Οι μεγάλοι τελικοί {LF}του φθινοπώρου

Το ρεκόρ που καταρρίφθηκε πριν από τη σέντρα λογίζεται ως αρνητικό και χρεώνεται εν πολλοίς στην τωρινή διοίκηση της ΕΠΟ. Γιατί ο τελικός της 78ης διοργάνωσης του Κυπέλλου Ελλάδος είναι ο πλέον καθυστερημένος ημερολογιακά στην ιστορία του θεσμού.

Προφανώς και επηρέασαν οι ειδικές συνθήκες που διαμόρφωσε η πανδημία του κορωνοϊού, αλλά η Ομοσπονδία θυμίζει μαθητή που δεν έλυσε εξίσωση με δύο αγνώστους (έδρα και ημερομηνία) και έμεινε μετεξεταστέος για τον Σεπτέμβριο…

Αλλες δύο φορές κατά το παρελθόν ο τελικός διεξήχθη τον 9ο μήνα του χρόνου. Εκτοτε, όμως, έχει παρέλθει πάνω από μισός αιώνας.

Την πρώτη φορά μάλιστα δεν είχε καθιερωθεί καν η Α’ Εθνική (σημειωτέον η ενιαία πρώτη κατηγορία ανέτειλε το 1959-60). Υστερα από 14 διαδοχικές στέψεις στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, τη σεζόν 1956-57 το ραντεβού κούπας ορίστηκε για πρώτη φορά στο Γεώργιος Καραϊσκάκης στις 8 Σεπτεμβρίου. Είναι ενδεικτικό πως την εστία του Ολυμπιακού στο νικηφόρο 2-0 επί του Ηρακλή (38′ Μπάμπης Κοτρίδης, 73′ Ηλίας Υφαντής) είχε υπερασπιστεί ο Σάββας Θεοδωρίδης, ο οποίος απεβίωσε προσφάτως.

Παρεμπιπτόντως, οι Ερυθρόλευκοι κατέκτησαν εκείνη τη σεζόν το 6ο Κύπελλο της ιστορίας του (και συνάμα το 4ο νταμπλ), προσπέρασαν την ΑΕΚ και παραμένουν μέχρι σήμερα η πολυνίκης ομάδα του θεσμού (απαριθμώντας πλέον 27 τρόπαια).

Κατά σύμπτωση μάλιστα ο διαιτητής ήταν Ολλανδός, όπως και φέτος που διεκδικούν νταμπλ οι Πειραιώτες (εν έτει 2020 ο Μπιορν Κάιπερς, το 1957 ο Λίο Χορν).

Σαν σήμερα πριν από 60 χρόνια

Τα έντυπα της εποχής άσκησαν κριτική για την παρατραβηγμένη 8η Σεπτεμβρίου, αλλά τρία χρόνια μετά η βαλίτσα πήγε ακόμη πιο μακριά. Αρχικά βέβαια ο τελικός ορίστηκε στις 7 Αυγούστου 1960, αλλά το ισόπαλο 1-1 μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού στη Λεωφόρο (17′ Ανδρέας Παπαεμμανουήλ – 50′ Θανάσης Μπέμπης) οδηγούσε βάσει συστήματος διεξαγωγής σε επαναληπτικό ματς.

Ο καχύποπτος κόσμος, βέβαια, μουρμούριζε θεωρώντας βολικό το «Χ», επειδή οι ομάδες εξασφάλιζαν επιπλέον έσοδα από τις εισπράξεις των εισιτηρίων του δεύτερου αγώνα. Οπότε ο συνειρμός γινόταν αυτόματα.

Οπως και να ‘χει ο επαναληπτικός ορίστηκε στις 11 Σεπτεμβρίου (σαν σήμερα πριν από 60 χρόνια) με τον Ολυμπιακό να επιβάλλεται 3-0 (25′, 35′ πέναλτι Κώστας Πολυχρονίου, 82′ Γιώργος Σιδέρης) του Παναθηναϊκού στο χωμάτινο τερέν του Γεώργιος Καραϊσκάκης το οποίο είχε βαρύνει από τη φθινοπωρινή μπόρα.

Ποιος να φανταζόταν τότε ότι ύστερα από 60 χρόνια θα καταρριπτόταν το ρεκόρ του πιο καθυστερημένου τελικού έστω και κατά μία ημέρα, καθότι ΑΕΚ και Ολυμπιακός αναμένεται να αναμετρηθούν αύριο 12 Σεπτεμβρίου (21:00) στο Πανθεσσαλικό Στάδιο. Και το παράδοξο είναι πως θα κλείσουν τους λογαριασμούς της περιόδου 2019-20, αφότου έχει ανοίξει ο κύκλος του πρωταθλήματος της σεζόν 2020-21…

Ειρήσθω εν παρόδω οι Πειραιώτες αποτελούν κοινή συνισταμένη και στους τρεις τελικούς του Σεπτέμβρη και απομένει να φανεί αν θα σηκώσουν ξανά την κούπα, όπως το 1957 και το 1960.

Το ραντεβού Νοεμβρίου

Το κεφάλαιο «τελικοί φθινοπώρου» εμπεριέχει πάντως και έναν αγώνα στέψης που διεξήχθη τον Νοέμβριο. Δεν είναι, όμως, ο πλέον καθυστερημένος, αλλά ο πιο πρόωρος!

Και τούτο διότι διεξήχθη το 1931, αλλά εντασσόταν στη σεζόν 1931-32. Ηταν η πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου η οποία ολοκληρώθηκε πριν εκκινήσει το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα της ίδιας περιόδου. Συμμετείχαν 17 ομάδες από τις τρεις μεγαλύτερες Ενώσεις της χώρας (Αθηνών, Πειραιώς, Μακεδονίας) με κυπελλούχο εντέλει την ΑΕΚ που επιβλήθηκε 5-3 του Αρη στον τελικό της Λεωφόρου Αλεξάνδρας (5′ Ηλίας Ηλιάσκος, 8′, 65′ Ντίνος Μπαλτάς, 70′ αυτογκόλ Αλέκος Οικονόμου, 78′ Κώστας Νεγρεπόντης – 40′, 43′, 80’ Νίκος Κίτσος).

Οι Θεσσαλονικείς, πάντως, κατέκτησαν εκείνη τη σεζόν το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα έχοντας στη σύνθεσή τους μεταξύ άλλων και τον εμβληματικό Κλεάνθη Βικελίδη.