένε: τις επόμενες δέκα ημέρες, ως το τέλος του μήνα, θα κριθεί τι θα γίνει στη χώρα. Μέχρι και δεύτερο lockdown είναι προ των πυλών…)

Η ανάδειξη της Λέρου

Αν και κινδυνεύω να κατηγορηθώ ότι μεροληπτώ υπέρ της Μενδώνη, θα αδιαφορήσω προκειμένου να αναφέρω ότι η γυναίκα είναι αεικίνητη. Μεσοβδόμαδα επισκέφθηκε την ακριτική και ξεχασμένη, παρότι τόσο όμορφη, Λέρο. Δεν άφησε περιοχή του νησιού που να μην επισκεφθεί – ένα νησί με σπάνιες ομορφιές, το οποίο όμως το ελληνικό κράτος το καταδίκασε για να το χρησιμοποιεί σε διάφορες ιστορικές περιόδους ως μια μεγάλη αποθήκη ψυχών, ενώ ακόμη και σήμερα φιλοξενεί μια μεγάλη δομή προσφύγων.

Και όχι μόνο πραγματοποίησε επισκέψεις, αλλά είχε και λύσεις προκειμένου να καταστεί το νησί τουριστικός προορισμός λόγω της μοναδικότητάς του (μια ολόκληρη περιοχή του, το Λακκί, αποτελεί κορυφαίο δείγμα ενός αρχιτεκτονικού κινήματος στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου, του ρασιοναλισμού). Το μοναδικό για την Ελλάδα και την Ευρώπη ολοκληρωμένο δείγμα αυτού του αρχιτεκτονικού κινήματος χτίστηκε το 1930 σε μια ελώδη περιοχή της Λέρου, πάνω σε σχέδια των αρχιτεκτόνων Μπερναντότι και Πετράρκο, τους οποίους είχε στείλει γι’ αυτόν τον σκοπό ο Μουσολίνι.

Η Μενδώνη θέλει αυτό να το αναδείξει, και μαζί να αναδείξει και τις υπόλοιπες ιδιαιτερότητες της Λέρου (λ.χ. η ισχυρή πολεμική οχύρωση του νησιού κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αποτέλεσε τη μαγιά για τη γνωστή κινηματογραφική εποποιία «Τα κανόνια του Ναβαρόνε»), και όπως υποσχέθηκε στις Αρχές του νησιού, «μέσα σε τρία χρόνια η Λέρος θα είναι ένας αξιοζήλευτος ταξιδιωτικός προορισμός».

Μακάρι, θα προσθέσω.

Νέο βιβλίο

Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα, έχει τον γαργαλιστικό (μπορείς να τον πεις ως και ιντριγκαδόρικο) τίτλο «Από το Ντεσεβό στο Drone», αλλά δεν είναι – δεν μπορεί να θεωρηθεί με τίποτε, δε! – ένα κανονικό βιβλίο. Οπου κάποιος κάθεται κάτω, μπροστά σε μια λευκή σελίδα (λέμε τώρα…) και γράφει τις απόψεις του για τη ζωή, την πολιτική, την κοινωνία, την οικονομία, τον έρωτα, την επανάσταση, την ποίηση, τη δημιουργία, τις πανανθρώπινες αξίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα, ευελπιστώντας ότι αυτές οι απόψεις θα αποτελέσουν και δικό μας κτήμα. Θα τις υιοθετήσουμε και θα τις οικειοποιηθούμε. Οχι. Είναι ένα βιβλίο-συρραφή με τα πιο ενδιαφέροντα αποσπάσματα από τις συζητήσεις που είχε η πρώην επίτροπος, πρώην υπουργός, αλλά οιονεί παρούσα στην πολιτική ζωή της χώρας Αννα Διαμαντοπούλου με τον Μάκη Προβατά. Ο Προβατάς ρωτάει, η Αννα απαντάει, οι απαντήσεις δίνουν το περίγραμμα μιας μεστής, με υπερθετικό πρόσημο πολιτικής πορείας στην Ελλάδα και την Ευρώπη, η οποία, ευτυχώς, δεν έχει γράψει, ακόμη, επίλογο. Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ύπατος εκπρόσωπος για την εξωτερική πολιτική και της άμυνα της Ενωσης Ζοζέπ Μπορέλ έχει επιφυλάξει έναν ένθερμο πρόλογο για το βιβλίο. Οσο για το «ντεσεβό» του τίτλου, δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα αυτοκινητάκι που είχε η Αννα στη δεκαετία του ’80, όταν ευειδής κορασίς ετών 26 ανέλαβε νομάρχης Κοζάνης και είναι αυτό με το οποίο έκοβε βόλτες στον νομό. Για το drone τώρα, δεν έχω κάποια ενημέρωση – πιθανώς σκοτώνει με αυτό τις υποθέτω λίγες αδιάθετες ώρες της…