Χωρίς σχέδιο απέναντι {LF}στην έξαρση της πανδημίας

Την άνοιξη που όντως η πορεία της πανδημίας στην Ελλάδα ήταν πολύ ήπια και αποφύγαμε μια υγειονομική τραγωδία, η κυβέρνηση επιδίωξε – και σε μεγάλο βαθμό τα κατάφερε με τη συνδρομή των ΜΜΕ – να της χρεωθεί η επιτυχία και να την κεφαλαιοποιήσει πολιτικά. Η Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, το προσωπικό του ΕΣΥ, η υπεύθυνη στάση της αντιπολίτευσης, η συνειδητή συμμόρφωση των πολιτών, οι ιδιαιτερότητες της χώρας πήγαν σε δεύτερη μοίρα. Τώρα που η πανδημία επανήλθε δριμύτερη και ζούμε καθημερινά μια ανεξέλεγκτη αύξηση των κρουσμάτων, υπερτονίζεται η έλλειψη ατομικής ευθύνης και υποβαθμίζεται προκλητικά ο ρόλος της κυβέρνησης. Η επιτυχία στην κυβέρνηση, η αποτυχία στους πολίτες!

Προφανώς δεν ισχύει ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Η εξέλιξη μιας παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης είναι πολυπαραγοντική υπόθεση. Η έγκαιρη λήψη μέτρων που περιορίζουν τη διασπορά του ιού έχει κομβική σημασία, αλλά ταυτόχρονα παίζουν καταλυτικό ρόλο το κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον, η διαφάνεια, η επιστημονική ενημέρωση, η διασφάλιση συναινέσεων στην τήρηση των υγειονομικών standards, η επάρκεια του δημόσιου συστήματος Υγείας και, πάνω απ’ όλα, η μεθοδική υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου διαχείρισης της κρίσης. Αυτά ακριβώς είναι που έλλειψαν στη μετά το lockdown περίοδο. Η αυταρέσκεια, η επανάπαυση, η συνεχής υποχωρητικότητα στις πολλαπλές πιέσεις της αγοράς, η υποτίμηση του κινδύνου και η αμεριμνησία που εξέπεμπε η ίδια η κυβέρνηση, η διαρκής έμφαση στην επικοινωνία και όχι στην ουσιαστική προετοιμασία, οι παλινωδίες και οι εξαιρέσεις στο άνοιγμα της οικονομίας και του τουρισμού επηρέασαν την κοινωνική συμπεριφορά και την πορεία των πραγμάτων. Η πιο σημαντική όμως πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης είναι ότι με δικές της πρωτοβουλίες δυναμίτισε το αναγκαίο κλίμα συνεννόησης και συναίνεσης στην κοινωνική και πολιτική ζωή (τοξικότητα στην πολιτική αντιπαράθεση, στοχοποίηση και διαβολή αντιπάλων, εκφοβισμός και διώξεις δικαστικών λειτουργών, νόμος για περιστολή διαδηλώσεων, προκλητική εύνοια φιλικών ΜΜΕ κ.λπ.), χωρίς το οποίο είναι καταδικασμένα σε αποτυχία τα μέτρα δημόσιας Υγείας. Οπως και η πολιτική των απειλών, των προστίμων και της επιβολής.

Τι να κάνουμε λοιπόν; Υπάρχει περιθώριο αντιστροφής της πολύ ανησυχητικής πορείας που έχει πάρει η πανδημία και, ακριβώς λόγω αυτής, η οικονομία και ο τουρισμός;

Η κινδυνολογία και η καταστροφολογία δεν βοηθούν. Ούτε είναι η ώρα του απολογισμού ευθυνών. Τώρα είναι η στιγμή για να «σώσουμε οτιδήποτε αν σώζεται». Με σοβαρό σχέδιο αποτροπής της εκθετικής διασποράς του ιού, με αξιόπιστη εκτίμηση κινδύνου και αναλογικότητα στη λήψη των μέτρων, καλή επιδημιολογική εικόνα και επιτήρηση σε τοπικό επίπεδο, εντατικοποίηση των διαγνωστικών ελέγχων στις «πύλες εισόδου» αλλά και στις εστίες «υπερμετάδοσης» στο εσωτερικό (μέσα μεταφοράς, ξενοδοχεία, εργοστάσια, κέντρα διασκέδασης, υπηρεσίες συναλλαγής με το ευρύ κοινό κ.λπ.). Με παρεμβάσεις «απλόχερης» στήριξης του ΕΣΥ και των υπηρεσιών δημόσιας Υγείας, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της απασχόλησης, του εισοδήματος των εργαζομένων.

Εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν πρόκειται να επενδύσουμε στην αποτυχία της κυβέρνησης, γιατί αυτό θα πλήξει ανεπανόρθωτα την υγεία, την κοινωνία και τη χώρα. Θα ελέγχουμε όμως, θα ασκούμε σκληρή πολιτική κριτική και θα καταθέτουμε προτάσεις θετικής διεξόδου. Αυτός είναι ο δικός μας ρόλος σήμερα. Ας αναλάβει και η κυβέρνηση τις δικές της ευθύνες.

Ο Ανδρέας Ξανθός είναι βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ , πρώην υπουργός Υγείας