Οι πρώην αυτοκρατορίες και οι νυν ξενοδόχοι τους

Το Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ) και η Τουρκία, μπορούσαν να προωθήσουν τα συμφέροντά τους εντός του διεθνούς δικαίου και με την υπόστασή τους ως, στην πρώτη περίπτωση, κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) και στη δεύτερη ως χώρας με συμφωνία σύνδεσης με την ΕΕ.

Αντίθετα, γεωγραφικά στις παρυφές της Ευρώπης και με ένα αυτοκρατορικό παρελθόν που δημιουργεί απατηλές αλλά και ελκυστικές προβολές στο μέλλον στην εποχή του δυσάρεστου παρόντος (την εποχή των παρενεργειών της κρίσης του 2008), επέλεξαν την ιδιότητα του κράτους παρία.

Τα δύο κοινά σημεία του ΗΒ και της Τουρκίας είναι, πρώτον η χίμαιρα της οικονομικής ευμάρειας άνευ των συμβιβασμών και της ένταξης στο ισχυρότερο, γειτνιάζον οικονομικό μπλοκ, αυτό της ΕΕ. Δεύτερον, η αποφασιστικότητα να ακολουθήσουν αυτήν τη χίμαιρα ακόμη και αν αυτό προκαλεί απειλές εθνικής ασφάλειας για γειτνιάζουσες μικρότερες χώρες, Ιρλανδία και Ελλάδα & Κύπρο αντίστοιχα, τις οποίες αντιμετωπίζουν με την απαξία του πρώην αυτοκρατορικού κατακτητή.

Στην περίπτωση της Ιρλανδίας, αυτή η απαξία κορυφώθηκε με την πρόταση νόμου της κυβέρνησης Τζόνσον που αθετεί  δεσμεύσεις του ΗΒ προς την ΕΕ απαραίτητες για τη διατήρηση της ενιαίας αγοράς εντός της Ιρλανδίας, δηλαδή για τη διατήρηση ενός πορώδους και όχι σκληρού συνόρου μεταξύ της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. Η διατήρηση ενός τέτοιου συνόρου είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της ειρήνης στην Ιρλανδία που επετεύχθη από τη συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής του 1998.

Στην περίπτωση της Ελλάδας & Kύπρου η απαξία κορυφώνεται με τη διενέργεια ερευνών του Ορούτς Ρέις, συνοδεία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, σε θαλάσσιες περιοχές είτε εντός της κυπριακής ΑΟΖ είτε εντός μιας μελλοντικής ελληνικής ΑΟΖ.

Υιοθετώντας αυτή τη στάση ΗΒ και Τουρκία έχουν υποπέσει στο σφάλμα «να λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο», δηλαδή την πολιτικά ισχυρή παρουσία  της ιρλανδοαμερικανικής και της ελληνοαμερικανικής κοινότητας στην νυν αυτοκρατορία των ΗΠΑ.

Εχουμε λοιπόν τη δήλωση της Νάνσι Πελόσι, της ηγέτιδας του Δημοκρατικού Κόμματος στο Κογκρέσο, ότι η αθέτηση των ιρλανδικών δεσμεύσεων του ΗΒ προς την ΕΕ, θα σήμανε ότι το Κογκρέσο θα καταψήφιζε μια μελλοντική  εμπορική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και ΗΒ – καταψήφιση  που θα «αναβάθμιζε» το Brexit από την κατηγορία του οικονομικά επιζήμιου για το ΗΒ στην κατηγορία του αυτοκτονικού.  Σημειώνουμε ότι στη συμφωνία της Καλής Παρασκευής, κορυφαία επιτυχία της προεδρίας Κλίντον, έπαιξε ενεργό ρόλο η ιρλανδοαμερικανική κοινότητα.

Αναφορικά με την Ελλάδα & Κύπρο η παραβατική συμπεριφορά της Τουρκίας έχει δημιουργήσει ένα νέο ελληνοαμερικανικό λόμπι που έχει συνασπισθεί με τους Εβραιοαμερικανούς και το κατεστημένο της αμερικανικής εθνικής ασφάλειας. Σε μια προεδρική προεκλογική αναμέτρηση όπου η κάθε ψήφος και ο κάθε χρηματοδότης μετράει το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο πρόεδρος Τραμπ είναι ένα θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.  Ταυτόχρονα, η ελληνοαμερικανική   επιρροή γείρει στο Κογκρέσο την πλάστιγγα ακόμη περισσότερο εις βάρος της Τουρκίας, όπου ο εκτοπισμός της τελευταίας από το πρόγραμμα των F35 αλλά και το πάγωμα των αναβαθμίσεων των τουρκικών F16 νομοτελειακά οδηγεί στην υπεροχή της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και στον ευνουχισμό ενός τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού που βασίζεται στη στρατιωτική υπεροχή.

Ο Αντώνης Καμάρας είναι ερευνητής στο Greek Diaspora Project του SEESOX