Ζητάμε αλληλεγγύη από την Ευρώπη

Επί πέντε και πλέον χρόνια οι κάτοικοι της Μόριας και των γύρω χωριών στήριξαν την προσπάθεια της πολιτείας και πάνω απ’ όλα στήριξαν τους ανθρώπους αυτούς, οι οποίοι έφτασαν κατατρεγμένοι στο νησί μας, ψάχνοντας μια καλύτερη ζωή. Μας έχουν κατηγορήσει πολλάκις ακόμη και για ρατσισμό, αλλά λίγοι γνωρίζουν πως παρά την καταστροφή περιουσιών, τις φωτιές, τις κλοπές εμείς σταθήκαμε δίπλα στους πρόσφυγες και μετανάστες. Ημασταν εκεί με τρόφιμα, φάρμακα, καλύπτοντας ανάγκες που το Κέντρο δεν μπορούσε πάντα να παρέχει.

Το βάρος του Μεταναστευτικού δεν το σήκωσαν οι 1.000 κάτοικοι της Μόριας ή οι συνολικά 5.000 μαζί με τα τέσσερα χωριά που βρίσκονται γύρω από το καμένο πλέον Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης. Το σήκωσε η πόλη της Μυτιλήνης και ολόκληρο το νησί. Εδώ και πέντε χρόνια ο τουρισμός έχει καταποντιστεί και πώς αλλιώς να γίνει άλλωστε, αφού οι τουρίστες άκουγαν Μόρια και νόμιζαν ότι η Μόρια είναι όλο το νησί. Ποιος να έρθει στο νησί όταν έβλεπε τις εικόνες από την πλατεία Σαπφούς με τα 500 αντίσκηνα στημένα; Ποιος να επισκεφθεί τον Μόλυβο, τη Βρίσα, τα Βατερά;

Το βάρος λοιπόν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο το σήκωσε όλο το νησί. Ζητάμε αλληλεγγύη από την υπόλοιπη Ευρώπη και να πάρουν στις χώρες τους πρόσφυγες την ώρα που μέσα στο ίδιο μας το σπίτι αναρωτιέμαι αν δείξαμε αλληλεγγύη. Πού ήταν η αλληλεγγύη όταν η Μόρια «βυθιζόταν» από πρόσφυγες και μετανάστες; Αρκετές πόλεις στην ενδοχώρα αντιδρούσαν και δεν ήθελαν να αναλάβουν τις – μικρές – ευθύνες που κανονικά τους αναλογούσαν. Ακόμη και μέσα στο ίδιο το νησί μας υπήρξε και υπάρχει αντίδραση στο να μεταφερθούν πρόσφυγες και μετανάστες σε περιοχές που μέχρι σήμερα δεν είχαν άμεση εμπλοκή.

Πώς αλλιώς όμως μπορεί να γίνει; Ακόμη και αν αποφασιστεί ότι οι 12.000 που βρίσκονται σήμερα στους δρόμους θα πρέπει να φύγουν από τη Λέσβο για την ενδοχώρα ή την υπόλοιπη Ευρώπη, θα χρειαστούν μήνες ολόκληροι. Αρα, κάπου δεν πρέπει να μπουν αυτοί οι άνθρωποι, να έχουν στέγη, τροφή, ιατροφαρμακευτική κάλυψη, να ζουν κάτω από αξιοπρεπείς συνθήκες; Εδώ στη Μόρια η υπομονή έχει εξαντληθεί. Είναι καιρός να δείξουν όλοι στο νησί, στην ενδοχώρα και στην Ευρώπη την αλληλεγγύη τους.

Το Μεταναστευτικό μάς αφορά όλους και όχι μόνο τους Μοριανούς.

Ο Γιάννης Μαστρογιάννης είναι πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Μόριας