Στρατηγική υψηλού ρίσκου

Οι ΗΠΑ ζούνε μια εξαιρετικά φορτισμένη στιγμή. Η πόλωση μεταξύ των δύο κομμάτων έχει πλέον μετατραπεί σε ακραία σύγκρουση δύο άκρων που έλκουν σαν μαγνήτες μετριοπαθείς ανθρώπους. Η λογική λέει ότι η κατάσταση αυτή ευνοεί τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχτισε την προεδρία του στην πόλωση με κάθε κόστος.

Επειτα από μία χαώδη, κωμικοτραγική διακυβέρνηση, οι συνέπειες της οποίας φάνηκαν στην καταστροφική διαχείριση του κορωνοϊού, και με τον Τζο Μπάιντεν να εμφανίζεται ισχυρός στις δημοσκοπήσεις, μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης είναι ίσως το μόνο πράγμα που να μπορεί να σώσει την επανεκλογή του.

Οπως γνωρίζουμε καλά και στην Ελλάδα, η εκτροπή θεμιτών και ειρηνικών μαζικών διαδηλώσεων, από ομάδες αναρχικών και οπορτουνιστών, σε αντι-βία, πλιάτσικο και εκτεταμένες ζημιές ενεργοποιεί ένστικτα αντίδρασης σε μια κοινωνία στην οποία «ο νόμος και η τάξη» είναι βασικό πολιτισμικό καύσιμο. Η δε συσσωρευμένη οργή των φυλετικών μειονοτήτων οδηγεί συχνά σε μια αντιπαραγωγική, ισοπεδωτική ρητορική αυτοθυματοποίησης και ταπείνωσης της λευκής πλειοψηφίας. Οι γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στις κοινότητες καίγονται. Η μετριοπαθής στάση θεωρείται ως προδοσία.

Σε ένα τέτοιο κλίμα, ο Τραμπ θεωρητικά μπορεί να πάρει με το μέρος του τους «νοικοκυραίους»∙ όσους θεωρούν ότι, ασχέτως του υπαρκτού συστημικού ρατσισμού, η κοινωνία πρέπει να υποστηρίξει τις Αρχές. Δεδομένου του χαρακτήρα του και της δύσκολης θέσης στην οποία βρίσκεται, δεν θα πρέπει να εκπλαγούμε εάν τραβήξει τα πράγματα στα άκρα. Περιορισμός κυκλοφορίας, στρατός στους δρόμους, μια άτυπη εμφύλια σύγκρουση. Μια παρατεταμένη κατάσταση εκτάκτου ανάγκης ενδεχομένως να είχε απρόβλεπτες θεσμικές συνέπειες, π.χ. στην ομαλή διεξαγωγή των εκλογών του Νοεμβρίου.

Ωστόσο, αυτή η γραμμή σκέψης βασίζεται σε μία σημαντική παραδοχή που μέχρι τώρα ίσχυε, αλλά ίσως όχι για πολύ ακόμα: ότι ο κομματικός μηχανισμός των Ρεπουμπλικανών θα συνεχίσει να τον ανέχεται. Η στρατηγική του Τραμπ είναι υψηλού ρίσκου. Ακόμη και το ηθικά και εγκεφαλικά νεκρό πάλαι ποτέ κόμμα των Λίνκολν, Αϊζενχάουερ και Ρέιγκαν, κάποια στιγμή θα ξυπνήσει. Κανείς δεν γνωρίζει ποιο θα είναι το άχυρο που θα σπάσει την πλάτη της καμήλας. Οσο όμως ο Τραμπ εκφυλίζει θρησκευτικά και θεσμικά σύμβολα στα οποία βασίζεται η επιβίωση των Ρεπουμπλικανών, τόσο θα πλησιάζει στην πηγή του φωτός σαν την πεταλούδα.

Ο Ρωμανός Γεροδήμος είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Bournemouth. Το βιβλίο του «Ανταποκρίσεις από τον 21ο αιώνα» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος.