«Φύσις πικρή φαύλισι…»

Οι γνήσιοι οικολόγοι είναι ως επί το πλείστον άτομα με διορατικότητα, βαθιά  φιλοσοφημένα, πνεύματα ανήσυχα, που έβλεπαν την απληστία του κέρδους να παρασύρει στο διάβα της τα πάντα. Να καταστρέφει δάση, ρεματιές και στη θέση τους να μπαζώνει, να κτίζει τερατώδη κτίρια. Να μολύνει λίμνες, ποτάμια, πηγές. Να μετατρέπει τις ατέλειωτες ομορφιές μιας χώρας σε απέραντο σκουπιδότοπο. Με τις ευλογίες των κρατούντων στις πόλεις και στα χωριά. Με τα αυθαίρετα να αλλοιώνουν την αισθητική του χώρου και να μετατρέπουν  την περιοχή σε «πέτρες ατάκτως ερριμμένες». Χωρίς κανέναν σεβασμό στη μητέρα γη και τους ενοίκους της.

Οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες έχουν διασώσει μεγάλα τμήματα του φυσικού περιβάλλοντος. Τα έχουν διατηρήσει αλώβητα για να τα χαίρονται όλοι. Μικροί και μεγάλοι. Στη χώρα μας, στους καλούς καιρούς, όταν το χρήμα έρρεε άφθονο και προσφερόταν για αναδασώσεις, αναπλάσεις, για κάθε είδους αισθητικές, πολιτισμικές παρεμβάσεις αναβάθμισης, τα κονδύλια διοχετεύθηκαν  για πλουτισμό παράνομο. Κυρίως σε ΜΚΟ που εκμεταλλεύθηκαν την αγωνία των πολιτών για να πλουτίσουν και να πολιτευθούν…

Σε όλη αυτή την καταιγίδα προσπάθησαν να αντιδράσουν αρκετοί συνειδητοί πολίτες και φορείς. Σύμμαχο  στην προσπάθεια αυτή είχαν και το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Ε΄ τμήμα του, στο οποίο προήδρευε και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου, το οποίο δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να εφαρμόζει το άρθρο του Συντάγματος, υπενθυμίζοντας ότι «το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον αποτελεί υποχρέωση του κράτους και δικαίωμα του καθενός. Επίσης ότι για τη διαφύλαξή του το κράτος έχει υποχρέωση να λαμβάνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας».

Οι προτεραιότητες πλέον της κοινωνίας είναι άλλες. Ετσι το πελατειακό κράτος βρίσκει την ευκαιρία, στο όνομα της ανάπτυξης, να διαστρεβλώνει, να παραποιεί το Σύνταγμα. Η Γαία όμως εκδικείται, όπως κάθε ζωντανός οργανισμός. Σε ένα συνέδριο στο Αμστερνταμ το 2001 περισσότεροι από χίλιοι αντιπρόσωποι των τεσσάρων σημαντικών οργανώσεων που ασχολούνται με τις παγκόσμιες μεταβολές υπέγραψαν μια διακήρυξη στην πρώτη παράγραφο της οποίας δηλωνόταν: «Το σύστημα της Γης συμπεριφέρεται ως ένα ενιαίο αυτορρυθμιζόμενο σύστημα, που αποτελείται από φυσικά, χημικά, βιολογικά και ανθρώπινα στοιχεία! Αποτελεί μια οντότητα».

Ομως τα συμφέροντα υπερκαλύπτουν, σκεπάζουν, καλύπτουν ερμητικά τα μάτια της κοινωνίας και απορρίπτουν τις σκέψεις για περιορισμό των ρύπων. Πρωτοστατούν οι ΗΠΑ, Ινδία, Κίνα, οι χώρες που παράγουν πλούτο με μεροκάματα του τρόμου, προσπαθώντας να τα επιβάλουν και σε εμάς. Εναν πλούτο που οι λίγοι απολαμβάνουν σε βάρος των πολλών.

Ο καθένας από τη δική του μεριά να εμπνευστεί και να εμπνεύσει τους γύρω του, για την αρμονία, την ισορροπία, που η Γη απαιτεί προκειμένου κι αυτή να μας προστατεύσει. Αλλως θα ‘ρθει η στιγμή που η εκδίκηση της Γαίας θα είναι τρομερή, χωρίς έλεος. Και θα δώσει τέλος στην κρίση με έναν μοναδικό, ίσως και καταλυτικό τρόπο.

Ο Δημήτρης Χ. Παξινός είναι πρώην πρόεδρος του ΔΣΑ