«Στη Μόρια πρέπει να βιάζεσαι και να προσέχεις»

Επιταχυντής δυσάρεστων συναισθημάτων. Αυτό ήταν η Μόρια. Και ας μην εκδηλωνόταν πάντα η απελπισία ή ο φόβος και ας μην αφορούσαν μόνο τους μακροχρόνια «φιλοξενουμένους». Γιατί οι θλιβερές εικόνες και το ενοχλητικό ηχητικό κοκτέιλ – μια μόνιμη βαβούρα από φωνές, κλάματα, παιδικά γέλια και από τρεχούμενα νερά, πλαστικές σκηνές που λύγιζαν με τον αέρα και εξωτερικές εργασίες – παρέσερναν στη «μαύρη τρύπα» οποιονδήποτε περνούσε τα πανύψηλα συρματοπλέγματα, δοκιμάζοντας τις ευαισθησίες του.

Ηταν τόπος αντιθέσεων, ένα «χωριό» που ανακάλυψε «νόμους» και κανόνες λειτουργίας. Ανάμεσα στους χιλιάδες, ο ιρακινός πατέρας Αχμάντ που αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει, η αφγανή χήρα Χαμπίμπα με τα κινητικά προβλήματα ή η συμπατριώτισσά της Ζάμζα που πουλούσε ολημερίς καφέδες – 0,50 ευρώ τον έναν. Ανάμεσά τους θύματα έμφυλης ή σεξουαλικής βίας και συμμορίες.

«Εδώ πρέπει να βιάζεσαι και να προσέχεις», όπως έλεγε ο έφηβος Φράνσις από το Κονγκό. Βιασύνη άραγε γιατί; Γιατί απλά η Μόρια είχε αυστηρά «ωράρια», κρίσιμα για την επιβίωση όλων: από τις 4 το ξημέρωμα, στην ουρά για 1,5 λίτρο νερό – και ας μοιραζόταν στις 8 το πρωί – ή στην αναμονή για την τουαλέτα. Είχε και ένα σημείο όπου το κινητό έπιανε καλύτερα, κοντά σε μία από τις «κόκκινες ζώνες» του Ελαιώνα. Εκεί όπου έπρεπε -κατά τις προειδοποιήσεις – να προσέχεις διπλά.

Η εξαθλίωση είχε πάψει να αποτελεί είδηση. Απλώς σερνόταν εδώ και χρόνια. Κάθε αναφορά στη Μόρια – από ρεπόρτερ, διεθνείς οργανώσεις, πολιτικούς – περιείχε αυτομάτως σκληρούς χαρακτηρισμούς, σχεδόν χάνοντας και αυτοί τη βαρύτητά τους: αποθήκη ψυχών, ζούγκλα, βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Και εξερράγη, προδιαγράφοντας πλέον νέα οδυνηρά στιγμιότυπα. Απειλώντας με έκρηξη την επόμενη «βόμβα».

ΥΓ.: Ηταν τέτοιες μέρες του 2018 στην αφγανική «γειτονιά», όταν γεννήθηκε ένα κοριτσάκι. Η κόρη της Σοφίας θα γίνεται τώρα δύο ετών. Θα έχουν επίσης ενηλικιωθεί τα γειτονόπουλά της, ο Αλί και η Σεχραζέτ. Δύο φίλοι που έτρεμαν όταν ξεσπούσαν συγκρούσεις και έτρεχαν «σε ανοιχτό χώρο, κάπου με φως». Ισως χωρίστηκαν τελικά, ίσως να βρήκαν τον ασφαλή χώρο τους μακριά από τη zone2, ίσως όχι.