Το «πνεύμα της Συμμαχίας»

Μιλώντας χθες ο τούρκος υπουργός Αμυνας κ. Ακάρ στη γερμανίδα ομόλογό του κυρία Καρενμπάουερ, σημείωσε ότι «η Τουρκία… είναι υπέρ της λύσης των ζητημάτων μέσω του διαλόγου», σε αντίθεση με «άλλες χώρες που θα πρέπει να υιοθετήσουν μια προσέγγιση που να βασίζεται στην κοινή λογική και στο πνεύμα της Συμμαχίας».

Ποιο είναι, αλήθεια, το «πνεύμα της Συμμαχίας»; Από την ίδρυσή του το ΝΑΤΟ το 1949 και ιδίως από το 1952 που Ελλάδα και Τουρκία έγιναν μέλη του, η επίσημη θέση της Συμμαχίας ήταν ότι δεν εμπλέκεται στις διαφορές που μπορεί να έχουν κράτη – μέλη μεταξύ τους. Μάλιστα, η θέση αυτή έγινε πιο σαφής επί των ημερών του ολλανδού γενικού γραμματέα του NATO Joseph Luns (1971-1984) που με την απόφασή του περί ουδετερότητας – το λεγόμενο «Luns Ruling» – έβγαλε ουσιαστικά από το κάδρο το ΝΑΤΟ ως φορέα διαμεσολάβησης για την επίλυση των διαφορών μεταξύ κρατών – μελών.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι οι νομικές υπηρεσίες του ΝΑΤΟ πλειστάκις τα τελευταία 25 χρόνια γνωμοδοτούσαν θετικά για την Ελλάδα και αρνητικά για την Τουρκία – αφού μετά το 1994 η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, που ευνοεί τη χώρα μας, έγινε μέρος του Διεθνούς Δικαίου, πλην όμως το ΝΑΤΟ συνέχιζε να «νίπτει τας χείρας του».

Σήμερα η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή. Ελλάδα και Τουρκία έχουν φτάσει πολύ κοντά σε ένα θερμό επεισόδιο που θα μπορούσε να δημιουργήσει ευρύτερη ανάφλεξη στην περιοχή, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τη συνοχή της Συμμαχίας, ακόμη και για αυτή την ίδια την ύπαρξή της. Και όμως, και πάλι η Βορειοατλαντική Συμμαχία είναι ουσιαστικά απούσα. Δεν είναι λοιπόν παράλογη η σε ανύποπτο χρόνο ρήση Μακρόν ότι «το ΝΑΤΟ είναι εγκεφαλικά νεκρό…». Αρα για ποιο «πνεύμα Συμμαχίας» μιλά ο κ. Ακάρ;

Το δεύτερο που είπε ο τούρκος ΥΠΑΜ αφορά προσέγγιση που να βασίζεται στην «κοινή λογική». Λίγες μέρες πριν ο πρόεδρός του, κ. Ερντογάν, έκανε λόγο για διάλογο σε «δίκαιη βάση». Μα το Διεθνές Δίκαιο, και εν προκειμένω η Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας, βασίζεται ακριβώς στην «κοινή λογική» και στη «δίκαιη βάση», γι’ αυτό άλλωστε την έχουν κυρώσει 164 χώρες, όχι όμως η Αγκυρα. Συνεπώς, η ρητορική αυτή είναι εξόχως παραπλανητική και αποσκοπεί στον αποπροσανατολισμό της διεθνούς κοινής γνώμης.

Βάση διαλόγου με την Τουρκία ήταν, είναι και θα είναι το Διεθνές Δίκαιο και όχι ό,τι θεωρεί η Τουρκία δίκαιο. Οσο πιο σύντομα «καταλάβουν» το ΝΑΤΟ, η ΕΕ και οι λεγόμενες Μεγάλες Δυνάμεις την τουρκική «απάτη» και όσο πιο σύντομα πάρουν μέτρα απομόνωσης και περιορισμού της αυθαιρεσίας της Τουρκίας, τόσο το καλύτερο για την ειρήνη και σταθερότητα στην πολύπαθη περιοχή μας. Μόνο που η κλεψύδρα εξαντλείται…

Ο Στέφανος Σωτ. Γκίκας είναι βουλευτής (ΝΔ) Κερκύρας, πρ. εκπρόσωπος Τύπου ΥΠΕΘΑ, αρχιπλοίαρχος ΠΝ ε.α.