Η πολιτική του ποδοσφαίρου

«Για μας το ματς με την Αγγλία ήταν σαν τελικός. Γιατί ήταν σαν να νικούσαμε πάνω απ’ όλα μια χώρα και όχι μια ποδοσφαιρική ομάδα. Αν και πριν από τον αγώνα λέγαμε ότι το ποδόσφαιρο δεν έχει καμία σχέση με τον πόλεμο στα Φόκλαντ, εντούτοις γνωρίζαμε πως είχαν σκοτωθεί πολλοί συμπατριώτες μας εκεί, τους είχαν σκοτώσει σαν να ήταν κουνέλια… Και το ματς ήταν η ρεβάνς μας… ήταν σαν να παίρναμε κάτι από τα Φόκλαντ. Υπερασπιζόμασταν τη σημαία μας, τα νεκρά παιδιά, τους επιζώντες».
Απόσπασμα από το βιβλίο του Ντιέγκο Μαραντόνα «Εγώ ο Ντιέγκο» που ουσιαστικά καταρρίπτει κάθε μύθο για το πώς αντιμετωπίζουν οι παίκτες των ομάδων που εκπροσωπούν χώρες οι σχέσεις των οποίων είναι τεταμένες.
Η άποψη πως μία αναμέτρηση ελληνικής με τουρκική ομάδα όπως η αυριανή ανάμεσα στον ΠΑΟΚ και την Μπεσίκτας είναι απλά ένας ποδοσφαιρικός αγώνας που δεν έχει σχέση με την πολιτική ακουμπάει στα υψίπεδα της ουτοπίας και θα πρέπει να προστεθεί στα 1.001 παραμύθια της Χαλιμάς.
Η τουρκική κυβέρνηση διά του υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου τράβηξε και το τελευταίο φύλο συκής – σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Milliyet» – λέγοντας στον πρόεδρο του τουρκικού συλλόγου πως «είμαστε έτοιμοι να σας προσφέρουμε κάθε είδους στήριξη κόντρα στον ΠΑΟΚ». Ο τούρκος πολιτικός επικαλέστηκε έμμεσα το μήνυμα του Ιβάν Σαββίδη στους παίκτες της ομάδας του, λέγοντας πως ο ΠΑΟΚ στο ματς με την Μπεσίκτας θα εκπροσωπεί όλη την Ελλάδα.
Η πολιτική του ποδοσφαίρου γίνεται με φθηνά υλικά αλλά αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποτελεσματική για τις κυβερνήσεις που πλασάρουν στο ακροατήριό τους υπερεθνικισμό και φανατισμό.
Ο ΠΑΟΚ δύσκολα θα ξεφύγει από το παιχνίδι των Τούρκων λόγω των ριζών του αλλά και της καταγωγής χιλιάδων οπαδών του. Κωνσταντινούπολη, Μικρά Ασία, Πόντος, διωγμοί, προσφυγιά.
Ο φανατισμός των Τούρκων μοιάζει με χτύπημα πάνω σε παλιά πληγή. Το αυριανό παιχνίδι είναι ένα μπρα-ντε-φερ δύο ιστορικά αντίπαλων χωρών. Οι αντιδράσεις την επομένη θα επιβεβαιώσουν του λόγου το αληθές.














