Lockdown: υγειονομικό ή εργασιακό;

Το τελευταίο διάστημα, λόγω της έξαρσης της πανδημίας του COVID-19, έχουν δημιουργηθεί πολλά ερωτήματα για την ικανότητα των κρατών-μελών να αντεπεξέλθουν οικονομικά στις ανάγκες των κοινωνιών τους. Τα καθολικά lockdowns δημιούργησαν μεγάλα κενά στην οικονομία. Αρκετές οικονομίες βρίσκονται σε αδιέξοδο προσπαθώντας να βρουν λύσεις διατήρησης της βιωσιμότητας των χωρών τους. Η μερική στήριξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης με πακέτα ανάκαμψης φαίνεται, αφενός, μια χείρα βοηθείας αλλά, αφετέρου, δεν είναι αρκετή να αναστρέψει την υπάρχουσα κατάσταση.

Πέρα όμως από τα οικονομικά προβλήματα της εκάστοτε χώρας, η πανδημία έφερε την ανάπτυξη της τηλεργασίας ως δώρο εξ ουρανού καλύπτοντας έτσι, ταυτόχρονα, την τήρηση των υγειονομικών μέτρων προστασίας αλλά και την απρόσκοπτη ροή της καθημερινότητας. Βέβαια, μέσα από την ανάγκη τηλεργασίας για την καλύτερη δυνατή διατήρηση της καθημερινότητας, αποκαλύφθηκε η παρακμάζουσα υποδομή για την κάλυψη των αναγκών. Παρ’ όλα αυτά υπήρξαν εταιρείες, κυρίως πολυεθνικές, οι οποίες από την πρώτη στιγμή ενθάρρυναν την εξ αποστάσεως μορφή εργασίας καλύπτοντας τους εργαζομένους με τον απαραίτητο εξοπλισμό.

Ομως, ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός και στα ψιλά γράμματα κρύβεται ένας αστερίσκος. Σε αυτόν τον αστερίσκο, λοιπόν, επένδυσαν οι εργοδότες. Εχοντας την ευχέρεια του άπλετου χρόνου των εργαζομένων, καθώς το lockdown δεν επέτρεπε στους πολίτες να μετακινούνται άσκοπα και ασύστολα, τους «ανάγκασαν» να δουλεύουν περισσότερες ώρες από ό,τι επιτρεπόταν. Οι υπερωρίες αυτές ήταν δίχως κάποια απολαβή, καθώς το άγχος για τη διατήρηση της εργασιακής στέγης των εργαζομένων «φίμωσε» τη διεκδίκηση των δεδουλευμένων τους.

Σε μια εποχή που ο κατώτατος μισθός κλείνει το μάτι στο ταμείο ανεργίας, την ώρα που οι νέοι δεινοπαθούν για να βρουν δουλειά, οι εργοδότες υποκινούμενοι από το κράτος δημιουργούν ένα τεράστιο φάσμα ανισοτήτων αλλάζοντας έτσι τον ρου των εργασιακών σχέσεων μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου.

Ο COVID-19 θεωρείται παροδικός, όμως η ανάπτυξη της υπεροχής των εργοδοτών κατά των εργαζομένων θα δημιουργήσει εμπόδια στον τρόπο λειτουργίας των επιχειρήσεων αμβλύνοντας συνεχώς τη ρήξη ανάμεσά τους. Με πρόφαση την πανδημία βρίσκουν χώρο να εκμεταλλευθούν τα εργασιακά δικαιώματα με τη βούλα του κράτους. Με μια ματιά στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας μπορεί κανείς να καταλάβει τον χώρο που δίνει η κυβέρνηση στους εργοδότες να εκμεταλλευθούν τα εργασιακά δικαιώματα των πολιτών.

Εν έτει 2020 η καταπάτηση των εργασιακών δικαιωμάτων όλο και αυξάνεται. Δυστυχώς, η ανάγκη των πολιτών για κάλυψη των βασικών αναγκών τους δυσχεραίνει τη διεκδίκηση των προνομίων που είχαν κάποτε. Φαντάζεστε πόσο δύσκολο είναι για έναν νέο ο οποίος προσπαθεί να μπει στον εργασιακό χώρο να αντεπεξέλθει σε τέτοιου είδους καταστάσεις.

Η τεχνολογία κάθε μέρα δείχνει τον δρόμο για την εξέλιξη. Οι νέοι έχοντας την τεχνογνωσία οραματίζονται ένα λαμπρό μέλλον όπου μπορούν να πρωταγωνιστήσουν αλλά βρίσκουν αντιμέτωπους τους εργοδότες, οι οποίοι με τον τρόπο τους αποθαρρύνουν την επιθυμία τους αυτή δημιουργώντας δίπολα. Τα δίπολα αυτά είναι εργασία με πενιχρές απολαβές ή ανεργία και αδιέξοδο. Κάθε κράτος πρέπει να επενδύει στους πολίτες του, και κυρίως στους νέους, αν θέλει η επόμενη μέρα να το βρει πρωταγωνιστή. Οψόμεθα…

Ο Ορέστης Κορλός είναι μέλος της Νέας Γενιάς του ΚΙΝΑΛ