{T16}Τρόμος {LF}στο Μόναχ{T16}ο

Οι εικόνες, ιδιαίτερα του μασκοφορεμένου τρομοκράτη στο μπαλκόνι ενός εκ των δωματίων που φιλοξενούσαν την ισραηλινή αποστολή, προκαλούν ανατριχίλα ακόμα και σήμερα, στην εποχή της άμεσης πληροφόρησης και των εκατομμυρίων φωτογραφικών στιγμιοτύπων.

Σαν σήμερα, τα ξημερώματα της 5ης Σεπτεμβρίου του 1972, είχαμε την αρχή (καθώς ολοκληρώθηκε το πρωί της επόμενης μέρας) της «Σφαγής του Μονάχου», της πιο μελανής σελίδας στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων, που σημαδεύτηκε από τον θάνατο 11 μελών της ισραηλινής αποστολής (αθλητές, προπονητές και διαιτητές), η οποία μέχρι και σήμερα συγκινεί και ξυπνά μνήμες.

Οι Γερμανοί πίστευαν (και ήθελαν) με αυτούς του Ολυμπιακούς να «ξεπλύνουν» την ντροπή της προηγούμενης διοργάνωσης στη χώρα τους, το 1936 στο Βερολίνο, που είχε εξελιχθεί σε προπαγάνδα του Χίτλερ και της ναζιστικής Γερμανίας.

Ομως τα ελλιπή μέτρα ασφαλείας και η τραγική διαχείριση της κρίσης (με παιδαριώδη λάθη) οδήγησαν σε μια ανείπωτη τραγωδία με συνολικό απολογισμό 17 νεκρών.

Με την είσοδό τους στο Ολυμπιακό Χωριό οι τρομοκράτες της οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβριος» πήγαν άμεσα στο κτίριο που φιλοξενούσε την ισραηλινή αποστολή. Σκότωσαν επί τόπου τον προπονητή της πάλης Μοσέ Γουάινμπεργκ και τον αρσιβαρίστα Γιοσέφ Ρομάνο, ενώ πήραν και εννέα ομήρους (ευτυχώς όλοι οι υπόλοιποι κατάφεραν να διαφύγουν). Τους αρσιβαρίστες Ζέεβ Φρίντμαν και Ντέιβιντ Μπέργκερ, τους παλαιστές Ελιεζέρ Χάλφιν και Μαρκ Σλάβιν, τον Γιάκοβ Σπρίνγκερ (κριτής άρσης βαρών), τον Γιόσεφ Γκούτφρεντ (διαιτητής πάλης), τον Κέχατ Σχορ (προπονητής σκοποβολής), τον Αντρε Σπίτζερ (προπονητής ξιφασκίας) και τον Αμιτζούρ Σχαπίρα (προπονητής στίβου).

Για να απελευθερώσουν τους ομήρους, οι τρομοκράτες ζήτησαν από τις κυβερνήσεις της τότε Δυτικής Γερμανίας και του Ισραήλ την απελευθέρωση 234 Παλαιστινίων που κρατούνταν από τους Ισραηλινούς και την αποφυλάκιση των γερμανών τρομοκρατών Αντρέας Μπάαντερ και Ούλρικε Μάινχοφ, καθώς και την ασφαλή διαφυγή των ιδίων από τη Δυτική Γερμανία. Τα αιτήματά τους δεν έγιναν δεκτά, τόσο από τον γερμανό καγκελάριο Βίλι Μπραντ, όσο και από την ισραηλινή πρωθυπουργό Γκόλντα Μέιρ. Τότε εκπονήθηκε το τραγικό σχέδιο της απελευθέρωσης των ομήρων στο αεροδρόμιο που κατέληξε σε φιάσκο.

Στην ανταλλαγή πυροβολισμών σκοτώθηκαν και τα εννέα μέλη της ισραηλινής αποστολής, ένας γερμανός αστυνομικός (Αντον Φλέγκερμπαουρ) και οι πέντε από τους οκτώ τρομοκράτες.

Οι τρεις που επέζησαν και αργότερα αποφυλακίστηκαν ως αντάλλαγμα για μια αεροπειρατεία «εκτελέστηκαν» αργότερα από τη Μοσάντ στην επιχείρηση «Οργή του Θεού».

Τέλος, σε μια άλλη 5η Σεπτεμβρίου του 1997, στη Λωζάννη, είχαμε ακούσει από το στόμα του Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ το περίφημο: «…is Athens!».

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έμπαιναν στις ράγες…