Αγιος

Να το επαναλάβουμε για να μην ξεχνιόμαστε. Πέρυσι τέτοια μέρα δεν είχαμε εκλογές. Αγιο είχαμε.

Αν δεν είχε φροντίσει ο Αγιος, θα αντιμετωπίζαμε τον κορωνοϊό, τους Τούρκους, τους μετανάστες ή την οικονομική κρίση με τον Πολάκη, τον Παππά, τον Παπαγγελόπουλο, τον Κοτζιά, τον Ραγκούση και τα άλλα παιδιά.

Αγριο πράγμα.

Οχι πως η κυβέρνηση που προέκυψε χάρη στον Αγιο είναι απαραιτήτως «η τιμιωτέρα των Χερουβίμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ».

Εχει κι αυτή προτερήματα και αδυναμίες. Αποτελείται από ικανούς και ανίκανους. Κάνει σωστά και λάθη.

Αλλά είναι μια κανονική κυβέρνηση. Και πριν αποφασίσουμε αν είναι καλή ή κακή, πρέπει να συμφωνήσουμε ότι ο τόπος χρειαζόταν καταρχήν μια κυβέρνηση κανονική.

Μια κυβέρνηση δηλαδή που δεν θα δηλώνει «μαγαζί» ή «Λευκός Οίκος». Που δεν θα στήνει δουλειές, διώξεις και κανάλια. Που δεν θα εχθρεύεται ολόκληρα τμήματα της κοινωνίας. Που δεν θα αποπνέει φανατισμό και μνησικακία.

Που θα πολιτεύεται αδογμάτιστα και με σωφροσύνη. Που θα είναι (κατά την ανεκπλήρωτη εξαγγελία Τσίπρα) «κάθε λέξη του Συντάγματος».

Μια κυβέρνηση που θα εμπεδώνει ένα αίσθημα ασφάλειας, εμπιστοσύνης, λογικής και μετριοπάθειας.

Αυτή είναι η πραγματική δύναμη του Μητσοτάκη. Οτι για ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας προσωποποίησε την επιστροφή στην εύλογη κανονικότητα. Το κλείσιμο δηλαδή μιας παρένθεσης την οποία η πλειονότητα βίωσε τραυματικά.

Οσο λοιπόνη προηγούμενη διακυβέρνηση παραμένει ζωντανή στις μνήμες των ανθρώπων, όσο η σημερινή κυβέρνηση και η σημερινή αντιπολίτευση δικαιώνουν την απαίτηση «να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ», η σύγκριση θα αποβαίνει υπέρ του σημερινού Πρωθυπουργού.

Θα παρουσιάζεταικαλύτερος του προηγούμενου.

Ολα όμωςστην πολιτική έχουν ημερομηνία λήξης, το ίδιο και η σύγκριση του Μητσοτάκη με τον Τσίπρα.

Κάποια στιγμήη σημερινή κυβέρνηση δεν θα κριθεί μέσα από την αποτυχία των άλλων, ούτε επειδή έδιωξε τους άλλους, αλλά αν υπηρετεί ένα πειστικό σχέδιο προς όφελος της χώρας.

Τα πράγματα λοιπόν αναπόφευκτα θα δυσκολέψουν. Η έπαρση δεν θα θεωρείται πλέον «γιγάντωση» και η αυταρέσκεια δεν θα υποδύεται πάντα την υπεροχή. Η υπεροψία θα φάει σφαλιάρες. Και το αμπαλάζ θα τσαλακωθεί.

Ούτως ή άλλως, η σημερινή κυβέρνηση είναι ένα one man show. Ο μοναδικός πρωταγωνιστής χρειάζεται αστείρευτο ταλέντο για να μην κουράσει και πολλούς Αγίους για να μη λαθέψει.

Τότε θα μετρήσουμε πραγματικά τον Μητσοτάκη.

Οχι όμωςμε τα μέτρα του Τσίπρα. Αλλά με τα μέτρα του ίδιου του Μητσοτάκη.

Και δεν νομίζω κάποιος Αγιος να βάλει πάλι το χέρι του.