Καλώς επανήλθες, Ποιητά

Ο Νίκος Κοτζιάς είναι γνωστός για το λυρικό ιδίωμα της ποιήσεώς του – παρεμπιπτόντως, τον ξέρουμε και ως υπουργό Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Τσίπρα, αλλά αυτό ας κάνουμε προσπάθεια να το ξεχάσουμε. Στο παρελθόν έχω παραθέσει ένδοξους στίχους του, που συνδυάζουν λυρισμό, έρωτα και επανάσταση. οπως: «Οι εργάτες του Τσε στα ζαχαροκάλαμα της Αβάνας / Το πλάνο τους να γλυκάνουν θέλανε / Και εγώ χωμένος / βαθιά μέσα σου / Ζάχαρη που λιώνει έγινα».

Ουσιαστικά χωρίς άλλη δουλειά το τελευταίο διάστημα, μοιάζει να επιστρέφει πιο συστηματικά στην αγαπημένη του ποίηση, προς το παρόν στέλνοντας στους φίλους του μέιλ με ολόφρεσκα τετράστιχα που κοινοποιεί κάθε πρώτη του μήνα. Ετσι κι αυτή την 1η Αυγούστου, έστειλε το νέο του στιχούργημα:

«Καλό μήνα, αγκαλιά με το φεγγάρι, / καβάλα με το κύμα, με καρδιά ζεστή, / υπερασπιζόμαστε τις θάλασσες και τα δίκαιά μας / ενάντια στον ενδοτισμό και τους υποταγμένους».

Ω, ο αγαπημένος ποιητής φαίνεται ότι κάνει τη μεγάλη στροφή στην καριέρα του. Αφήνει πίσω του τον λυρισμό και προσχωρεί στην επική δημιουργία. Ενας νέος Ομηρος ανατέλλει. Χαρίστε του, παλιοενδοτικοί προσκυνημένοι, έναν πόλεμο για να μεγαλουργήσει.