Η πρόκληση {LF}και η ευκαιρία

Η χώρα μας πρωτοτυπεί σε πολλά θέματα. Ενα απ’ αυτά είναι οι συζητήσεις περί ανασχηματισμών και πρόωρων εκλογών. Δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο, όπου, ούτε ένα μήνα μετά τις εκλογές, ξεκινάει η συζήτηση περί αυτών των δύο θεμάτων, με πρωτοβουλία άλλες φορές των δημοσιογράφων και άλλες των ίδιων των κυβερνητικών στελεχών.

Ετσι, ο πολυθρύλητος ανασχηματισμός – που συζητιέται από τα Χριστούγεννα – έγινε! Είναι ίσως από τους μικρότερους στην ιστορία των ανασχηματισμών – τουλάχιστον από τη μεταπολίτευση και μετά – οπότε τόσο μελάνι που χύθηκε και τόσες κουβέντες που έγιναν πήγαν χαμένες.

Ο μίνι ανασχηματισμός έγινε με την κυβέρνηση να έχει συμπληρώσει λίγο παραπάνω από ένα χρόνο διακυβέρνησης. Πώς τα πήγε μέχρι τώρα; Το βέβαιο είναι ότι δεν συγκρίνεται καθόλου με την προηγούμενη· είναι σαφώς καλύτερη. Η συγκεκριμένη κυβέρνηση, εκτός από τις μεταρρυθμίσεις που άρχισε να δρομολογεί, ήρθε αντιμέτωπη με δύο πρωτοφανείς καταστάσεις: η μία ήταν η απόπειρα εισβολής μεταναστών στον Εβρο με την ενθάρρυνση της Τουρκίας και η δεύτερη, το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοϊού, με τον εγκλεισμό και τα πρωτοφανή μέτρα που τη συνόδευσαν. Κατά γενική παραδοχή, οι χειρισμοί της και στα δύο αυτά συμβάντα χαρακτηρίστηκαν ως επιτυχημένοι. Από την άλλη, εκτός από κάποιες δευτερεύουσες αστοχίες, δεν υπήρξαν σοβαρές αποτυχίες.

Λένε ότι μια πετυχημένη ομάδα δεν την αλλάζεις· αλλά είναι έτσι; Η διαφορά της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη από άλλες διακυβερνήσεις έγκειται στο ότι είναι έντονα και οργανωμένα πρωθυπουργοκεντρική. Ο Πρωθυπουργός με το επιτελείο του παρακολουθεί τα πάντα και επεμβαίνει όπου χρειάζεται. Και, μέχρι στιγμής, αποδεικνύεται πετυχημένη συνταγή. Γιατί, με δεδομένα το χαμηλό επίπεδο του πολιτικού προσωπικού της χώρας (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) και την αναποτελεσματική δημόσια διοίκηση, μόνο ο ισχυρός κεντρικός έλεγχος μπορεί να φέρει αποτελέσματα.

Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης είναι συνήθως η συμβολική επανεκκίνηση της κυβερνητικής προσπάθειας. Εδώ, με τον χθεσινό ανασχηματισμό, δεν ισχύει αυτό, ούτε μπορεί να δοθεί τέτοιο μήνυμα. Είναι περισσότερο η συνέχιση μιας ανηφορικής – πια – πορείας, με την προσθήκη μερικών ακόμη καλών τεχνοκρατών.

Η νέα κυβέρνηση έχει μπροστά της τεράστιες προκλήσεις. Τρεις είναι αυτές, που ξεχωρίζουν: Η αντιμετώπιση της επόμενης φάσης της πανδημίας του κορωνοϊού, που, αργά ή γρήγορα, θα προκύψει σε άγνωστη έκταση και με απρόβλεπτες συνέπειες. Η διαχείριση της οικονομίας, η οποία πρόκειται να διέλθει από μια νέα κρίση παγκόσμιων διαστάσεων. Ο χειρισμός των τουρκικών προκλήσεων και των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Η δουλειά δεν είναι καθόλου εύκολη. Οι συνηθισμένες συνταγές δεν θα επαρκούν· η δημιουργία εντυπώσεων επίσης. Αν μέχρι τώρα για να προχωρήσει η χώρα χρειαζόταν σχεδιασμός, επιμονή, μεθοδικότητα, πολλή και σκληρή δουλειά, εφεξής θα χρειάζονται επί δέκα. Η κυβέρνηση θα κληθεί να διαχειριστεί μεγάλες και διαφορετικές κρίσεις ταυτόχρονα. Θα κληθεί να κάνει πολλά περισσότερα πράγματα από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση στο παρελθόν. Αυτή είναι η πρόκληση, αυτή και η ευκαιρία της.

Ο Γιώργος Φλέσσας είναι σύμβουλος στρατηγικής