Κι όμως, υπάρχει λύση

Η σκληρή ρητορική είναι επιβεβλημένη. Και το «Η Ελλάδα δεν παρακολουθεί, ενίοτε δείχνει και τα δόντια της» του υπουργού Αμυνας και το «Θα αντιδράσουμε όπως ήδη έχουμε διαμηνύσει σε όλους τους τόνους, ακόμα και στρατιωτικά» του συμβούλου εθνικής ασφάλειας. Οταν ο αντίπαλος σε προκαλεί, πρέπει να του δείξεις ότι δεν τον φοβάσαι.

Η Ελλάδα έχει όμως δύο – τουλάχιστον – μεγάλες διαφορές από την Τουρκία. Πρώτον, είναι ένα κράτος δικαίου, ενώ η Τουρκία είναι ένα αυταρχικό προσωποπαγές καθεστώς. Δεύτερον, έχει ισχυρούς, σταθερούς και ειλικρινείς συμμάχους, με πολυτιμότερο βέβαια την Ευρώπη. Αυτά τα δύο όπλα όχι μόνο δεν πρέπει να τα υποτιμήσουμε, αλλά πρέπει και να τα αξιοποιήσουμε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Γιατί η Τουρκία ήταν, είναι και θα παραμείνει γείτονάς μας. Η στρατιωτική αντιπαράθεση λοιπόν πρέπει με κάθε τρόπο να αποτραπεί.

Υπάρχει όμως άλλη λύση; Υπάρχει. Στην παρέμβασή του τον περασμένο Φεβρουάριο σε εκδήλωση του ΕΛΙΑΜΕΠ με τίτλο «Μας συμφέρει η Χάγη;», ο τέως υφυπουργός Εξωτερικών Χρήστος Ροζάκης είχε προτείνει την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο. Προσοχή, όμως! Οχι με την Τουρκία, που αρνείται τον διάλογο, αλλά με τη Λιβύη, που ζητάει διάλογο εδώ και χρόνια. Ζητάμε δηλαδή καταρχάς από τη Λιβύη να οριοθετήσουμε από κοινού τις θαλάσσιες ζώνες μας. Και αν εκείνη αρνηθεί, ή δεν τα βρούμε, καταφεύγουμε στο Δικαστήριο.

Ο ομότιμος καθηγητής επανέλαβε αυτή την πρόταση και σε συνέντευξη που έδωσε χθες στον ΣΚΑΪ. Οπως είπε, δύο θα ήταν τα οφέλη από μια τέτοια ενέργεια. Πρώτον, να διαταχθεί αναστολή των γεωτρήσεων, που αποτέλεσαν και την αφορμή για την κλιμάκωση της έντασης των τελευταίων ημερών ανάμεσα στην Αθήνα και την Αγκυρα. Δεύτερον, να ανοίξει ο δρόμος για την αναγνώριση της υφαλοκρηπίδας της Κρήτης, κάτι που θα αποτελέσει δεδικασμένο για τη νομική αναγνώριση της υφαλοκρηπίδας όλων των νησιών και θα καταρρίψει την επιχειρηματολογία της Τουρκίας.

Ενας ακροατής ρώτησε: μα η υφαλοκρηπίδα δεν αναγνωρίζεται από το Διεθνές Δίκαιο; «Ναι, αλλά το Διεθνές Δίκαιο είναι ανενεργό αν δεν επαληθευτεί από το Δικαστήριο», απάντησε ο Χρήστος Ροζάκης, σύμφωνα με τον οποίο η ανακήρυξη ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας δεν θα είχε κανένα αποτέλεσμα, αντίθετα με τον καθορισμό ΑΟΖ με την Αίγυπτο που θα ακύρωνε εν τοις πράγμασι το τουρκολιβυκό σύμφωνο.

Υπάρχουν βέβαια εκείνοι που θεωρούν ότι η προσφυγή στη δικαιοσύνη είναι για τους δειλούς και φαντασιώνονται σκηνές Φαρ Ουέστ, όπου φυσικά θα νικήσει ο «καλός». Πολλοί από αυτούς μάλιστα πιστεύουν ότι έχουμε μια μοναδική ευκαιρία να πετάξουμε τους Τούρκους στη θάλασσα και να πάρουμε πίσω την Πόλη. Ευτυχώς, η χώρα έχει μια σοβαρή κυβέρνηση. Που όπως άκουσε τους ειδικούς στο θέμα της πανδημίας, είναι βέβαιο ότι θα τους ακούσει και τώρα.