Πλουσιόπαιδα

«Εμείς που γυρίσαμε από τις διακοπές και εργαζόμαστε στο νοσοκομείο, μένουμε στα Πατήσια, το Περιστέρι, την Κυψέλη, τη Δραπετσώνα. Ούτε ένας θετικός δεν βρέθηκε που να έχει γυρίσει από άδεια. Εκείνοι που διέσπειραν τον ιό ήταν κάποια πλουσιόπαιδα κι αυτά δεν τα λέει κάποιος κομμουνιστής, τα λέει ο φιλοκυβερνητικός Τύπος. Ηταν κάποια πλουσιόπαιδα, με κάποιους πλούσιους τουρίστες που γύρισαν από νησί σε νησί με τα ταχύπλοα». Η παραστατική ανάλυση των αιτίων της βεβαρημένης επιδημιολογικής εικόνας της πρωτεύουσας ανήκει στον πρόεδρο των εργαζομένων του Ευαγγελισμού. Το έδαφος για τέτοιες δηλώσεις είχε προετοιμαστεί μια εβδομάδα πριν, όταν γινόταν γνωστό πως με βάση τα στοιχεία του ΕΟΔΥ οι τρεις δήμοι με τα περισσότερα κρούσματα στην Αθήνα ήταν της Κηφισιάς, Γλυφάδας και Βούλας- Βουλιαγμένης. Η είδηση θα μπορούσε να  χρησιμοποιηθεί από τους θιασώτες των ταξικών προσήμων ως υποστηρικτική της παραπάνω θέσης, αφού οι μπαμπάδες και οι μαμάδες των πλουσιόπαιδων μένουν κυρίως εκεί, στα ΒουΠου ή στα ΝουΠου. Το κεφάλαιο, λοιπόν, φταίει για όλα – του COVID-19 μη εξαιρουμένου.

Αυτοματισμός

Το κλισέ επαναλαμβάνεται. Και τον Μάρτιο δεν έλειψαν οι φωνές εναντίον των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που πέρασαν τον ιό από τα ελληνικά σύνορα επειδή ταξίδευαν. Αν και οι πιο πραγματιστές επιστήμονες – μιλώντας για το εκτιμώμενο μέγεθος της διασποράς του ιού στην κοινότητα – σημειώνουν ότι οι κάτοικοι των «πλούσιων» προαστίων δίνουν ευκολότερα τα χρήματα για τεστ στα ιδιωτικά εργαστήρια, άρα έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να καταγραφούν ως κρούσματα. Η δήλωση, παρεμπιπτόντως, δεν καταγγέλθηκε σαν κοινωνικός αυτοματισμός από τους ευαίσθητους σε τέτοια ζητήματα αριστερούς – παρότι η Κουμουνδούρου έστησε ολόκληρη αντι-καμπάνια στην κυβερνητική εκστρατεία που «στιγμάτιζε» τους νέους ως υπεύθυνους της τωρινής έξαρσης. Ας δεχθούμε, ωστόσο, για χάρη της κουβέντας πως υπάρχει βάση στην επίμαχη αγανακτισμένη αναφορά – οι ιστορικοί των επιδημιών, άλλωστε, λένε ότι ο κορωνοϊός είναι η πρώτη πανδημία που ξεκίνησε από τους ευκατάστατους και μεταδόθηκε στα χαμηλότερα εισοδήματα σε πολλές χώρες. Αυτή η διαπίστωση πώς ακριβώς βοηθάει στην αναχαίτισή του; Γιατί μοιάζει να ενισχύει περισσότερο την ήδη διάχυτη δυσπιστία σε όσα συνδέουν μια κοινωνία.