Για τον Δημήτρη Λιωνή

Προχθές, Τρίτη 14 Ιουλίου, έφυγε από τη ζωή εντελώς ξαφνικά, σε ηλικία 65 ετών, ο συνθέτης Δημήτρης Λιωνής, ένα από τα πιο γνωστά και πολύ αγαπητά πρόσωπα της ελληνικής μουσικής. Εκτός από τη συνθετική του δημιουργία, διακρίθηκε ιδιαίτερα και για το διδακτικό του έργο. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε πιάνο με τον Αλεξ Τουρνάισσεν, Ανώτερα Θεωρητικά με τον Μιλτιάδη Κουτούγκο και Σύνθεση με τους Γιάννη Ιωαννίδη και Χάρη Ξανθουδάκη, επίσης Βυζαντινή μουσική με τους Σίμωνα Καρά και Λυκούργο Αγγελόπουλο. Συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές Σύνθεσης στη Μουσική Ακαδημία Βελιγραδίου και παρακολούθησε σεμινάρια ηλεκτρονικής και σύγχρονης μουσικής στη Γαλλία και στην Ελλάδα. Ασχολήθηκε με τη μεσαιωνική, αναγεννησιακή και μπαρόκ μουσική και ήταν ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος «Εργαστήρι Παλιάς Μουσικής». Από το 1976 συνεργάστηκε με το Γ’ Πρόγραμμα της ΕΡΑ ως παραγωγός εκπομπών με θέμα κυρίως τη μουσική του Μεσαίωνα.

Το συνθετικό του έργο περιλαμβάνει κύκλους τραγουδιών για φωνή και ορχήστρα σε ποίηση D.H. Lawrence και Eluard, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, έργα για σόλο όργανα, για μεικτή χορωδία σε ποίηση Εμπειρίκου, ηλεκτρονική μουσική, καθώς και μουσική για παιδικό θέατρο και κουκλοθέατρο. Εργα του έχουν παιχτεί σε συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και έχουν επίσης παρουσιαστεί από την ΕΡΑ. Αν και τα έργα του δεν είναι πολυάριθμα, διακρίθηκαν και αγαπήθηκαν ιδιαίτερα για την τέχνη της γραφής τους, τη θαυμάσια αρμονία και ενορχήστρωση, το λεπτοδουλεμένο και προσωπικό ύφος. Δίδαξε από πολύ νέος για πάνω από σαράντα χρόνια θεωρητικά της μουσικής, κυρίως ανώτερα θεωρητικά, στα ωδεία Athenaeum, Παναρμόνιον κ.ά., όπως και στο Δημοτικό Ωδείο Αργους. Είχε εξαιρετική φήμη ως καθηγητής, για την ποιότητα, την αισθητική αλλά και την αφοσίωση της διδασκαλίας του, ενώ μεταξύ του πλήθους των μαθητών του συγκαταλέγονται πάρα πολλοί γνωστοί έλληνες μουσικοί. Είναι γνωστό το πόσο συχνά ξεχνιόταν διδάσκοντας, χωρίς να υπολογίζει τον χρόνο, φεύγοντας από το Ωδείο τελευταίος. Πάντα χαμογελαστός, ακούραστος, ευγενικός, σταθερός, υπομονετικός αλλά και απαιτητικός, με το χάρισμα επίσης να ακούει και να αφουγκράζεται, υπήρξε για όλους όχι μόνο δάσκαλος και συνάδελφος, αλλά πραγματικός φίλος. Η μουσική μας ζωή έχασε απροσδόκητα έναν σπουδαίο, πραγματικά μοναδικό μουσικό, που αφήνει πίσω του όχι μόνο τη συνθετική του δημιουργία αλλά και την ξεχωριστά μεγάλη συνέχεια των μαθητών του.

Ο Νίκος Χριστοδούλου είναι διευθυντής ορχήστρας – συνθέτης.