Επιστρέφει στο 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ

Η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία δεν προσφέρεται για αντιθέσεις τύπου Πολιτικής Γραμματείας. Οι βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης μπορεί να έχουν κατά καιρούς τη συνήθη γκρίνια πως δεν είναι μέτοχοι αποφάσεων, από τις εκλογές όμως του 2019 είναι ένα σχεδόν ομογενοποιημένο σχήμα που ελέγχεται από τον Αλέξη Τσίπρα. Και στην ΚΟ του κόμματος το απόγευμα της Τρίτης, το κλίμα στη Βουλή μετά την ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν «μπετόν αρμέ» από όλους – μπροστά στην καταιγίδα Καλογρίτσα – Μιωνή που χτυπάει από μέρες την Κουμουνδούρου.

Γιατί ο Τσίπρας στον ένα χρόνο διακυβέρνησης της ΝΔ, βγήκε τόσο επιθετικά και με όρους ασπίδας στις ημέρες της διακυβέρνησής του; Οι παράγοντες του χώρου που ξέρουν πρόσωπα και πράγματα το ερμηνεύουν απλά: Ας θυμίσουμε πως νωρίτερα, την Τρίτη, ο Πρωθυπουργός σε συνέντευξή του είχε ζητήσει την αποπομπή του Νίκου Παππά με αφορμή τις αποκαλύψεις Καλογρίτσα αλλά και τις κασέτες Μιωνή. Θα ήταν απίθανο, λοιπόν, ο Αλέξης Τσίπρας να έδινε έστω και εμμέσως την εικόνα αδειάσματος στον πρώην υπουργό του, απόγευμα Τρίτης στην ΚΟ του κόμματος – που επίσης δεν ήταν προγραμματισμένη αλλά αποφασίστηκε σε πρωινό καφέ με στελέχη του την περασμένη Δευτέρα.

ΣΚΛΗΡΟ ΡΟΚ. Για όσους βρέθηκαν στην Ολομέλεια της Βουλής, η ομιλία περίπου 35 λεπτών του Αλέξη Τσίπρα, ήταν μια ομιλία που αποδομούσε το ένα έτος Μητσοτάκη αλλά και είχε ριζοσπαστικές αιχμές, που παρέπεμπαν σε σκληρό ροκ και σε άνοιγμα των τακτικών το επόμενο διάστημα (η αναφορά στην επιστροφή στα κινήματα έκανε αίσθηση).

Οι εκ νέου εχθροπραξίες του ΣΥΡΙΖΑ με το Κίνημα Αλλαγής με αφορμή τον Νίκο Παππά αλλά και η θετική στάση της Χαριλάου Τρικούπη στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις δίνει τον χώρο στο κόμμα της Κουμουνδούρου να κάνει ένα κλικ αριστερά και να φρενάρει κάθε ρητορική κεντρώων ανοιγμάτων. Ακόμη και εσωτερικά, οι υποστηρικτές προγραμματικών συμπλεύσεων με το Κίνημα Αλλαγής (όπως πρόσφατα τα 8 μέλη του ΠΣ της Προοδευτικής Συμμαχίας), δεν είναι εύκολο τώρα να επιμείνουν σε άνοιγμα στη Χαριλάου Τρικούπη. Ενισχύεται τώρα η μοναχική πολιτική πορεία ταυτοτικού τύπου και το προμνημονιακό άρωμα.

Από την άλλη είναι τέτοια η υφή του ΣΥΡΙΖΑ πολιτικά και ιστορικά, που θα ήταν απίθανο ο πρόεδρός του να προσεταιριστεί την επιχειρηματολογία των αντιπάλων του, για στενούς του συνεργάτες, ακόμη και αν προοπτικά στο μυαλό του έχει μια πλήρη ανανέωση του επιτελείου του ή ένα επιτελικό νέο κονκλάβιο που θα ενσωματώνει όλες τις τάσεις του νέου του κόμματος που όμως δεν θα αποσυνδέεται και από τον στενό του πυρήνα. Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα σηματοδοτεί μια επιστροφή στο αντιπολιτευτικό παρελθόν. Με σκληρή ρητορική για την κυβέρνηση (με συνεχείς αναφορές στη δεξιά της σύσταση), αναδρομή στις ημέρες Μητσοτάκη και την καταστολή τύπου περίπτωση του σκηνοθέτη Δημήτρη Ινδαρέ και μια νέα συμπύκνωση της τρέχουσας στρατηγικής του με τη φράση «δεν πάει άλλο».

ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. Ούτε λόγος για συναίνεση ακόμη και σε πεδία που ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κινείται προσεκτικά όπως τα ελληνοτουρκικά. Το επόμενο διάστημα η επιχειρηματολογία ΣΥΡΙΖΑ πως η κυβέρνηση φέρνει εκ νέου τη χώρα σε μνημόνια αλλά και η ετοιμότητα για κάθε λογής αιφνιδιασμό θα είναι τα κεντρικά στοιχεία του κόμματος. Μέχρι τώρα οι εκλογές ήταν σενάριο που θεωρούσαν υπαρκτό στελέχη όπως ο Νίκος Βούτσης. Τώρα το ασπάζεται ως πιθανό και ο Τσίπρας. Ακόμη και το 3ο συνέδριο και οι μεταβολές του κόμματος θα περνάνε από την αντιπαράθεση πια με την κυβερνώσα παράταξη και την επιχειρούμενη ηγεμονία της στα κοινωνικά στρώματα. Η μάχη θα είναι σφοδρή και με στοιχεία ιδεολογίας.