«Κανονιές» προβληματικών απειλούν την κυβέρνηση

Πριν από μερικές μέρες οι εργαζόμενοι στη ΛΑΡΚΟ, μιας υπερχρεωμένης κρατικής εταιρείας που παράγει, με επιμονή και μεγάλη ζημιά επί χρόνια, νικέλιο προχώρησαν σε τρίωρη συμβολική κατάληψη της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας. Κατέλαβαν τις εισόδους της Περιφέρειας και δεν επέτρεπαν στους υπαλλήλους να περάσουν στο εσωτερικό.

Αν αυτό προκαλεί εντύπωση, τότε θα πέσουν από τα σύννεφα όσοι μάθουν ότι η εταιρεία και το βασικό της εργοστάσιο στη Λάρυμνα βρίσκεται υπό κατάληψη, για να συνεχίσει δε να λειτουργεί έστω και υποτυπωδώς, οι συνδικαλιστές που το διοικούν (σε μεγάλο βαθμό) φροντίζουν να παραλαμβάνουν μετάλλευμα λατερίτη (η πρώτη ύλη για την παραγωγή νικελίου). Στόχος τους, ανάμεσά τους και υψηλά αμειβόμενα διοικητικά στελέχη, να φαίνεται ότι λειτουργεί και να έχουν κάτι σαν… απασχόληση οι περίπου 650 εργαζόμενοι. Οι συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές της ΛΑΡΚΟ ξεπερνούν τα 700 εκατ. ευρώ, εκκρεμεί ένα πρόστιμο περίπου 136 εκατ. ευρώ από την Κομισιόν, αλλά το κυριότερο πρόβλημά της συνεχίζει να αποτελεί ότι παράγει ένα προϊόν που το πουλάει πολύ κάτω από το κόστος της παραγωγής του.

Μια άλλη εταιρεία, τα ΕΛΤΑ, κατάφεραν ένα μικρό «θαύμα». Εν μέσω πανδημίας και κλεισίματος των επιχειρήσεων, όπου όλες οι εταιρείες ταχυμεταφορών άνθησαν, αυτά μαράζωσαν και εάν δεν ήταν η θυγατρική τους και κατά πολύ μικρότερη ΕΛΤΑ Courier να σώσει τα προσχήματα, θα μιλούσαμε για «Βατερλώ». Ελάχιστα θα απασχολούσε η επιτυχία ή αποτυχία της εταιρείας την περίοδο της καραντίνας εάν δεν βρισκόταν σε τραγική οικονομική κατάσταση. Με τα ταμειακά διαθέσιμα για την πληρωμή των μισθών του προσωπικού να επαρκούν έως το τέλος Ιουλίου, με την πανδημία να έχει δημιουργήσει ένα ακόμη έλλειμμα και ένα χρέος 350 εκατ. ευρώ πάνω από το κεφάλι της να απειλεί την επιβίωσή της.

Η περίπτωση του ΟΑΣΑ, των λεωφορείων της Αθήνας, είναι διαφορετική. Το άνοιγμα φτάνει, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Κομισιόν, τα 150 εκατ. ευρώ, αλλά αυτό ισχύει πριν από τη μείωση του ΦΠΑ. Και αν η αύξηση των δρομολογίων, σε συνδυασμό με τη χρήση μέτρων προστασίας από το προσωπικό ήταν μάλλον αναγκαίο κακό, προκειμένου να τηρηθούν τα μέτρα προστασίας από την εξάπλωση του Covid-19, η «στρογγυλοποίηση» της τιμής του εισιτηρίου προς τα κάτω σε 1,20 ευρώ με αφορμή τη μείωση του ΦΠΑ από το 24 στο 13%, εκτιμάται ότι θα πλήξει ακόμη περισσότερο την οικονομική εικόνα του ΟΑΣΑ. Προσέξτε, ο ΟΑΣΑ θα επιβαρυνθεί με ένα «καπέλο» κοντά στα 8 λεπτά ανά εισιτήριο, μόνο και μόνο γιατί το υπουργείο Μεταφορών αποφάσισε τη μείωση του ΦΠΑ που οδηγούσε σε τιμή 1,28 ευρώ ανά εισιτήριο να τη μειώσει περαιτέρω στα 1,20 ευρώ.

Η τέταρτη περίπτωση των έντονα προβληματικών κρατικών επιχειρήσεων δεν βαρύνει ευθέως τις διοικήσεις της. Η εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου (ΕΤΑΔ) βαρύνεται με το κόστος μιας τεράστιας αποζημίωσης, που ξεπερνά τα 600 εκατ. ευρώ, η οποία έχει επιδικαστεί σε ξενοδοχειακό όμιλο. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιανουάριο του 2020 έπειτα από σειρά διαιτητικών αποφάσεων το ελληνικό Δημόσιο κλήθηκε να καταβάλει το ποσό των 620 εκατ. ευρώ στην εταιρεία Αττικός Ηλιος, συμφερόντων του ομίλου Μαντωνανάκη, για την υπόθεση του ξενοδοχείου Grand Resort στο Λαγονήσι. Το ποσό ξεπερνά κατά πολύ τα ταμειακά διαθέσιμα της εταιρείας ακινήτων και όπως γίνεται αντιληπτό, εάν δεν ανατραπεί, τότε το Δημόσιο θα πρέπει να συνδράμει. Κοινό χαρακτηριστικό και των τεσσάρων περιπτώσεων, που μπορεί να επιβαρύνουν τα δημόσια οικονομικά με ένα ποσό πολύ πάνω του 1 δισ., αποτελεί η εγχώρια κακοδιαχείριση και διαπλοκή. Διαχρονική. Μικρή ή μεγάλη. Με πολιτικά ή επιχειρηματικά χαρακτηριστικά.Ασχετο, αλλά όχι αμελητέο, το ποιος ευθύνεται για την κατάσταση. Οι «καυτές πατάτες» σκάνε συνήθως στους ανυποψίαστους και κυρίως στους απροετοίμαστους. Αυτοί τρώνε και όλο το πολιτικό κόστος. Στην κυβέρνηση δείχνουν για την ώρα να σφυρίζουν αδιάφορα ζυγίζοντας τις επιλογές τους, αλλά εάν δεν δράσουν άμεσα, τότε θα σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι τους «κανόνια»…