Ανικανότητα διοίκησης και έλλειψη ελέγχου…

Υπάρχει ένα καλό με το ελληνικό ποδόσφαιρο: δεν πλήττεις ποτέ καθώς ακόμα και τα αυτονόητα εδώ δεν υπάρχουν. Παντού π.χ. στην Ευρώπη υπάρχουν προβλήματα εξαιτίας της πανδημίας, του προηγούμενου lockdown, της απώλειας των εσόδων κ.λπ. Ομως δεν υπάρχει χώρα που κανείς δεν ξέρει πότε θα αρχίσει το πρωτάθλημα και που ο τελικός του Κυπέλλου (που εκκρεμεί από πέρυσι…) είναι στον αέρα. Αυτά γίνονται μόνο εδώ για δυο λόγους. Πρώτον γιατί το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να αυτοδιοικηθεί: Τα ΔΣ της ομοσπονδίας που θα πρέπει να το διοικήσει θυμίζουν παράσταση κουκλοθέατρου. Και δεύτερον γιατί η κυβέρνηση (που κάνει πως δεν καταλαβαίνει τον διασυρμό της χώρας) έχει παραιτηθεί από τον έλεγχο που θα έπρεπε να ασκεί. Αν δεν προκύψει στην ΕΠΟ μια διοίκηση που να μπορεί να διοικήσει χωρίς να ανοίγει μέτωπα με ομάδες και αν το κράτος δεν αναλάβει να ξεβρωμίσει τον χώρο θα συνεχίσει να υπάρχει παρασκήνιο, διαφθορά και καχυποψία. Και φυσικά δηλητήριο, πολύ δηλητήριο.

Επίδειξη

Τώρα λέει η ΕΠΟ θέλει να ορίσει τον τελικό ξανά στο γήπεδο της Ριζούπολης και να τον κάνει στις 12 Σεπτεμβρίου αν και εφόσον υπάρξει αναβολή έναρξης του πρωταθλήματος – κάτι πάντως που τουλάχιστον επτά ΠΑΕ δεν θέλουν! Θυμίζω πως το εν λόγω γήπεδο έχει απορριφθεί ως έδρα τελικού και από την Περιφέρεια (που έχει λόγο για τη διεξαγωγή του τελικού) και από την αστυνομία (που είχε ενημερώσει την ΕΠΟ για την ακαταλληλότητά του πριν από τον πρώτο ορισμό του γηπέδου τον Ιούλιο). Είναι φανερό ότι η ΕΠΟ θέλει να κάνει μια επίδειξη ανυπακοής απέναντι στο κράτος, προκαλώντας πιθανότατα και παρεμβάσεις της FIFA κ.λπ. Θέλει προφανώς να δείξει ότι μπορεί να κάνει του κεφαλιού της βέβαιη ότι από την πλευρά της κυβέρνησης δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.

Ανυπακοή

Από πού πηγάζει αυτή η διάθεση αλαζονικής ανυπακοής; Το έχω επισημάνει και παλιότερα αλλά είναι μια ευκαιρία να το ξαναθυμίσω σε όσους αναρωτιούνται από πού πηγάζει το θράσος. Πριν από μερικά χρόνια στο Πανθεσσαλικό Στάδιο του Βόλου διοργανώθηκε ο χειρότερος τελικός Κυπέλλου στην ιστορία: δεν είχαμε νεκρούς μόνο από θαύμα – οι μαχαιροβγάλτες αστόχησαν. Κανείς από τους τότε παράγοντες της ομοσπονδίας που ήταν αρμόδιοι για τη διεξαγωγή του τελικού δεν παραιτήθηκε από ευθιξία. Βγάλανε μάλιστα και ανακοίνωση με την οποία έδιναν συγχαρητήρια στον εαυτό τους! Γνωρίζοντας τους εμπλεκόμενους το πράγμα δεν προκαλεί εντύπωση: εντύπωση προκαλεί ότι οι αρμόδιες εισαγγελικές αρχές, αντί να στείλουν στο εδώλιο μερικούς από τους τότε διοργανωτές, ακολούθησαν την τακτική της στρουθοκαμήλου δηλαδή φτιάξανε έναν ωραίο λάκο και βάλανε το κεφάλι τους μέσα.  Είναι τελείως λογικό οι συγκεκριμένοι παράγοντες, μετά την ατιμωρησία για εκείνον τον τελικό του αίσχους, να νιώθουν σήμερα άτρωτοι και να κάνουν περίπου ό,τι γουστάρουν.

Αλλαξε

«Μα», θα πει κάποιος, «άλλαξε η κυβέρνηση». Πολύ σωστά. Οπως ο περίφημος Μανωλιός. Που έβαλε τα ρούχα του αλλιώς. Και δεν το λέω για τον Λευτέρη Αυγενάκη που είναι Κρητικός. Η παρατήρηση είναι γενικότερη. Ακόμα π.χ. περιμένω αυτή τη ρημάδα την ολιστική μελέτη της FIFA/UEFA, το «μνημόνιο για το ποδόσφαιρο» που θα ήταν ο καταστατικός χάρτης των απαραίτητων παρεμβάσεων – όπως έλεγε ο Πρωθυπουργός. Χάθηκε άραγε στον δρόμο ή έχει καταλήξει κι αυτός σε κάποιο λάκο στρουθοκαμήλου;

Πληρώνουν;

Πριν φύγω για διακοπές είχα προειδοποιήσει ότι ακόμα και τα πρωτόκολλα για την αντιμετώπιση του Covid-19 θα γίνουν λόγος καχυποψίας και καυγάδων διότι η ανικανότητα όσων διοικούν είναι παροιμιώδης και το υφυπουργείο Αθλητισμού (δηλαδή η κυβέρνηση) κατατρομαγμένη από την πιθανότητα να δημιουργήσει κάποιου είδους δυσαρέσκεια απλά παρακολουθεί.

Μετά την ανακοίνωση ότι ο Μάξι Λοβέρα είναι ασθενής γράφτηκε ό,τι χυδαίο μπορεί να φανταστεί νους του ανθρώπου ακόμα και από δημοσιογράφους τους οποίους η ΕΣΗΕΑ παρακολουθεί να χαζογελάνε με ασθένειες χωρίς να τολμά να τους συνετίσει. Στο μεταξύ, ακριβώς επειδή η ευθύνη των τεστ έχει παραχωρηθεί αποκλειστικά στις ομάδες (λες και δεν υπάρχουν υπερκείμενες αρχές να ορίσουν τρόπους και μεθόδους), το τι συμβαίνει με τα τεστ προκαλεί σοβαρές απορίες, που δεν έχουν να κάνουν φυσικά με τον άτυχο Λοβέρα που έμπλεξε σε μια καλοκαιρινή περιπέτεια, αλλά με όλους τους υπόλοιπους. Το εξηγώ. Μέχρι τώρα κρούσματα ασθενών ποδοσφαιριστών είχαμε μόνο στον Ολυμπιακό, την Ξάνθη και τον ΠΑΟΚ – στον ΠΑΟΚ μάλιστα κρατήθηκε μυστικό το όνομα του δεύτερου ποδοσφαιριστή που ασθένησε, γεγονός πρωτοφανές. Τι κοινό έχουν αυτές οι ομάδες; Εκαναν τα τεστ γιατί είχαν να παίξουν ματς. Ο ΠΑΟΚ αγωνίστηκε με την Μπεσίκτας, η Ξάνθη στα μπαράζ με τον Απόλλωνα και ο Ολυμπιακός είχε τον τελικό με την ΑΕΚ. Και ρωτάω εγώ: δεν είναι τρομερά παράξενο ότι σε όλες τις υπόλοιπες ομάδες που κάνουν προετοιμασία, ταξίδια και μετακινήσεις δεν υπήρξε ούτε ένα κρούσμα; Είναι άραγε όλοι τόσοι τυχεροί ή επειδή έχουν την ευθύνη του ελέγχου τους δεν κάνουν τίποτα; Το ρωτάω γιατί κάθε έλεγχος, που προβλέπεται να είναι περιοδικός, κοστίζει (και πολύ…) καθώς αφορά όλο το αγωνιστικό τμήμα, δηλαδή πάνω από τριάντα άτομα. Να με κάψει ο Θεός αλλά νομίζω πως σε κάμποσες από τις ομάδες υπάρχει τόση έλλειψη ρευστού που οι ιδιοκτήτες τους θα προτιμούσαν να είναι όλοι οι παίκτες και οι προπονητές και οι φροντιστές άρρωστοι, παρά να πληρώνουν για τεστ κάθε εβδομάδα…

Σημάδια

Στο μεταξύ επειδή οι κουτόφραγκοι δεν έχουν τους δικούς μας ρυθμούς και τις δικές μας συνήθειες χθες είχαμε και κλήρωση των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Στον ΠΑΟΚ το κακό νέο είναι ότι προέκυψε η δυνατή Μπενφίκα και το καλό νέο ότι θα την αντιμετωπίσει σε ένα και μόνο ματς το οποίο θα γίνει στην έδρα του: περισσότερο και από προβληματισμούς για το αν η κλήρωση είναι καλή ή κακή πρέπει στη Θεσσαλονίκη να τη δουν ως ευκαιρία. Το ειρωνικό σχόλιο της ΠΑΕ («η μέρα έχει 24 ώρες, ο ήλιος ανατέλλει το πρωί, το νερό βράζει στους 100 βαθμούς και εμείς παίζουμε με την Μπενφίκα ή τον Αγιαξ κάθε καλοκαίρι») δεν είναι καλός οιωνός γιατί μαρτυρά ηττοπάθεια, καθώς υπενθυμίζει πως ο ΠΑΟΚ κάθε καλοκαίρι από αυτές τις ομάδες αποκλείεται. Ας ευχηθούμε να είναι απλά κακό χιούμορ.

Τύχη

Αναμφίβολα πιο καλή στάθηκε η κληρωτίδα με τον ΟΦΗ και τον Αρη που στον δεύτερο γύρο του Γιουρόπα Λιγκ θα βρουν ως γηπεδούχοι σε μονά ματς ο πρώτος τον Απόλλωνα Λεμεσού του Μαρίνου Ουζουνίδη (που έχει πολλά προβλήματα) κι ο δεύτερος την ουκρανική Κοβαλίβκα. Η τύχη τους έγκειται στο ότι δεν θα έχουν δικαιολογίες αν δεν τα καταφέρουν…