Ο Γιάννης είπε το προφανές

«Τόλμησε» ο Γιάννης Αντετοκούνμπο να εκφέρει άποψη για τη χώρα του, στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε, και οι αντιδράσεις δεν άργησαν. Οπως ήταν μάλλον αναμενόμενο, γράφτηκαν και ακούστηκαν απόψεις όπως «Ελληνας δεν γίνεσαι, γεννιέσαι» και φυσικά (διότι δεν είμαστε και τίποτα ρατσιστές) το πολύ γνωστό «ναι μεν, αλλά». Στο «αλλά» χώρεσαν πολλές παρατηρήσεις, ερωτήσεις αλλά κυρίως ανακρίβειες, προκειμένου να απαντηθούν κάποιες από τις τοποθετήσεις του Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Δεν έχει νόημα να κάνουμε λίστα, έχει όμως σημασία να αναρωτηθούμε γιατί η ελληνική κοινωνία έχει δυσανεξία στην κριτική, ειδικά από κάποιον που δεν είναι «δικός της», που έχει γεννηθεί, μεγαλώσει και ζήσει όπως οι περισσότεροι έλληνες πολίτες.

Αμα δεν είσαι δηλαδή «δικός μας», είσαι «άλλος». Ομως τι είναι αυτό που κάνει τον Γιάννη Αντετοκούνμπο «άλλο»; Μήπως επειδή «δεν έχει ελληνικό αίμα», αφού οι γονείς του πράγματι ήρθαν από αλλού; Μήπως επειδή έχει άλλο χρώμα αφού η καταγωγή του είναι από την Αφρική; Μήπως επειδή πλέον δεν ζει στην Ελλάδα και έχει μια εξαιρετικά επιτυχημένη καριέρα στις ΗΠΑ;

Αυτοί που έσπευσαν να αντιδράσουν μιλούν στο όνομα μιας «κυριαρχίας» η οποία βασίζεται στην ψευδαίσθηση της απευθείας σύνδεσής τους (μέσω αίματος κιόλας) με το αρχαιοελληνικό ένδοξο παρελθόν και επομένως δεν αναγνωρίζουν στον Γιάννη Αντετοκούνμπο το δικαίωμα να εκφράσει άποψη, ακόμα και αν έχει αποθεωθεί στις συνειδήσεις των Ελλήνων για το ταλέντο του και τη σκληρή εργασία που έχει κάνει για να φτάσει εκεί όπου έχει φτάσει. Για όλους αυτούς που αντιδρούν, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο πάντα θα χρωστάει στη χώρα που τον «δέχθηκε» – ή μήπως τον «ανέχθηκε»;

Λόγω των αντιδράσεων αυτών, ξεκίνησε άλλη μία συζήτηση για το εάν οι Ελληνες είμαστε ρατσιστές και προφανώς δεν μπορεί να δοθεί μία και μόνη απάντηση για όλους. Ο ρατσισμός έχει πολλές μορφές. Αλλες φορές είναι ορατός, άμεσος και επιθετικός και άλλες φορές είναι υφέρπων που κρύβεται στο «αλλά» και εκφράζεται με φθόνο, απογοήτευση και συγκατάβαση, επομένως υποτίμηση για τον «άλλο». Αρα ο Γιάννης δεν «αναγνώρισε πόσο τυχερός είναι που γεννήθηκε στην Ελλάδα», την κακολογεί και δεν μιλάει για τη «μεγαλοψυχία» της που τον «αποδέχτηκε», πού θα ήταν άραγε εάν δεν τον είχε βοηθήσει η Ελλάδα. Θα χρωστάει πάντα.

Εκτός από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος που ενώ δεν έχει το εξαιρετικό ταλέντο του, αυτό που τον κάνει να ξεχωρίζει παγκόσμια, προσδοκά πάντως και περιμένει την ευκαιρία του να ζήσει, να «επενδύσει» και να πετύχει στην Ελλάδα, άνθρωποι που μας προσφέρουν πολλά και σημαντικά.

Και για να τελειώνουμε, μήπως ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν είπε την αλήθεια; Μήπως η Ελλάδα δεν καταδικάστηκε για εμπορία ανθρώπων και καταναγκαστική εργασία στη Μανωλάδα;

Σε μια χώρα όπου η πλειονότητα θεωρεί ότι Ελληνας είσαι μόνο λόγω αίματος και θρησκείας και όπου αποκλείονται από την ελληνικότητα ολόκληρες ομάδες συμπολιτών μας (έλληνες Ρομά, έλληνες μουσουλμάνοι), ο Αντετοκούνμπο είπε το προφανές.

Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης είναι γενικός γραμματέας της Ενωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου