«Για να τον κερδίσω ξανά, βούτηξα στον Σηκουάνα»

Την αθέατη πλευρά της ζωής της, με χυμώδεις λεπτομέρειες από τα πάθη, τους θριάμβους και τις απογοητεύσεις της Τζέιν Μπίρκιν θα έχουν την ευκαιρία να διαβάσουν οι βρετανοί αναγνώστες. Στο βιβλίο της «Ημερολόγιο του Μάνκι» («Munkey Diaries: 1957-1982», Εκδόσεις Weidenfeld & Nicolson) η μούσα μιας ολόκληρης εποχής ρίχνει φως σε πολύ προσωπικές, σχεδόν απαγορευμένες περιοχές του πολυτάραχου βίου της. Πρόκειται για ένα ημερολόγιο το οποίο κρατάει από τα 11 της χρόνια και γράφει απευθυνόμενη στο λούτρινο μαϊμουδάκι της, «τον έμπιστό της» όπως το αποκαλεί. Της το χάρισε ο θείος της και από τότε κοιμόταν συνέχεια μαζί του.

Μέσα στις σελίδες του συγγραφικού της εγχειρήματος αποκαλύπτει τον αισθησιασμό της, τις σεξουαλικές της εμμονές, τα ελαττώματά της, τις αδυναμίες της και τον τρελό ερωτά της για Σερζ Γκενσμπούρ. Αυτό το ημερολόγιο, όπως λέει στη συνέντευξη που παραχώρησε στη βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» ήταν κάτι σαν ένα είδος άσκησης. Παρατήρησε ότι τα περισσότερα περιστατικά στα οποία αναφέρεται είναι άσχημα: «Οταν είμαστε χαρούμενοι δεν γράφουμε, γιατί έχουμε τόσο πολλά και καλύτερα πράγματα να κάνουμε από το να είμαστε λυπημένοι. Οταν διαβάζω το ημερολόγιό μου βρίσκω τον εαυτό μου εξαιρετικά κουραστικό». Τον Αύγουστο του 1965 γράφει: «Θα παντρευτώ τον Μπάρι. Είναι συνθέτης. Εχει γράψει τη μουσική για όλες τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ και για πολλές ακόμα». Η ιστορία είναι λίγο – πολύ γνωστή. Συναντήθηκαν σε ένα πάρτι του Ρομάν Πολάνσκι τον ίδιο χρόνο, όταν ήταν 19 ετών κι εκείνος 31. Εναν χρόνο αργότερα απέκτησαν την Κέιτ, η οποία αυτοκτόνησε το 2013.

Στο ημερολόγιό της εξιστορεί τον φλογερό έρωτα που ένιωσε για τον Τζον Μπάρι: «Λατρεύω τον Τζον. Γι’ αυτό και μου είναι δύσκολο να του πως ότι έχει παντρευτεί μια γυναίκα που είναι εμμονική με το σεξ. Θα ήθελα να μην ξανασκεφτώ το σεξ, αλλά είμαι μόνο είκοσι ετών και κάνω σεξ δύο χρόνια, εκ των οποίων το ένα ήμουν έγκυος και ο Τζον δεν με άγγιζε». Γράφει ακόμη για τις απιστίες του συζύγου της και τη ζήλια που ένιωθε.

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΡΖ. Η Τζέιν Μπίρκιν τον Ιανουάριο του 1968 γνωρίζει σε ένα δοκιμαστικό για την ταινία «Σλόγκαν» τον Σερζ Γκενσμπούρ. «Θυμάμαι ότι όταν ήρθε η σειρά μου να κατέβω τη σκάλα για να κάνω τη σκηνή με τον παρτενέρ μου, ο Σερζ με κοίταζε με έντονα σαρκαστικό, περιφρονητικό βλέμμα».
Γι’ αυτή τη συνάντηση γράφει παρακάτω: «Υπάρχει ένας άντρας που αγαπώ μέσα στην ταινία. Ονομάζεται Σερζ Γκενσμπούρ. Εχει αλλόκοτη μορφή, μα τον αγαπώ. Είναι διαφορετικός από όσους έχω γνωρίσει, αλλά
είναι γνήσιος και αληθινός ». Για χάρη του μετακόμισε στο Παρίσι μαζί με την κόρη της Κέιτ. Εζησαν μαζί δώδεκα χρόνια και καταγράφηκαν ως το πιο ερωτικό ζευγάρι του καλλιτεχνικού κόσμου. Καρπός του έρωτά τους είναι η δεύτερη κόρη της Μπίρκιν, Σαρλότ.

Τον Ιανουάριο του 1970 γράφει στο ημερολόγιό της για τον Γκενσμπούρ: «Είναι γλυκός, στοργικός και δυνατός την ίδια στιγμή. Είναι αισθαντικός, συναισθηματικός και σεξουαλικά μοναδικός. Ωστόσο πιστεύω ότι δεν είναι πολλά περισσότερα από ένας σέξι άντρας. Είναι ευφυής, μοναδικός. Αν τον χάσω θα είναι ό,τι χειρότερο έχει συμβεί στη ζωή μου. Δεν έχω νιώσει ποτέ πιο πλήρης. Πρόκειται για έναν αληθινό έρωτα που με κάνει να νιώθω δυνατή. Οι δυο μας αλληλοσυμπληρωνόμαστε. Με τον Τζον (Μπάρι) αλληλοκαταστρεφόμαστε». Στην πρόσφατη συνέντευξή της στη βρετανική εφημερίδα λέει ξανά για τον Γκενσμπούρ: «Δεν ήταν καμία βαρετή ιδιοφυΐα».

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΚΡΟΤΗΤΕΣ. Υπάρχει μία ακόμη ιστορία στο ημερολόγιο της που η Τζέιν Μπίρκιν αναφέρεται στην έντονη σχέση τους. Ο Σερζ και η Τζέιν ζήλευαν πολύ ο ένας τον άλλον, φτάνοντας σε συναισθηματικές ακρότητες κινηματογραφικής σύλληψης. Οπως όταν μετά από έναν καβγά μεταξύ τους η Τζέιν Μπίρκιν βούτηξε στον Σηκουάνα για να τον καταπλήξει. Αλλωστε η νεαρή σύντροφος του Σερζ είχε καταλάβει ότι ο Γκενσμπούρ ήταν ένας άνδρας που θαύμαζε τις «μεγάλες χειρονομίες». «Και οι δυο μας ήμασταν πολύ μεθυσμένοι, επομένως επιρρεπείς σε μεγάλες χειρονομίες. Αλλά επειδή δεν ήμουν τόσο ηλίθια, συνειδητοποίησα ότι έκανα κάτι εξωφρενικό και γι’ αυτό θα έπρεπε να κάνω κάτι πολύ εκκωφαντικό για να τον κερδίσω ξανά. Οπως μία βουτιά».

Υπάρχει ένα ακόμη ενδιαφέρον απόσπασμα στο ημερολόγιο της Μπίρκιν για εκείνο τον έρωτα: «Λένε ότι τη στιγμή που πεθαίνεις ένα μόνο όνομα είναι χαραγμένο στην καρδούλα μας. Το όνομα του Τζον σβήστηκε. Σκεπάστηκε από το απόλυτο της αγάπης μου για τον Σερζ. Είναι αδύνατον να αγαπήσω έτσι ξανά, να αγαπήσω διαφορετικά, να αγαπήσω με αυτή την τελειότητα… Προσεύχομαι για την αγάπη του. (…)«Από τα όνειρά μου, Σερζ, δεν έφυγες ποτέ (…). Η αγάπη μου για σένα είναι παντοτινή».

Τώρα η Μπίρκιν περνάει τον περισσότερο χρόνο ανακαλύπτοντας την παγκόσμια κλασική λογοτεχνία. Οπως μάλιστα είπε στην «Γκάρντιαν» από τα τελευταία βιβλία που έχει διαβάσει είναι οι «Αθλιοι» του Ουγκώ. «Βλέπεις όλα τα κομμάτια του Παρισιού που δεν ήξερες. Μάλλον τα ήξερες αλλά συνειδητοποιείς ότι και αυτοί ζούσαν εκεί».