Το «μαγαζί» λάφυρο

Πώς στήθηκε και λειτούργησε ένας τόσο εκτεταμένος παρακρατικός μηχανισμός, κατά την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Δεν τον είχε αντιληφθεί κανείς ή όσα τώρα αποκαλύπτονται είναι μόνο η ορατή πλευρά ενός οργανωμένου συστήματος διαφθοράς; Νομίζω ότι τα πράγματα φαίνονται πλέον ξεκάθαρα. Οταν η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην εξουσία το 2015, αντιλήφθηκε το κράτος ως «μαγαζί» και τη λειτουργία του ως λάφυρο. Από την πρώτη στιγμή επιχείρησαν να χειραγωγήσουν τους θεσμούς, να καθυποτάξουν τη Δικαιοσύνη, να «ελέγξουν τους αρμούς της εξουσίας», να αλλοιώσουν τις δομές του πολιτεύματος και να φτιάξουν καθεστώς. Γιατί απορούμε σήμερα με τις αποκαλύψεις των καταγραφών Μιωνή και διερωτώμεθα αν και τι από όλα αυτά γνώριζε ο κ. Τσίπρας; Μήπως ξεχάσαμε ότι ο υπουργός Παππάς, από την πρώτη στιγμή της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, επεδίωξε να ελέγξει το ΕΣΡ, να οδηγήσει σε ασφυξία εφημερίδες και κανάλια που θεωρούσε «εχθρικά», να κατασκευάσει νέο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο με στημένους επιχειρηματίες; Μήπως δεν θυμόμαστε το ανήθικο πάρτι δισεκατομμυρίων στη διαχείριση του Προσφυγικού και τις καταγγελίες σε ευρωπαϊκά όργανα για παράνομο πλουτισμό «ημετέρων»; Μήπως δεν υπήρξε ποτέ ο υπουργός Καμμένος που έστελνε μηνύματα σε ισοβίτη κρατούμενο και έδινε μεταμεσονύκτιες εντολές σε δικαστική λειτουργό για τη λήψη καταθέσεων; Μήπως ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός δεν προανήγγελλε από το βήμα της Βουλής ποινικές διώξεις εναντίον των πολιτικών αντιπάλων του, με τον υπουργό του Παπαγγελόπουλο να ελέγχεται σήμερα για το συνεχώς αποκαλυπτόμενο παραδικαστικό κύκλωμα στη σκευωρία Novartis, με κατασκευή στοιχείων και καταθέσεων δήθεν «μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος», με εκβιασμούς και πιέσεις σε δικαστικούς λειτουργούς και μάρτυρες; Μήπως δεν επαίρεται ακόμα ο υπουργός Πολάκης για την προτροπή του να στείλουν 5-6 αντιπάλους τους στη φυλακή για να ελέγξουν πραγματικά την εξουσία; Μήπως οι καταγγελίες για τις δοσοληψίες Πετσίτη, συνεργάτη του υπουργού Παππά, με το κύκλωμα ροής χρήματος από τη Βενεζουέλα δεν ερευνώνται ακόμα από τη Δικαιοσύνη; Μήπως, τέλος, δεν ήταν σε γνώση του πρ. πρωθυπουργού κ. Τσίπρα και του πρ. προέδρου της Βουλής κ. Βούτση η έρευνα της ΕΥΠ για εμπλοκή πολιτικών, επιχειρηματιών και επίορκων αστυνομικών σε κύκλωμα του βαθέος υποκόσμου;

Ολα τα παραπάνω ήταν γνωστά, τα περισσότερα είχαν καταγγελθεί δημόσια στη Βουλή, ενώ ο κ. Τσίπρας υιοθετούσε σταθερά και υπερασπιζόταν πάντα τις ενέργειες των στελεχών της κυβέρνησής του. Το μόνο νεότερο που μάθαμε από τις αποκαλυπτικές συνομιλίες Παππά – Μιωνή είναι ότι στο «μαγαζί», κάποιοι είχαν και τη δική τους ατζέντα και «έβγαζαν πολλά λεφτά», έκαναν outsourcing δουλειές και ότι με περισσή ευκολία κάποιοι άλλοι μπορούσαν να υποδείξουν στην Εισαγγελέα Διαφθοράς την κατεύθυνση των ερευνών της ή να ζητήσουν, ως αντάλλαγμα ύποπτων διευθετήσεων, να «δοθούν» καταθέσεις που θα εμπλέκουν την κυρία Γκραμπόφσκι, σύζυγο του νυν Πρωθυπουργού.

Αυτός είναι ο ορισμός του παρακρατικού μηχανισμού που με πρακτικές διαφθοράς ελέγχει τη λειτουργία του επίσημου κράτους και το καθιστά «μαγαζί» λάφυρο. Αυτός όμως είναι ταυτόχρονα και ορισμός της συνταγματικής εκτροπής και παραβίασης των αρχών και κανόνων της Δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης, όπου πολιτειακοί παράγοντες – όπως ο πρώην πρωθυπουργός κ. Τσίπρας (αλλά και άλλοι) – γνώριζαν την ύπαρξη του παρακρατικού μηχανισμού, ανέχονταν την παράνομη δράση του κι αν χρειαζόταν την κάλυπταν πολιτικά. Την ποινικοποίηση της πολιτικής δεν την θέλει κανένας, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες κρίσης. Αλλά, στη Δημοκρατία δεν μπορούν να υπάρχουν σκιές, ούτε να προσποιούμεθα ότι δεν έγινε τίποτα. Είναι ανάγκη να διερευνηθούν οι ενδεχόμενες πολιτικές και ποινικές ευθύνες για την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με μία συλλογική και ιστορική αυτοσυνειδησία: Ποτέ ξανά παρακράτος.

Ο Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, πρ. υφυπουργός