Για σκεφτείτε ένα Final 8 με κόσμο

Είναι αλήθεια πως αρκετός κόσμος… σιγοψιθύριζε βλέποντας τα παιχνίδια του Final 8 του Champions League, πόσο ωραία θα ήταν μια τέτοια διοργάνωση με χιλιάδες κόσμο στις εξέδρες. Με κόσμο από διαφορετικές χώρες, από διαφορετικές κουλτούρες.

Μια πραγματική γιορτή που κάθε χρόνο θα μας απασχολούσε και θα μας… προϊδέαζε για το τι θα ακολουθούσε σε χρονιές που θα έχουμε Euro και Μουντιάλ.

Ο Αλεξάντερ Τσέφεριν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να καθιερωθεί από την UEFA αυτού του τύπου η διοργάνωση, είτε όταν θα φτάνουμε στις οκτώ καλύτερες ομάδες, είτε όταν θα μένουν οι τέσσερις. Ολες σε μια πόλη, με τον κόσμο τους φυσικά εκεί, να διεκδικούν σε μονά ματς το τρόπαιο. Κάτι άγνωστο στο ποδόσφαιρο, κάτι που θυμίζει… μπάσκετ. Αλλά και κάτι που κρύβει σασπένς, αγωνία και φυσικά το δικαίωμα στον οποιονδήποτε ανίσχυρο να διεκδικήσει, φτάνοντας εκεί, κάτι που σε διπλά ματς θα έμοιαζε απίθανο. Οπως η Αταλάντα που έφτασε μια ανάσα από την πρόκρισή της στα ημιτελικά ή η Λυών που κατάφερε να βρεθεί στις τέσσερις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης αφήνοντας εκτός τη ζάπλουτη Μάντσεστερ Σίτι.

Αν ρίξουμε μια ματιά στις κατακτήσεις των Champions League τα τελευταία χρόνια, αλλά και στα ζευγάρια των τελικών, θα δούμε τους πιο ισχυρούς να είναι και κυρίαρχοι. Εχεις χρήμα; Θα φτάσεις μέχρι το φινάλε. Δεν έχεις; Κάπου στα νοκάουτ θα σου τύχει ένας ισχυρός που θα σε στείλει στο σπίτι σου και θα πάψεις να θεωρείσαι το «κακό σπυρί» στο κορμί των «μεγάλων».

Ομως χωρίς εκπλήξεις, το ποδόσφαιρο μπορεί να χάσει το ενδιαφέρον του ακόμα και αν μιλάμε για τις μεγαλύτερες διοργανώσεις του. Για κάθε κυριαρχία της Μπάγερν, είναι όμορφο να υπάρχει και μια Λυών. Για κάθε κατάκτηση της Ρεάλ είναι θετικό να υπάρχει μια κατάκτηση της Πόρτο. Για κάθε Γιουβέντους, μια Αταλάντα. Και το Final 8 μπορεί να μας προσφέρει συγκινήσεις που δεν είχαμε πιθανόν φανταστεί.