God Bless the Child

«Οσοι έχουνε θα λάβουνε / Οσοι δεν έχουνε θα χάσουνε / Ετσι λέει η Βίβλος / Κι ακόμα ισχύει / Η Μαμά μπορεί να ‘χει / Ο Μπαμπάς μπορεί να ‘χει / Μα ευλογημένο το παιδί που τα βολεύει μόνο του / Που τα βολεύει μόνο του.

Ναι, οι δυνατοί πιο πολλά παίρνουν / Κι οι αδύνατοι σβήνουν / Μ’ άδειες τσέπες / Πουθενά δεν πας / Η Μαμά μπορεί να ‘χει / Ο Μπαμπάς μπορεί να ‘χει / Μα ευλογημένο το παιδί που τα βολεύει μόνο του / Που τα βολεύει μόνο του.

Χρήμα να ‘χεις κι οι φίλοι / Μπόλικοι στο κατώφλι σου / Μα μόλις τελειώνει / Και σταματάς να ξοδεύεις / Παύουν να σου ‘ρχονται / Οι πλούσιοι συγγενείς δίνουν / Ξεροκόμματα / Πάρε αλλά μην το παρακάνεις / Η Μαμά μπορεί να ‘χει / Ο Μπαμπάς μπορεί να ‘χει / Μα ευλογημένο το παιδί που τα βολεύει μόνο του / Που τα βολεύει μόνο του».

Είναι το ποίημα μιας θρυλικής μαύρης μορφής της Αμερικής: της Μπίλι Χολιντέι (μεταφρασμένο από την Ιουλία Ραλλίδη, από το βιβλίο της «Η κυρία τραγουδάει τα μπλουζ», εκδ. Αγρα). Το έγραψε (και το τραγούδησε) για να υπογραμμίσει τη χειραφέτηση. Αυτή τη χειραφέτηση από μια ρατσιστική, γεμάτη διακρίσεις κοινωνία, που γίνεται ξανά αντικείμενο διεκδίκησης στην Αμερική. Μια χειραφέτηση για όλους.