Ομάδα μιας (αλλά καλής) χρήσεως…

Οσα ξέρει ο νοικοκύρης, δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος, η αλήθεια να λέγεται…

Εγραφα και τις προάλλες εδώ για τον συνωστισμό των βετεράνων που παρατηρείται στο ρόστερ της ΑΕΚ και προφανώς έρχεται σε αντίθεση με τον πρότερο διακηρυγμένο στόχο της εμπιστοσύνης σε νέους, ταλαντούχους και πολλά υποσχόμενους παίκτες…

Ξα τους, που λέμε και στην Κρήτη!

Προφανώς ο Μάκης Αγγελόπουλος και ο Ηλίας Παπαθεοδώρου περισυλλέγοντας ένα τσούρμο από βετεράνους δεν αποφάσισαν ξαφνικά να ανοίξουν (με το συμπάθιο κιόλας για την έκφραση) κάποιο μπασκετικό… ΚΑΠΗ!

«Ο νέος είναι ωραίος, αλλά και ο παλιός είναι αλλιώς», πολλώ δε μάλλον όταν σε αυτή τη (δεύτερη) συνομοταξία καταχωρίζονται παίκτες με κλάση, εμπειρία και προσωπικότητα που έχουν αποδειχθεί κιόλας γερά σκαριά.

Στη νέα σεζόν, μέσα στην αβεβαιότητα και στην αγωνία, η ΑΕΚ είναι η μόνη ομάδα που σημαδεύει τέσσερις στόχους: τους τρεις συνηθισμένους (Basket League, Κύπελλο Ελλάδος, Βasketball Champions League) και έναν τέταρτο σαν… κάβα και εκ μεταφοράς από την περασμένη άνοιξη: το Final 8 του ΒCL που δεν αποκλείεται κιόλας να διεξαχθεί στο ΟΑΚΑ.

Σε αυτό το πνεύμα και στο πλαίσιο του αντίστοιχου σχεδίου εμπίπτει και η μεταγραφή του Ματ Λοτζέσκι, ο οποίος έκλεισε πριν από πέντε ημέρες τα 35 χρόνια του και θα γράψει ιστορία ως μόλις ο δεύτερος ξένος (μετά τον Αριαν Κόμαζετς) που θα έχει περάσει απ’ όλο το παλιό ΠΟΚ, χώρια ότι θα πλησιάσει έτι περαιτέρω τον Μάικ Μπατίστ εγγράφοντας την έβδομη σεζόν του στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Το «βελούδινο σφυρί» μπορεί κάποια στιγμή να μη βάραγε δυνατά (λόγω τραυματισμών) αλλά δεν παύει να αποτελεί ένα εργαλείο που μπορεί να κάνει μπόλικες δουλειές. Συν τοις άλλοις είναι ένας ήσυχος οικογενειάρχης, με καλό χαρακτήρα και προφανώς κουμπώνει στο σχέδιο διατήρησης μιας ομάδας με καλές διαπροσωπικές σχέσεις και ισχυρούς δεσμούς…

Σε κάθε περίπτωση το πόσο ανθεκτική, ανταγωνιστική και επιτυχημένη θα είναι αυτή η… σιτεμένη και κατά το μάλλον ή ήττον «ομάδα μιας χρήσεως» θα φανεί στην πράξη και όχι στη θεωρία…