Οι μεγα-πυρκαγιές του Σαν Φρανσίσκο θυμίζουν το Σίδνεϊ

Kάποιοι λένε ότι το Σίδνεϊ μοιάζει με το Σαν Φρανσίσκο – δύο πόλεις χτισμένες δίπλα στο νερό με ήπιο κλίμα και μια διάσημη γέφυρα. Ομως τώρα, τον Σεπτέμβριο του 2020, υπάρχει και μια άλλη, όχι θετική, ομοιότητα. Πέρυσι βρέθηκα στην Αυστραλία την περίοδο των μεγάλων πυρκαγιών, όταν ο καπνός έπνιγε τις πόλεις, στάχτη έπεφτε παντού και περίπου τρία δισεκατομμύρια ζώα χάθηκαν. Τώρα, εδώ στην Καλιφόρνια, τις τελευταίες εβδομάδες πυρκαγιές έχουν ξεσπάσει σε όλη τη Δυτική Ακτή και οι σκηνές μάς θυμίζουν τον εφιάλτη που ζήσαμε στο Σίδνεϊ πέρυσι το καλοκαίρι. Και επίσης όσα ζήσαμε το 2018, πάλι εδώ στην Καλιφόρνια, από τις μεγάλες φωτιές. Τότε ήταν η πρώτη φορά που αγοράσαμε τις ειδικές μάσκες Ν-95, τις οποίες πλέον φοράμε παντού, όχι μόνο για να αντιμετωπίσουμε τον καπνό αλλά και ως προστασία από τον κορωνοϊό.

Αισθάνομαι ότι αυτά τα τελευταία καλοκαίρια με τις μεγα-πυρκαγιές σε διάφορες περιοχές του κόσμου δεν είναι η εξαίρεση αλλά τείνουν να αποτελέσουν τον κανόνα πλέον. Οι μεγα-πυρκαγιές, αυτό το τέρας, φαίνεται ότι θα αποτελέσουν ένα νέο σημείο αναφοράς, μια «νέα κανονικότητα». Κάθε φορά νομίζαμε πως ήταν τυχαίο γεγονός και πως η επόμενη χρονιά θα είναι διαφορετική. Τα τελευταία χρόνια μας διαψεύδουν. Η κλιματική αλλαγή σημαίνει πως οι εποχές θα γίνονται όλο και πιο θερμές. Τα ρεκόρ θα σπάνε το ένα μετά το άλλο. Θα είναι άραγε φέτος η τελευταία χρονιά που θα χαρακτηρίσουμε τις πυρκαγιές αυτές «άνευ προηγουμένου»;

Οι προηγούμενες μελέτες και τα μαθηματικά μοντέλα καταρρέουν γύρω μας. Πώς θα αλλάξει το κλίμα και πώς οι κλιματικές καταστροφές θα αναδιαμορφώσουν τους φυσικούς κύκλους αναγέννησης; Πώς θα αντιμετωπίσουμε μια επανάληψη αυτών των μεγα-πυρκαγιών; Πόσες ακόμα τέτοιες τραυματικές εμπειρίες μπορεί να αντέξει η Γη και εμείς ως είδος;