Συνεχής λεηλασία και «δήμευση» περιουσίας και ιδιοκτησίας!

Σ’ ένα Υπουργικό Συμβούλιο του 1976, ο τότε πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής ζήτησε από τον τότε υπουργό Συντονισμού Παναγιώτη Παπαληγούρα, τον τότε υπουργό Οικονομικών Νικόλαο Δεβλέτογλου και από το οικονομικό επιτελείο γενικά να κάνουν προτάσεις για την αύξηση των δημόσιων εσόδων. Τότε έπεσαν πολλές συνήθεις προτάσεις, όπως «έκτακτη εισφορά», αύξηση συντελεστών φορολογίας εισοδήματος και κατανάλωσης, οι οποίες εκνεύρισαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, διότι καμία δεν ήταν «πρωτότυπη», όπως είπε, και κυρίως διότι επιβάρυναν άμεσα και προκλητικά τους έλληνες πολίτες. Θυμάμαι ότι για το περιστατικό αυτό μου έλεγαν τότε ότι ο Καραμανλής περίμενε μια πρόταση που να μη γινόταν άμεσα αντιληπτή και δεν θα επιβάρυνε σημαντικά τους καταναλωτές. Και τότε έπεσε στο τραπέζι η πρόταση να μειωθούν τα τεμάχια πυρείων στα κυτία που παρήγε ιδιωτική βιομηχανία για λογαριασμό του κράτους, δηλαδή του Ελληνικού Μονοπωλίου. Υπενθυμίζω ότι, όπως προκύπτει από τη σχετική σύμβαση, η βιομηχανία αυτή παρήγε 150.000.000 κυτία (κουτιά), που περιείχαν 50 πυρεία με βιομηχανικό κέρδος 16%!

Το περιστατικό αυτό επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια από τη σύμβαση που υπεγράφη τον Αύγουστο του 1976 με την ιδιωτική αυτή βιομηχανία, η οποία αναφέρει ότι, πράγματι, υποχρεώθηκε να παράγει δύο τύπους κυτίων, δηλαδή τον τύπο Α’ με περίπου 50 (δηλαδή επέτρεπε να ήταν και… λειψά!) πυρεία και τον τύπο Β’ με… περίπου 40 πυρεία που είχαν όμως την ίδια… τιμή, δηλαδή 0,463549 δραχμές! Από μια μελέτη που έγινε τότε η πρόταση αυτή εξασφάλιζε στο Δημόσιο σημαντικά ποσά «χωρίς γάτα και ζημιά»!

Αυτό το περιστατικό μού θύμισε η προηγούμενη και η νέα απόφαση της κυβέρνησης για μείωση κατά 40% των ενοικίων που πληρώνουν πληττόμενοι από την πανδημία, γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια τη συνταγματική διάταξη για προστασία της ιδιοκτησίας και περιουσίας. Το ίδιο έκαναν κυρίως μετά το 1979 όλες οι μετέπειτα ελληνικές κυβερνήσεις «χωρίς ντροπή, χωρίς αιδώ», αλλά και χωρίς καμία οικονομική λογική, εκτός από εκείνη που εξασφάλιζε πρόσκαιρα έσοδα, αφού έτσι λεηλατούνταν ελληνικά νοικοκυριά, επιχειρήσεις και οικονομία. Υπενθυμίζω, για του λόγου το αληθές, και μερικές άλλες τέτοιες αντιοικονομικές, αντιαναπτυξιακές και αντικοινωνικές επιθέσεις στην περιουσία των ελληνικών νοικοκυριών:

– Συνεχείς αποφάσεις για επιβολή «έκτακτης εισφοράς» για τον «γάμο του Καραγκιόζη»!

– Συνεχής αύξηση της επιβάρυνσης της κατοικίας με δεκάδες νόμους και αποφάσεις που θυμίζουν μια οιονεί «δήμευση» της ιδιοκτησίας!

– Τετραπλό αντισυνταγματικό χτύπημα το 2012 των συντάξεων και του οικογενειακού εισοδήματος, διότι «έτσι άρεσε» στην τότε κυβέρνηση.

– Την ίδια χρονιά έγινε η μεγαλύτερη λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας με το κούρεμά της (PSI), με την οποία εξασφαλίστηκαν περίπου 140 δισ. ευρώ, από τα οποία μόνο 51 δισ. πήγαν σε μείωση, τάχα, του δημόσιου χρέους…