Η διαγωγή {LF}του Ζαμπέτα

Οι παλιότεροι γνωρίζουν ότι ο Γιώργος Ζαμπέτας ήταν ιδιαίτερα περήφανος για τις σχολικές του επιδόσεις: «Ο πιο καλός, ο μαθητής / ήμουν εγώ στην τάξη  […] Ο δάσκαλός μου μ’ έβαζε / στο πρώτο το θρανίο …». Δυστυχώς, τα πράγματα δεν είχαν αίσιο τέλος: «στον έλεγχο διαγωγή / είχα κοσμιωτάτη / όμως οι συναναστροφές / μου βγάλανε το μάτι».

Όχι επειδή ο Ζαμπέτας απέδειξε ότι δεν είχε καμιά σημασία τι έγραφε ο έλεγχος αλλά με το γελοιωδέστατο επιχείρημα «Ο Ελευθέριος Βενιζέλος καθώς και νυν βουλευτές έχουν τιμωρηθεί με τον χαρακτηρισμό της διαγωγής τους ως κοσμίας», 28 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησαν και πέτυχαν το 2018 να καταργηθεί η αναγραφή της «διαγωγής» στους τίτλους σπουδών.

Μόνο η δημόσια αναγραφή καταργήθηκε: ριζοσπάστες βουλευτές και υπουργός -ο Κώστας Γαβρόγλου- θεωρούσαν προοδευτικό και παιδαγωγικό να  αξιολογείται η «συμπεριφορά των μαθητών/τριών, που εκδηλώνεται εντός ή εκτός του σχολείου με πράξεις ή παραλείψεις» και να καταγράφεται στα γραφειοκρατικά κιτάπια. Ίσως για να μπορούν μετά δεκαετίες να προσφεύγουν εκεί για να αποδείξουν οι αγωνιστές «ήμουν στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ / και  μου ‘βαλαν κοσμία» και να διεκδικεί αξίωμα βουλευτή και αξία Βενιζέλου. Διότι όλα στη ζωή για την πολιτική και την εξουσία γίνονται, πιστεύουν οι συριζαίοι.

Η κ. Κεραμέως όμως, γιατί θέλει να συνεχιστεί -η προσχηματικά παιδαγωγική αλλά ουσιαστικά ηθική- αξιολόγηση των μαθητών και επιπλέον να είναι δημόσια, να αναγράφεται σε ενδεικτικά και απολυτήρια, όπως επί Ζαμπέτα; Γιατί στην εποχή της «δια βίου εκπαίδευσης», όπου η μαθησιακή πρόοδος και η αξιολόγηση είναι συνεχής, να μένει απαράγραπτη και αμετάβλητη εφ’ όρου ζωής η ηθική αξιολόγηση κάθε έφηβου – ή και ενήλικου, όπως οι τελειόφοιτοι του λυκείου; Ιδεολογικά, θυμίζει την ανηλεή αμερικανική τιμωρητικότητα, που δεν γνωρίζει παραγραφή και καταδιώκει τον 87ετή Ρόμαν Πολάνσκι μισό αιώνα μετά για «αποπλάνηση ανηλίκου»· που είναι πλέον γιαγιά και, με το αζημίωτο, «τον έχει συγχωρήσει».

Σκοτεινοί «θεούσες» γραφειοκράτες του υπουργείου Παιδείας, υποθέτω, επέβαλαν στη Νίκη Κεραμέως αυτή την εκτός εποχής και πραγματικότητας δημόσια «Τελική Κρίση», όπως την είχαν επιβάλλει και στον Κώστα Γαβρόγλου.

Πάντως, ας υπενθυμίσουν κάποιοι γεροντότεροι στην νέα υπουργό ότι η, αντιστοίχου εμπνεύσεως, επαναφορά της σχολικής ποδιάς επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη  (από τον Βασίλη Κοντογιαννόπουλο, προσληφθέντα αργότερα στο ΠαΣοΚ ως προοδευτικό) έφερε, καταλήψεις, συγκρούσεις καταληψιών-αντικαταταληψιών, βίαιο θάνατο ενός συνδικαλιστή,  διαδηλώσεις, μολότωφ, και τρεις νεκρούς «αλά Μαρφίν» στην Αθήνα.