Λαϊκιστές εναντίον δημοσιογραφίας

Η πρώτη έπειτα από καιρό προεκλογική ομιλία του Ντόναλντ Τραμπ στην Τάλσα της Οκλαχόμα ήταν επιτηδευμένα προκλητική. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, που έχει πληγεί από τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε την πανδημία αλλά και από τα γεγονότα που ακολούθησαν τον φόνο του Τζορτζ Φλόιντ, κατέβηκε στο τερέν με ριζοσπαστική ατζέντα: απαξίωσε τον Δημοκρατικό υποψήφιο Τζο Μπάιντεν, έκανε ρατσιστικά αστεία, εξήγγειλε νέους περιορισμούς στη χορήγηση βίζας. Αλλά, κυρίως, προσέβαλλε κάθε τρεις και λίγο τους επαγγελματίες δημοσιογράφους που κάλυπταν τη συγκέντρωση και τα ΜΜΕ που εκπροσωπούσαν. Τους έδειχνε στο βάθος της αίθουσας, τους «στόλιζε» με απρέπειες, είπε ότι αυτοί φταίνε για τη μειωμένη προσέλευση οπαδών του, κατηγόρησε ότι δεν πρόβαλλαν την εκδήλωση κι ότι τρομοκρατούν τους πολίτες. Δεν είναι η πρώτη φορά, ο Τύπος για τον Τραμπ είναι κόκκινο πανί, όπως είναι και για όλους τους δεξιούς λαϊκιστές, από τον Μπολσονάρου μέχρι τον Ορμπαν.

Κατά σύμπτωση, όμως, ο Τύπος δεν είναι εχθρός μόνο του δεξιού λαϊκισμού. Ο αριστερός λαϊκισμός αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο την πληροφόρηση. Κατά σύμπτωση, πριν από τη νέα επίθεση του Τραμπ στα ΜΜΕ και στους εργαζόμενους σ’ αυτά, είχε συντονίσει τη δική του ανάλογη επίθεση ο ΣΥΡΙΖΑ. Το δυσφημιστικό σποτ που κυκλοφόρησε, με μια δημοσιογράφο η οποία κλιμακώνει το γλείψιμο προς τον Πρωθυπουργό όσο αυξάνονται τα χαρτονομίσματα που βρέχει, έχει ακριβώς την ίδια ιδεολογική αφετηρία: οι δημοσιογράφοι, όλοι οι δημοσιογράφοι χωρίς εξαιρέσεις, υποτακτικοί των ιδιοκτησιών των Μέσων στα οποία εργάζονται, ασκούν τη δημοσιογραφία που τους υπαγορεύουν οι εργοδότες τους. Είναι, δηλαδή, πουλημένοι, ανδράποδα οικονομικών συμφερόντων, διεφθαρμένοι.

H αντιπολίτευση καταγγέλλει την κυβέρνηση ότι δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα τα ποσά που έλαβαν τα ΜΜΕ, σε όλη την Ελλάδα, στο πλαίσιο της καμπάνιας «Μένουμε σπίτι» και «Μένουμε ασφαλείς» για τον κορωνοϊό. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, βάλλοντας κατά του κυβερνητικού εκπροσώπου Στέλιου Πέτσα, έχουν υπαινιχθεί ή έχουν κάνει λόγο για τακτική εξαγοράς των ΜΜΕ από την κυβέρνηση. Αλλά το επίμαχο σποτ δεν λέει αυτό. Αναδιατυπώνει, με ωμή χυδαιότητα, το σύνθημα «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι», το οποίο κατά κόρον χρησιμοποιήθηκε από τις λεγόμενες «αντισυστημικές» δυνάμεις το διάστημα του αντιμνημονιακού ακτιβισμού, που έστειλε ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ συνεταίρους στην εξουσία και τη Χρυσή Αυγή στη Βουλή.

Δεν είναι μια χοντράδα, μια γενίκευση που την υπαγορεύει η αίσθηση της αδικίας του ΣΥΡΙΖΑ έναντι των μηχανισμών της δημοσιότητας. Είναι, κυρίως, μια στάση εχθρική προς τον πλουραλισμό και την ελευθερία της έκφρασης, μια στάση απέναντι στον Τύπο. Στάση γνωστή από το κυβερνητικό παρελθόν της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ – τα ζήσαμε οι δημοσιογράφοι στα ΝΕΑ, στο ΒΗΜΑ, στο Mega – όταν επιδιώχθηκε είτε να ελέγξει ισχυρά ΜΜΕ που δεν συμμερίζονταν τις θέσεις και τις πρακτικές του είτε να τα κάνει να σιωπήσουν. Σήμερα θεωρεί ότι είναι ελεγχόμενα και εξαγορασμένα ΜΜΕ με σαφή κεντρώα αντίληψη, στα οποία όμως, αδιαλείπτως, καταθέτουν τη γνώμη τους, είτε στο πλαίσιο των ρεπορτάζ είτε με άρθρα γνώμης, και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ – την ίδια στιγμή που το αντίθετο είναι αδιανόητο για τα κομματικά ΜΜΕ του ΣΥΡΙΖΑ.

Το εντυπωσιακότερο πάντως είναι η ταύτιση της στάσης απέναντι στον Τύπο του ΣΥΡΙΖΑ και του Τραμπ. Τελικά ίδιος είναι ο λαϊκισμός, δεξιός και αριστερός: εχθρός της ελευθερίας του Τύπου.