Εξοπλισμοί

Οι δηλώσεις κυβερνητικών ακολουθούν η μία την άλλη. Ο τσάρος της οικονομίας είπε ότι η πρωθυπουργική εντολή είναι να μειωθούν οι φόροι και να αγοραστούν οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί – κάτι ανάλογο του τετραγωνισμού του δημοσιονομικού τετραγώνου δηλαδή. Ο υπουργός Επικρατείας χθες επιβεβαίωσε πως η χώρα διαπραγματεύεται με πολλές δυνάμεις για την αναβάθμιση της αμυντικής της βιομηχανίας, «στο πλαίσιο», βέβαια, «του δημοσιονομικού χώρου που έχουμε». Οι πληροφορίες θέλουν 1 με 1,5 δισ. ευρώ να εκταμιεύεται τους επόμενους μήνες για τον συγκεκριμένο σκοπό, ενώ σε βάθος δεκαετίας ίσως δοθούν και 10 δισ. συνολικά για εξοπλισμούς. Η κυβέρνηση, λένε οι γνωρίζοντες, συζητούσε το θέμα ήδη από το περασμένο φθινόπωρο, όταν ο Ερντογάν είχε αρχίσει να ανεβάζει τους τόνους. Η συζήτηση μοιάζει να ωρίμασε τώρα, αφού δεδομένης της κατάστασης δύσκολα κάποιος από την αντιπολίτευση θα της ασκήσει κριτική για τα χρήματα που προτίθεται να δώσει εν μέσω υγειονομικής και οικονομικής κρίσης. Δύσκολα γιατί οι ιαχές του εθνικοπατριωτισμού, που τέμνει οριζόντια όλα τα κόμματα, θα καλύψουν οποιαδήποτε επιχειρήματα κι αν προσπαθήσει να αρθρώσει.

Χρησιμότητα

{ARXMEG}Ή επειδή οι διπλωματικές πηγές θα διαρρέουν την εύλογη εκτίμησή τους για το πόσο θα μπορούσε να βοηθήσει τη στρατηγική της χώρας στην παρούσα συγκυρία μια συμφωνία αγοράς όπλων από τη Γαλλία φέρ’ ειπείν. Αλλά και γιατί η πλειονότητα της κοινής γνώμης μάλλον δεν θα είχε πρόβλημα να δώσει τον οβολό της για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας. Σύμφωνοι. Αν όμως βασιζόμαστε στους ευρωπαίους εταίρους – προσπαθώντας να καταστήσουμε την ένταση στο Αιγαίο ευρωτουρκικό ζήτημα κι όχι απλά ελληνοτουρκικό –, δεν σημαίνει πως την κρισιμότερη στιγμή προσδοκούμε την έμπρακτη βοήθειά τους αφού μια επίθεση στην Ελλάδα θα μεταφράζεται σε επίθεση στην Ευρώπη; Αρα πόσο χρήσιμοι θα αποδειχθούν οι νέοι εξοπλισμοί; Ενας κυνικός ίσως έλεγε ότι στην πραγματικότητα χρησιμεύουν μόνο στο παιχνίδι εντυπώσεων που ξεκίνησε ο σουλτάνος. Και πιθανότατα ένας ρεαλιστής – κουβαλώντας την εμπειρία μιας δεκαετούς κρίσης χρέους – θα συμπλήρωνε πως κονδύλια τέτοιου ύψους θα ωφελούσαν περισσότερο στην αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας ή του συστήματος υγείας. Γιατί εκεί κρίνονται τελικά τα ισχυρά κράτη τον 21ο αιώνα{ARXMEG}.