Το θαύμα του… Ρεχακλή!

Ηταν τα τελευταία χρόνια της προηγούμενης χιλιετίας. Ο Οτο Ρεχάγκελ είχε αναλάβει την Καϊζερσλάουτερν και κατάφερε ένα μοναδικό στα χρονικά κατόρθωμα. Αμέσως μετά την άνοδό της στην Μπουντεσλίγκα, η γερμανική ομάδα κατάφερε να κατακτήσει τον τίτλο (’98). Δεν ξανάγινε! Ο Ρεχάγκελ, έκτοτε, έμεινε στην ιστορία. Και φώλιασε για τα καλά στις σελίδες του βιβλίου της  όταν λίγα χρόνια μετά (2004) ανέβηκε στον θρόνο των πρωταθλητών Ευρώπης όντας οδηγός της ελληνικής εθνικής ομάδας.

Το δεύτερο έχει αναλυθεί από τους πάντες. Ας μείνουμε στο πρώτο. Οι θύμησες ήρθαν τη Δευτέρα ταυτόχρονα με την είδηση πως η (γνωστή σε όλους )… Λάουτερν με τις τέσσερις Σαλατιέρες μπαίνει πλέον σε καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης. Με χρέος υπέρογκο που φτάνει τα 24 εκατ. ευρώ. Συν όλα τα υπόλοιπα χρηματικά ποσά που απαιτούνται προκειμένου να σταθεί ξανά στα πόδια της, να επιβιώσει σε έναν κόσμο ανάλγητο για τις ομάδες που δεν έχουν πολλά έσοδα.

Η Καϊζερσλάουτερν βολοδέρνει πλέον στην Γ’ κατηγορία της Γερμανίας. Οι καιροί μοιάζουν χαλεποί. Οι ημέρες της ευημερίας της ανήκουν στο παρελθόν. Το προφίλ της, που κάποτε ήταν αστραφτερό, ξεθώριασε. Και στη μνήμη μένουν εκτός από τα επιτεύγματά της και ορισμένοι φτασμένοι ποδοσφαιριστές που ξεπετάχτηκαν από τη συγκεκριμένη ομάδα. Ποιος άλλωστε λησμονεί τον οδοστρωτήρα Μπρίγκελ;

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες. Τίποτα δεν μένει το ίδιο στο πέρασμα του χρόνου. Το όνομα, ακόμη κι αν είναι βαρύ και σημαντικό για αρκετούς, δεν φτάνει από μόνο του ώστε να δώσει ώθηση σε κάποιο σύνολο. Η Καϊζερσλάουτερν μοιάζει με αρκετές ομάδες που κάποτε έφτασαν ψηλά και τώρα βρίσκονται στα χαμηλά στρώματα. Ισως από κακοδιαχείριση, κάτι σύνηθες στις μέρες μας. Ισως πάλι επειδή οι συνθήκες του σήμερα δεν ευνοούν τους ρομαντικούς. Οι ανισότητες μεγαλώνουν. Οι αντιξοότητες για τους μικρούς αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Οποιοι δεν γεύονται τα (υλικά) αγαθά μιας τεράστιας πίτας το πιθανότερο είναι να μαραζώσουν. Μπορεί και να αφανιστούν. Δεν το βλέπουμε μόνο στα μέρη μας που τις περισσότερες φορές τα ρίχνουμε στις αμετροεπείς συμπεριφορές ενός και μόνο παράγοντα-χρηματοδότη. Αλλά και στο εξωτερικό.

Στο φευγιό της η δεκαετία του ’90 μας έδωσε μια από τις μεγάλες επιτυχίες του… Ρεχακλή. Τότε που το ποδόσφαιρο είχε ακόμη ψήγματα ρομαντισμού. Τώρα, ο επαγγελματισμός έχει καλύψει τα πάντα. Και κανένας δεν μπορεί να ξέρει αν ξαναδούμε κάποια «Καϊζερσλάουτερν» να ταράζει τα λιμνάζοντα νερά του αθλητισμού…