Η Ελβετία τής… πάει

Ο τρίτος προκριματικός γύρος του Γιουρόπα Λιγκ θα φέρει στον δρόμο της ΑΕΚ τη Σεντ Γκάλεν. Μια κλήρωση που αναμφίβολα δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εύκολη, όμως από την άλλη ο ελβετικός σύλλογος δεν φαντάζει και κάποιο ανυπέρβλητο εμπόδιο.

Η Σεντ Γκάλεν την περσινή σεζόν τερμάτισε δεύτερη στο πρωτάθλημα πίσω από τη Γιουνγκ Μπόις, αφήνοντας πίσω της τη Βασιλεία. Στο Κύπελλο αποκλείστηκε στον γύρο των «16» από τη Βίντερτουρ, ομάδα δεύτερης κατηγορίας, σε μονό παιχνίδι. Εχει κατακτήσει δύο πρωταθλήματα στην ιστορία της (1904, 2000) και τρία Κύπελλα (1971, 2009, 2012).

Την περσινή σεζόν δεν πήρε κάποιο ευρωπαϊκό εισιτήριο. Τελευταία φορά που έπαιξε στην Ευρώπη ήταν τη σεζόν 2018-19, όταν αποκλείστηκε από τη νορβηγική Σάρμπσμποργκ στον δεύτερο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ. Το 2013-14, είχε προκριθεί στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, όπου τερμάτισε τέταρτη στον όμιλο μαζί με τις Σουόνσι, Βαλένθια και Κράσνονταρ.

Ενας σημαντικός σύμμαχος του Δικεφάλου σε αυτή τη μάχη είναι η προϊστορία. Τις δύο προηγούμενες φορές που οι Κιτρινόμαυροι αντιμετώπισαν ομάδα από το Βέλγιο, κατάφεραν να πετύχουν τον σκοπό τους και να προκριθούν.

Η αρχή έγινε τη σεζόν 1995-96. Τότε αντίπαλος της ΑΕΚ ήταν η Σιόν, για τον πρώτο γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Στο πρώτο παιχνίδι στη Νέα Φιλαδέλφεια, χωρίς να πιάσει υψηλά στάνταρντ απόδοσης, τελείωσε την υπόθεση πρόκριση με ένα καθαρό 2-0. Η εμφάνιση δεν ήταν ιδιαιτέρως ικανοποιητική, αλλά και οι Ελβετοί δεν έδειξαν κάτι το ιδιαίτερο. Οπως αναμενόταν, όταν η ΑΕΚ σοβαρεύτηκε, πέτυχε το πρώτο γκολ με τον Μιχάλη Βλάχο και έκανε και το 2-0 με τον Μπορμπόκη, ανάγοντας τον επαναληπτικό σε τυπική σχεδόν διαδικασία.

Η ρεβάνς στο Τουρμπιγιόν αποδείχθηκε δυσκολότερη του αναμενομένου, παρότι το τελικό 2-2 διασκέδασε τις εντυπώσεις. Οι Ελβετοί δεν κατέθεσαν τα όπλα και κυνήγησαν τις πιθανότητες πρόκρισης που τους είχαν απομείνει, ποντάροντας σε ένα γρήγορο γκολ που θα άγχωνε την ΑΕΚ. Πράγματι, προτού συμπληρωθεί το πρώτο εικοσάλεπτο, πήραν κεφάλι στο σκορ και συνέχισαν να πιέζουν για το δεύτερο. Η πρόκριση πλέον φάνταζε ανοικτή, μέχρι που ήρθε ο Τιμούρ Κετσμπάγια στο 82ο λεπτό να δώσει τέλος στο άγχος. Το παιχνίδι μετά το 1-1 άνοιξε, οι Ελβετοί απάντησαν αμέσως στο γκολ της ΑΕΚ, αλλά ο Ντανιέλ Μπατίστα τρία λεπτά πριν από το τελικό σφύριγμα εξαφάνισε τις λιγοστές ελπίδες των Ελβετών.

Το δεύτερο αντάμωμα του Δικεφάλου με ομάδα από την Ελβετία ήταν σχεδόν μία δεκαετία μετά. Τη σεζόν 2003-2004 η Ενωση αντιμετώπισε την Γκρασχόπερς, στα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ. Το πρώτο ματς έγινε στη Ζυρίχη, εκεί όπου το σύνολο του Ντούσαν Μπάγεβιτς γνώρισε την ήττα με 1-0 και η πρόκριση μπήκε σε περιπέτειες. Τη ζημιά είχε κάνει ο Αργεντινός Νούνιεζ και το άγχος ήταν έντονο. Δίχως την ασφάλεια της έδρας (η ρεβάνς έγινε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας), με την πίεση της αποτυχίας, όλα έδειχναν δύσκολα, αλλά τελικά η πρόκριση ήρθε.

Τα γκολ του Κώστα Κατσουράνη και του Νίκου Λυμπερόπουλου στο 21′ και 25′ αντίστοιχα ανέτρεψαν το σκορ του πρώτου αγώνα και το αυτογκόλ του Καστίγιο έστειλε τις ομάδες στα αποδυτήρια με ένα 3-0 που έμοιαζε με υποθήκη ενός μεγάλου σκορ.

Κι όμως, το δεύτερο ημίχρονο ήταν γεμάτο από… λαχτάρες. Οι Ελβετοί μείωσαν με τον Νούνιες στο 68′, αλλά στο 73′ έμειναν με δέκα παίκτες λόγω αποβολής του (μοιραίου) Καστίγιο που υπέπεσε σε πέναλτι. Το εκτέλεσε ο Λυμπερόπουλος, αλλά αστόχησε και το 4-1 δεν ήρθε ποτέ. Αντίθετα, οι παίκτες του Μπάγεβιτς απειλήθηκαν από τους δέκα αντιπάλους τους και οι οπαδοί της ΑΕΚ θυμούνται ακόμα πώς πάγωσε το αίμα τους όταν η κεφαλιά του Γκάνε στις καθυστερήσεις έφυγε… ξυστά από το δοκάρι της εστίας του Σάκη Χιώτη.