Το μπριτζ «νίκησε» τον κορωνοϊό
Μέσα στην καραντίνα, με τις άμεσες κινήσεις της Ελληνικής Ομοσπονδίας, εκτοξεύτηκαν οι φίλοι του συναρπαστικού αθλήματος
Τα αθλήματα που διεξάγονται σε κλειστό χώρο «χτυπήθηκαν» αμείλικτα από τον κορωνοϊό με τα περισσότερα να αναγκάζονται (και στη χώρα μας) να κατεβάσουν άρον άρον τα ρολά.
Το μπάσκετ δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, όπως και το χάντμπολ σε άνδρες και γυναίκες, ενώ στο βόλεϊ έγινε μόνο στους άνδρες όπως όπως ένα φάιναλ φορ (με ημιτελικά σε ένα γήπεδο) χωρίς καν να ολοκληρωθεί η κανονική περίοδος ώστε να βγουν και τυπικά τα ζευγάρια.
Και πάλι αυτό ήταν άθλος. Και όμως υπήρχε ένα άθλημα κλειστού χώρου που άνθησε μέσα στην πανδημία και αυτό ήταν το μπριτζ.
Το πνευματικό αυτό παιχνίδι, το «σκάκι με τράπουλα» όπως το αποκαλούν οι ειδικοί (αναγνωρισμένο από το 1975 ως άθλημα από τη ΓΓΑ), βρήκε τον τρόπο μέσω του Διαδικτύου να διατηρήσει το αγωνιστικό του προφίλ και όχι μόνο, καθώς απέκτησε και νέους φίλους.
Η Ελληνική Ομοσπονδία δείχνοντας άμεσα αντανακλαστικά, δεδομένου ότι αναγκαστικά οι χώροι στους 65 ομίλους (που έχει το άθλημα σε όλη την Ελλάδα) έκλεισαν, πέρασε όλα τα μαθήματα αλλά και τα παιχνίδια (των εν ενεργεία αθλητών) διαδικτυακά και μάλιστα δωρεάν!
«Τόσο οι δάσκαλοι που υπάρχουν στους ομίλους όσο και οι διαιτητές μας προσφέρθηκαν εθελοντικά να κάνουν ιντερνετικά μαθήματα τόσο στους αρχαρίους όσο και σε παίκτες που βρίσκονται στη δεύτερη χρονιά τους για να μη χάσουν τη σεζόν.
Παίρνοντας ειδικούς κωδικούς κυρίως από τους διαιτητές μας εξασφαλίσαμε αμιγώς ελληνική συμμετοχή στη διεθνή πλατφόρμα ΒΒΟ (Bridge Base Online) όπου από 10.000-12.000 συμμετοχές που είχε παγκοσμίως φτάσαμε να ξεπεράσουμε τις 55.000!
Επίσης στους δυόμισι μήνες στην καρδιά της καραντίνας διοργανώσαμε συνολικά 650 διαδικτυακά τουρνουά σε όλη την Ελλάδα όπου συνολικά είχαμε πάνω από 75.000 συμμετοχές» λέει στα «ΝΕΑ» η Ελένη Μακρή, εργαζόμενη στην ΕΟΜ, την Ελληνική Ομοσπονδία Μπριτζ (www. hellasbridge.org) που προσπαθεί να βάλει το άθλημα και στα σχολεία, αλλά πέφτει πάνω στις αντιδράσεις κυρίως του συλλόγου γονέων.
«Δυστυχώς δεν υπάρχει σωστή ενημέρωση και οι περισσότεροι γονείς σκέφτονται την τράπουλα. Το Μπριτζ είναι καθαρά πνευματικό παιχνίδι με τον παράγοντα τύχη να παίζει ελάχιστο ρόλο. Στο εξωτερικό σε πολλά κράτη διδάσκεται κανονικά ως μάθημα στα σχολεία» επισημαίνει η Ελένη Μακρή.
Οφέλη για την υγεία
Ο στόχος της Ομοσπονδίας ήταν να παραμείνουν σε αγωνιστικό πλάνο οι 4.500 – 5.000 εν ενεργεία αθλητές (αυτοί που μπορούν να συμμετέχουν σε πανελλήνια πρωταθλήματα και διεθνείς διοργανώσεις) αλλά και να έχουν αντικείμενο σε μια δύσκολη – για όλους – περίοδο οι πολύ περισσότεροι, χιλιάδες παίκτες που είτε παίζουν για τη διασκέδασή τους είτε για να μάθουν αυτό το ελκυστικό παιχνίδι.
Το οποίο αποδεδειγμένα (σύμφωνα με κλινικές μελέτες του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας) ωφελεί την υγεία, αφού ενισχύει τα ανοσοποιητικά μας κύτταρα!
Πιο συγκεκριμένα, τα πειράματα έδειξαν ότι το μπριτζ διεγείρει μια περιοχή του εγκεφάλου, τον πλάγιο οπίσθιο φλοιό, που επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα. Πολλοί νευρολόγοι και ψυχολόγοι το προτείνουν ως το καλύτερο «ξυπνητήρι του εγκεφάλου» και ένα φυσικό φάρμακο κατά της γεροντικής άνοιας και γενικά κατά των ασθενειών που έχουν να κάνουν με εγκεφαλικές αλλοιώσεις.
Η… ατυχία και η δημοφιλία
«Το μπριτζ είναι… άτυχο παιχνίδι, γιατί παίζεται με χαρτιά και τραβά πάνω του συνειρμικά γι’ αυτούς που δεν ξέρουν όλες τις αμαρτίες της τράπουλας!
Παλαιότερα ήταν διπλά παρεξηγημένο γιατί ήταν παιχνίδι μόνο της ελίτ. Οχι μόνο έπαιζαν οι πιο πλούσιοι, αλλά μέχρι και το 1970 οι παίκτες μιλούσαν γαλλικά εξού και η γαλλική ορολογία που έχει μείνει στο παιχνίδι (Λεβέ, Μορ, Μαζέρ κ.λπ.)» λέει στα «ΝΕΑ» ένας από τους παλαιότερους παίκτες και δασκάλους και «ψυχή» του Αθηναϊκού Ομίλου Σταύρος Μπομπολάκης και επισημαίνει: «Οποιος παίξει για πρώτη φορά θα… κολλήσει. Μπορεί να φαίνεται δύσκολο άθλημα, αλλά με λίγα μαθήματα μπορεί κάποιος να παίξει αξιοπρεπώς και να βελτιώνεται συνέχεια. Ταιριάζει δε απόλυτα στον Ελληνα και το μεσογειακό ταμπεραμέντο γιατί είναι ένα παιχνίδι με ευελιξία, εφευρετικότητα, δημιουργικότητα και τόλμη».
Το μπριτζ λοιπόν έκανε «λεβέ» (η κίνηση ρουά του παιχνιδιού) στον κορωνοϊό, αλλά η μάχη συνεχίζεται.
Ο τέως πρωθυπουργός Γιώργος Ράλλης όταν άφησε την πολιτική έγινε αγωνιστικός παίκτης και μάλιστα έπαιζε μαζί με τον καλό του φίλο Σταύρο Μπομπολάκη μέχρι και τρεις μέρες πριν από τον θάνατό του.
Ο Ελευθέριος Βενιζέλος λάτρευε το μπριτζ με τον γιο του Σοφοκλή να είναι παίκτης διεθνούς κλάσης, ενώ μεγάλος φαν του αθλήματος είναι και ο Μπιλ Γκέιτς μεταξύ πολλών πολλών άλλων.














